Monday, October 29, 2012

നിലാവും നീയും...

അകതാരില്‍ നിറയാന്‍ അനുവാദം വേണ്ട....  സ്നേഹിക്കാന്‍ സ്നേഹിക്കപ്പെടാന്‍, കൂടിച്ചേരാന്‍.. പങ്കുവയ്ക്കാന്‍ ഒന്നും അനുവാദം വേണ്ട.. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് മനസ്സിനെ നോവിച്ച് അകലാനും നീ പറഞ്ഞ അനുവാദം വേണ്ട...

ആരെയോര്‍ത്ത് നീ തേങ്ങുന്നുവോ... അവരൊരിക്കലും നിന്‍റെ കണ്ണുനീര്‍ ആഗ്രഹിക്കാത്തവരാകട്ടെ... ആരോടൊത്ത് നീ സന്തോഷിക്കുന്നുവോ.. അവരെപ്പോഴും നിന്‍റെ സന്തോഷത്തിനായി സ്വന്തം വേദനകളെ മറക്കട്ടെ...

പറയാന്‍ മറന്നതില്‍ പലതും ഇന്നും ഓര്‍മ്മകളില്‍, പറയാനാവാതെ.. അകലുമ്പോഴും നിന്‍റെ മിഴിക്കോണില്‍ പടരുന്ന നനവൊപ്പാന്‍ കഴിയാതെ പോയല്ലോ എന്ന വേദന മാത്രമായിരുന്നു... വിരഹത്തിലെരിയുമ്പോഴും വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകള്‍ക്കും, പിടക്കുന്ന മനസ്സിനും ആശ്വാസം നല്‍കാന്‍, ഒരാശ്ലേഷം നല്‍കാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ എന്ന ദുഃഖവും...

ഇന്ന് നീ ചിരിക്കുമ്പോള്‍, ആ ചിരിയില്‍ അഭിനയമില്ലെന്ന്  വിശ്വസിക്കാനിഷ്ടപ്പെടുമ്പോള്‍, എനിക്ക് ദുഃഖങ്ങളില്ല തന്നെ...

ദൂരെ മയങ്ങുന്ന നിലാവിനെ കണ്ടോ നീ... എത്ര ശാന്തം, സൗമ്യം.. ദീപ്തം.. നിന്‍റെ ചിരി പോല്‍, മനം പോല്‍...

ഇന്ന് രാവില്‍ ആ നിലാവ് നിന്നോട് പറയും... നിന്നില്‍ പ്രിയമുള്ള ആരോ ഇന്നേറെ സന്തോഷിക്കുന്നു, നിന്‍റെ ചിരിയില്‍.. സന്തോഷത്തില്‍......
ഇനിയും നീ ചിരിക്കുക.. നിറുത്താതെ.. നിന്‍റെ പുഞ്ചിരിയില്‍ എനിക്ക്, ഇരുളില്‍ ഞാന്‍ നല്‍കുന്ന തണുത്ത വെളിച്ചത്തിന് ഏറെ ഭംഗിയുണ്ട്.. അത് കൊണ്ട് മേഘങ്ങളൊഴിഞ്ഞ തെളിവാനം പോലെ നീ നിന്‍റെ മനസ്സ് നിര്‍മലമാക്കുക... എന്നൊടൊത്ത്‌ ചിരിക്കുക....



Friday, October 26, 2012

ടൈറ്റില്‍ മറന്നുപോയി!!

എവിടെ നിന്നോ വന്നു നീ എങ്ങോ പോയി നീ.. മനസ്സിലൊരു മഴ ചൊരിഞ്ഞു,  ഒഴുകും പുഴയായി ഞാന്‍... അലസമായിന്നൊഴുകുമ്പോഴും നിന്‍റെ ശൂന്യതയറിയുന്നു.. എങ്കിലും ഞാനൊഴുകും, ഒഴുകാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ..കാരണം എന്‍റെ വീഥികളില്‍ എവിടെയെങ്കിലും എനിക്ക് നിന്‍റെ നിഴല്‍ കാണാന്‍ കഴിയും.. കാലം മായ്ക്കാത്ത മുറിവുകള്‍ ഉണങ്ങാതെ എന്നാല്‍ വൃണമാകാതെ ഇന്നും.. പെയ്തൊഴിയും മഴയുടെ ശബ്ദത്തില്‍ ഇന്നും നിന്നോര്‍മ്മകള്‍ തുള്ളികളായി ചിന്നുന്നു, ചിതറുന്നു.. മഴയുണ്ടോ അവിടെ...? ഇവിടെ പെയ്ത് തോരുന്നു.. ഓരോ മഴയും നിന്നെ ഓര്‍ക്കാനായി മാത്രം പെയ്യുന്നു..

