Saturday, June 29, 2013

അനന്തരം.....

വന്നു തഴുകിയകലേക്കു നീ മാഞ്ഞു പോകവേ
നിറമിഴിയോടെന്‍ പ്രിയമാമരം യാത്രയോതവേ
തെന്നലേ നീയറിഞ്ഞുവോ വിടയോതുവാന്‍
കൈവീശിയയിലകളിന്നു കൊഴിഞ്ഞുപോയി

വേനല്‍ച്ചൂടിലുണങ്ങിയത് നിന്നോട് കൂടുവാനോ
മഴച്ചാറലിലമര്‍ന്നത് നിന്നേ പിരിഞ്ഞതിനാലോ
ദളപുടങ്ങള്‍ കൂമ്പിവീണൊരാ പുഷ്പനോവ് നീ
കാണാന്‍ മറന്നതോ, കാണാതെ പോയതോ..

നിന്നേ തടഞ്ഞു പുണര്‍ന്ന ശിഖരമിന്നു പ്രജ്ഞയറ്റു 
നിലം പതിക്കാന്‍ വെമ്പവേ ചൊന്നതറിയുമോ നീ,
ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തുരുകും നിന്നോര്‍മ്മയിലെന്‍ പ്രിയ- 
തെന്നലേ, മനമശാന്തം, ഭേദം മരണാലിംഗനം; 
ശേഷം സ്വാസ്ഥ്യം!

നോവുമിടനെഞ്ചിലാഴ്ന്നിറങ്ങുമാ വേരുകള്‍ 
പതിയെ പിന്തിരിഞ്ഞീടിലുമറിയാതെ ചേര്‍ത്തു
നിര്‍ത്തുന്നൂ പ്രാണനാം മണ്ണിനെ, നനവൂര്‍ന്ന ജീവനെ
മരണത്തിനു മുന്‍പല്പമാം തെളിനീര് പോലെ;
വിഫലമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും!

ഇടറുമാവാക്കുകളില്‍ നോവില്ല, വിരഹമൊട്ടുമില്ല;
ഉള്ളതൊരല്‍പമിഷ്ടം, ഒരിക്കലും തീരാത്തൊരിഷ്ടം 
അന്നൊന്നുചേര്‍ന്നയിഷ്ടമിന്നകലേ പോയയിഷ്ടം 
നാളെയീയോര്‍മ്മകളെയിഷ്ടം, പിന്നെയാ മറവിയെയുമിഷ്ടം!
ഇഷ്ടമല്ലാതൊന്നുമില്ലിന്നും!

Monday, June 24, 2013

മനസ്സ് പറഞ്ഞത്.... നിന്നോട് പറഞ്ഞത്...