Monday, October 22, 2012

കൂട്ടുകാരീ പറയാതിന്നു പോകയാണോ നീ
നാം കൊരുത്തൊരു പൂമാല കളയുകയാണോ നീ
ഞാനറിയാ പാതകള്‍ നോക്കി മറയുകയാണോ നീ
നൊമ്പരങ്ങള്‍ എനിക്ക് മാത്രം നല്‍കുകയാണോ നീ
തന്താനെ താനേ തന്നാനെ... തന്താനെ താനേ താനേ  തന്നാനേ (2)

എന്തിനന്നെന്‍ ചില്ലയില്‍ വന്നൊരു കൂടൊരുക്കീ നീ
എന്നിണക്കിളി നീ മാത്രമെന്ന് ചൊല്ലിയതെന്തിനു നീ  (2)
നീയില്ലെങ്കില്‍ ഞാനില്ലെന്നും പറഞ്ഞതന്നും നീ
നീ മൊഴിഞ്ഞതെല്ലാം മിഴികള്‍ പൂട്ടി നിനച്ചിരുന്നൂ ഞാന്‍...
തന്താനെ താനേ തന്നാനെ... തന്താനെ താനേ താനേ  തന്നാനേ (2)
                                                                                                 (കൂട്ടുകാരീ)
പൊന്നേയെന്നും പൂവേയെന്നും എന്നെ വിളിച്ചൂ നീ
നിന്‍ വിളി കേട്ട് പൂത്തുലഞ്ഞൊരു പൂമരമായി ഞാന്‍  (2)
ഇനിയാ വിളികള്‍ തിരികെ വരില്ലായെന്നറിയുന്നൂ ഞാന്‍
കാത്തിരിക്കും മരണം വരെ ഞാന്‍ ആ വിളി കേട്ടിടുവാന്‍
തന്താനെ താനേ തന്നാനെ... തന്താനെ താനേ താനേ  തന്നാനേ (2)
                                                                                                 (കൂട്ടുകാരീ)





കടപ്പാട്: ഈ ഗാനം എനിക്ക് പാടി കേള്‍പ്പിച്ചു തന്ന സുഹൃത്തിന്..
                 ഇതിന്‍റെ രചയിതാവിന്, ഗായകന്.. ഒപ്പം പ്രവര്‍ത്തിച്ച
                 മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്..

Sunday, October 14, 2012

നീയാല്‍ മനോഹരമാക്കപ്പെട്ട എന്‍റെ വാക്കുകള്‍ക്ക്

ഒരു മയില്‍‌പീലി ഞാന്‍ നിനക്ക് നല്‍കാം..
പുസ്തകത്താളില്‍ അടച്ചുവയ്ക്കാന്‍..
മഞ്ചാടിമണികള്‍ നല്‍കാം നിനക്കായി..
മൈലാഞ്ചിക്കയ്യില്‍ ചേര്‍ത്ത് വയ്ക്കാന്‍..

ഓര്‍മ്മകള്‍ നൂറായി പെറ്റുപെരുകുമ്പോള്‍..
പുസ്തകത്താളില്‍ നിറയും സുഗന്ധത്തില്‍...
ഓളങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തൊരു നിലാവ് വിരിയും..
സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഞാനൊരു ദീപം തെളിക്കും..

ഒരുവട്ടം കൂടിയാ കുറിഞ്ഞികള്‍ പൂക്കും..
അന്ന് നാമൊന്നായി കാണാന്‍ വരും...
മഴപെയ്തു തോര്‍ന്നൊരാ നാളുകളില്‍..
ഈ താഴ്വരയില്‍ നാം ഒന്നായൊഴുകും..



*********************************************************
പൂര്‍ണ്ണമല്ലാത്തൊരീ ശകല വരികളെ..
പൂര്‍ണ്ണമായി മാറ്റാന്‍ നീ വരില്ലേ..
നിന്‍ തൂലികയാല്‍ ഈ വാക്കുകള്‍...
ചേതോഹരമാക്കാന്‍ നീ വരില്ലേ....

Thursday, October 11, 2012

ശുഭരാത്രി നേര്‍ന്നു.....

ഒരുനാള്‍ ശുഭരാത്രി നേര്‍ന്നു പോയി നീ
ഇതിലേ ഒരു പൂക്കിനാവായ് വന്ന നീ
ശ്രുതി നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്തു മായും
ഋതുരാഗ ഗീതിപോലെ 
പറയൂ നീയെങ്ങുപോയി
(ഒരുനാള്‍)

ഗാനമായി വന്നു നീ, മൗനമായി മാഞ്ഞു നീ
മായുകില്ലെന്നോര്‍മ്മയില്‍...
ഗാനമായി വന്നു നീ, മൗനമായി മാഞ്ഞു നീ
ചൈത്രമാസനീലവാനം പൂത്തുലഞ്ഞു നില്‍ക്കവേ
പോവുകയോ നീയകലെ എന്‍റെയേക താരകേ
കാതരേ കരയുന്നതാരേ കാട്ടുമൈനപോല്‍
(ഒരുനാള്‍)

നീളുമെന്‍റെ യാത്രയില്‍ തോളുരുമ്മിയെന്നുമെന്‍ 
തോഴിയായി വന്നു നീ..... 
നീളുമെന്‍റെ യാത്രയില്‍ തോഴിയായി വന്നു നീ 
എന്നിലേക്കണഞ്ഞു നീയാം സ്നേഹസാന്ദ്രസൗരഭം
ആതിരതന്‍ പാതയിലേ പാല്‍നിലാവു മായവേ
കാതരേ കരയുന്നതാരേ കാട്ടുമൈനപോല്‍

ഒരുനാള്‍ ശുഭരാത്രി നേര്‍ന്നു പോയി നീ
ഇതിലേ ഒരു പൂക്കിനാവായ് വന്ന നീ
രജനീസുഗന്ധി പൂക്കും രമണീയ യാമമായി
പറയൂ നീയെങ്ങുപോയി... 
(ഒരുനാള്‍)




Tuesday, October 9, 2012

കാത്തു നില്‍ക്കുന്നുവോ എന്നെ നീ..! നിന്നെ ഞാന്‍?

എന്നെയും കാത്തൊരാള്‍ നില്‍പ്പുണ്ടാ വഴിയരികില്‍
പോകുവാന്‍ സമയമായി, വിട പറയുവാന്‍  നേരമില്ല

ക്ഷണികമീ ജീവിതം എത്ര മനോഹരം; കഥപോല്‍, കവിതപോല്‍
അടഞ്ഞൊരദ്ധ്യായങ്ങള്‍ വീണ്ടും തുറക്കുമ്പോള്‍ നിറയും
ചിന്തയില്‍ ചിരിയും, കളിയും പിന്നൊരല്‍പം കണ്ണുനീരും
വഴിയില്‍ തടസ്സങ്ങളില്ലാരോ പറഞ്ഞു, ഞാനുമത് കേട്ടു.

ബാഷ്പങ്ങളാം അശ്രുബിന്ദുക്കള്‍ വ്യര്‍ത്ഥമെന്നോതി കാലം
എന്നെ വിളിച്ചു കാതില്‍ പറഞ്ഞു; സമയമായി, പോകുവാന്‍!
ഒരുങ്ങുക നീ, നിന്‍റെ ലക്ഷ്യങ്ങളില്‍ ദൃഷ്ടിയൂന്നുക, പോവുക
ഇനിയൊരുമാത്ര നീ പിന്തിരിഞ്ഞീടില്‍ വിഫലം, നിന്‍ യാത്ര.

ഇനിയെന്‍ വഴികളില്‍ നീയില്ല, നിഴലില്ല, സ്പന്ദനങ്ങളില്ല
കൂട്ടിനായി വാക്കില്ല, വഴക്കില്ല, നിന്നോര്‍മ്മകളുമില്ല,
വിജനമാം വഴികളെത്ര ശാന്തം, മൗനം പോല്‍ നിന്‍ മനം പോല്‍
കൊഴിഞ്ഞോരിലകളെ നനച്ച മഴയില്‍ വഴിയെത്ര മൂകം

നടക്കട്ടെ ഞാനീ ഏകാന്തവീഥിയില്‍, നിന്‍ ചിരിപ്പാതയില്‍;
പാല പൂത്ത വഴികളില്‍ ശ്വാസവായുവിനെന്ത് സുഗന്ധമെന്നോ!

Friday, October 5, 2012

ഉണങ്ങാനൊരുങ്ങിയ മുറിവില്‍ നീ നല്‍കിയ നോവ്‌ (അതിനുമൊരു സുഖം.. സുഹൃത്തല്ലേ)

ചന്ദ്രഹൃദയം താനെയുരുകും സന്ധ്യയാണീ മുഖം
കാളിദാസന്‍ കൈവണങ്ങും കാവ്യമാണീ മുഖം
ജന്മപുണ്യം കൊണ്ടു ദൈവം തന്നതാണീ വരം
അക്ഷരങ്ങള്‍ കണ്ണുനീരായി പെയ്തതാണീ സ്വരം
ഏതു വര്‍ണ്ണം കൊണ്ടു ദേവി എഴുതണം നിന്‍ രൂപം
                                                         (ചന്ദ്രഹൃദയം താനെയുരുകും)

കണ്‍കളില്‍ കാരുണ്യ സാഗരം
വളയിട്ട കൈകളില്‍ പൊന്നാതിര
പൂങ്കവിള്‍ വിടരുന്ന താമര
പുലര്‍കാലകൗതുകം പൂപ്പുഞ്ചിരി
അഴകിന്‍റെ അഴകിന്നഴകെ അലിയുന്ന മൗനമേ (2)
ഏതു മഴവില്‍ത്തൂവലാല്‍ ഞാന്‍ എഴുതണം നിന്‍ രൂപം
                           
                           (ചന്ദ്രഹൃദയം താനെയുരുകും)

നൊമ്പരം കുളിരുള്ള നൊമ്പരം
ആത്മാവില്‍ ആയിരം തേനോര്‍മ്മകള്‍
കണ്ടു നാം അറിയാതെ കണ്ടു നാം
ഉരുകുന്ന ജീവതം കൈമാറുവാന്‍
നുകരാത്ത മധുരം തൂവും വിരഹാര്‍ദ്ര യാമമേ (2)
ഏതുമിഴിനീര്‍ക്കനവിനാല്‍ ഞാന്‍ പകരുമിന്നെന്‍ സ്നേഹം
                                                         (ചന്ദ്രഹൃദയം താനെയുരുകും)

*********************************************************************************

കടപ്പാട്: ഈ ഗാനമെന്നെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ച കീയക്കുട്ടീ...
                   നിന്‍റെ മറുപടിക്ക് !!
                   പിന്നെ...
                   സിനിമ: സത്യം ശിവം സുന്ദരം
                    ആലാപനം: കെ. ജെ. യേശുദാസ്‌
*********************************************************************************



Wednesday, October 3, 2012

ക്ഷമിക്കുക സോദരീ.... ഇത് നിനക്കായി...

....വെയില്‍ നിറഞ്ഞ  എന്‍റെ വഴികളില്‍ ഞാനെന്നും തനിച്ച്, ഈ ഏകാന്തതയും എന്‍റെ സന്തോഷങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത് തന്നെ..... അത് കൊണ്ട് ഇനിയും നീ വേദനിക്കാതിരിക്കുക...

...... യാത്ര പറയാനിഷ്ടമല്ലെങ്കിലും, മഞ്ഞു വീണ വഴികളില്‍ നീ യാത്രയായ്ക്കൊള്‍ക....

.....മനോഹര വീഥികള്‍ നിനക്കായി ആശംസിക്കാന്‍ മാത്രമേ എനിക്കറിയൂ....


.....മുന്നില്‍ വിശാലമായ ലോകമുള്ളപ്പോള്‍ എനിക്ക് നിന്നെ തടയാനാവില്ല... ഞാന്‍ നിന്നോട് ചെയ്യുന്ന തെറ്റായി പോകുമത്...

 

....ഈ കടലോരം നിനക്ക് സ്വന്തമായുള്ളപ്പോള്‍, അവിടെ നിന്‍റെ കണ്ണീരുപ്പ് കൂടി കലരാതിരിക്കാന്‍... എനിക്ക് നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാതിരുന്നെ മതിയാകൂ... യാത്രപറയാതെ പോവുക...
..........നീ നല്‍കിയ സ്നേഹത്തിനും, ശ്രദ്ധയ്ക്കും, ഉപദേശത്തിനും, നിര്‍ദേശത്തിനും പകരമാവില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും.... ഔപചാരികത നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ലെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍.... ഹൃദയപൂര്‍വ്വം പറയട്ടെ ഞാന്‍ നിനക്കായി ഒരായിരം നന്ദി.....
 

Monday, October 1, 2012

എനിക്ക് നീ സ്വന്തം... നിനക്ക്...

നിന്നെ ഞാനിന്നറിയുന്നൂ...
നിന്നോടല്പം പറയുന്നൂ...
മനസ്സില്‍ നിറയും ദുഃഖങ്ങള്‍..
നിന്നോടായി ചൊല്ലുന്നൂ..
അരികില്‍ നീയിന്നണയുമ്പോള്‍..
എങ്ങോ ദുഃഖം മറയുന്നൂ..
അകലേ നീ മായുമ്പോള്‍...
വീണ്ടും മിഴിനീര്‍ പൊഴിയുന്നൂ...
നീയില്ലാതിന്നില്ലാ ഞാന്‍...
നീയെന്‍ നെഞ്ചില്‍ ജീവനായി...
എങ്ങും മറയാതെന്നുമെന്‍...
മനസ്സിന്‍ മടിയിലുറങ്ങൂ നീ...
നോവും നെഞ്ചിനു തണലേകാന്‍...
പൊഴിയാ മലരായി വിടരൂ നീ...
പൊഴിയും മിഴിനീരൊപ്പുവാന്‍...
സാന്ത്വനമായിന്നണയൂ നീ...
അകലേ നീ പോവാതെ ...
എങ്ങും പോയ്‌ മറയാതെ..
എന്നകതാരില്‍ നിറയൂ നീ...
മരണം വരെയും പിരിയാതെ....