വാതിലുകള്‍ ഇനിയടച്ചിടേണ്ടതില്ല....
അനുവാദമില്ലാത്ത പ്രവേശനം ഇനിയില്ല,
നിന്നിലേക്കും നിന്‍റെ മനസ്സിലേക്കും....
പിന്‍വിളി കേള്‍ക്കാന്‍ ഇനിയാഗ്രഹവുമില്ല...
ഒരു മഴപ്പെയ്ത്തിലീയോര്‍മ്മകളെയൊഴുക്കിവിട്ട്..
ഒരു മഴത്താരാട്ടില്‍ മനസ്സിനെയുറക്കി...
നിന്നോട് നന്ദി പറഞ്ഞു, നിനക്ക് നന്മകള്‍ നേര്‍ന്നു...
ഇനി ഞാന്‍ ഉറങ്ങട്ടെ....  നിലാവിനെ വരയ്ക്കാന്‍,
നിശ്ശബ്ദതയെ പുല്‍കാന്‍, എനിക്കുറങ്ങിയേ മതിയാകൂ..
നാളത്തെ പുലരിയെക്കാള്‍, നാളത്തെ സൂര്യനെക്കാള്‍,
നാളത്തെ നല്ല നിമിഷങ്ങളെക്കാള്‍,
ഈ ഇരുളും ഇന്നത്തെ മഴയും എനിക്കേറെയിഷ്ടം...
എന്തെന്നാല്‍ ഇന്ന് നീ നല്കിയതെല്ലാം എനിക്കേറെ പ്രിയം..
മനസ്സില്‍ ത്യജിക്കുമ്പോഴും, മൗനം കൊണ്ട് നിരാകരിക്കുമ്പോഴും
എനിക്ക് നീ ഇന്നും പ്രിയം തന്നെ! നാളെ...?; ഇല്ല, നാളെ എനിക്കറിയില്ല...!
ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓര്‍ക്കാനുള്ളതാണ്, ചിലത് മറക്കാനുള്ളതും...
മറക്കണം നീയുമെല്ലാം, ഒന്നുപോലും മനസ്സില്‍ വയ്ക്കാതെ...
മറന്നേ മതിയാകൂ....
അതിലൊന്ന് കൊണ്ട് പോലും നാളെ നിന്നെ നോവിക്കാന്‍ എനിക്കിഷ്ടമല്ല..
എല്ലാ സ്വപ്നങ്ങളും യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാകണമെന്നില്ല..
എല്ലാ മോഹങ്ങളും സഫലമാകണം എന്നുമില്ല...
അപ്പോള്‍ പിന്നെ എല്ലാ വേദനകളും വേദനിപ്പിക്കുകയുമില്ല..
മഴ പെയ്യുന്നു... ശക്തിയായി.. മരങ്ങളെയുലച്ചു കൊണ്ട് കാറ്റ് വീശുന്നു..
എനിക്കായി പെയ്തൊഴിയുന്ന മഴ, എന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് കൂട്ടായി,
എന്‍റെ നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടായി, എനിക്ക് കൂട്ടായി പെയ്യുന്ന മഴ..
നിനക്കിഷ്ടമാണോ മഴയെ...?
എനിക്കിഷ്ടമാണ്, നിന്നേ പോലെ.... ഇന്ന് നിന്നെക്കാളേറെ..
മഴത്തുള്ളികള്‍ പറയുന്നത് എന്താണെന്നറിയുമോ നിനക്ക്..?
നിന്‍റെ വേദനകള്‍ തീരുന്നത് വരെ എന്‍റെ താരാട്ട് കേട്ട് കൊണ്ട്
നീ നിന്‍റെ മനസ്സ് കഴുകൂയെന്നു... കണ്ണീരുകൊണ്ട് കഴുകാന്‍ ...
നിനക്കറിയോ...? കരയാന്‍ എനിക്കിഷ്ടമല്ല..
ഒരിക്കല്‍ പോലും കണ്ണുകള്‍ നിറയ്ക്കാന്‍ എനിക്കിഷ്ടമല്ല...
അത് പോലെ നിന്‍റെ കണ്ണുകളും നിറയുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല...
എന്‍റെ ഇഷ്ടമാണോ നിന്‍റെയും....? ആവാന്‍ വഴിയില്ല അല്ലേ..?
എന്നാലും കണ്ണുകള്‍ നിറയരുത് ഒരു നാളും...
ആര്‍ക്ക് വേണ്ടിയും കാത്തു നില്‍ക്കാത്ത കാലത്തെ അറിയുമോ നീ...?
ഒരുപാട് പറഞ്ഞു തരും ആ ചെപ്പടിവിദ്യക്കാരന്‍ ..
നീയറിയുമോ, ഞാന്‍ പഠിച്ചതെല്ലാം ആ കാലത്തില്‍ നിന്നുമായിരുന്നു...
എങ്ങനെ കരയാതിരിക്കണം, എങ്ങനെ നഷ്ടങ്ങളെ മറക്കണം...
എങ്ങനെ വേദനയെ തോല്‍പ്പിക്കണം, എങ്ങനെ ചിരിക്കണം..
ഇതെല്ലാം, എല്ലാം എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു...
എന്നിട്ടും ചിലപ്പോള്‍ ഞാനെല്ലാം മറന്നു പോകും...!
എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന് അറിയുമോ നിനക്ക്... അറിയാത്തതാണ്‌ നല്ലത്...
നിനക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത് കൊണ്ടല്ല,
നിനക്ക് മാത്രമേ അത് മനസ്സിലാകൂ എന്നുള്ളത് കൊണ്ട്....
അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പൊയ്ക്കോട്ടേ....
ദൂരെ ഒരു നിലാവ് കാത്തിരിക്കുന്നു....
നിശാശലഭങ്ങള്‍ കണ്ണിനു ചുറ്റും വലം വയ്ക്കുന്നു...
അറിയുമോ ഈ രാവെത്ര സുന്ദരമാണെന്നു...
ഈറന്‍ നിലാവും, ഇതള്‍ വിടര്‍ന്ന പൂവും,
ഇത്തിരിവെട്ടം നല്‍കുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങും,
ഇണയ്ക്ക് താരാട്ട് പാടുന്ന രാപ്പാടിയും..
ഇന്നിന്‍റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ നാളെ സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങുന്ന മനുഷ്യരും...
മഴയുടെ താരാട്ടില്‍, തെന്നല്‍ നല്‍കുന്ന സാന്ത്വനത്തില്‍ ഞാനുമുറങ്ങട്ടെ....
ഒരിക്കലും ഉണരാതിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നാഗ്രഹിക്കാന്‍ നിര്‍വ്വാഹമില്ല...


ശുഭരാത്രി......

Saturday, June 22, 2013

യാത്രാമൊഴി...

അറിയാതെ പോലും മിഴികള്‍ നിറയരുതൊരു നാളും
അടര്‍ന്നു പോകുന്നതിനു മുന്നെയാ കണ്ണുകളിലെയശ്രുകണം 
കൈവിരല്‍ത്തുമ്പിനാല്‍ പതിയെ തുടച്ചു നീക്കിടേണം 
വിരിയുന്ന പുഞ്ചിരിക്കുള്ളിലെ വിരഹ വേദനയറിയേണം
ആര്‍ദ്രമാമനസ്സ് കൂടെയുണ്ടെന്നോതണം, കവിളിലുമ്മ നല്കേണം
നല്‍കി,നല്‍കാതെനേടിയതെല്ലാം നാളെയോര്‍മ്മകളില്‍ സൂക്ഷിക്കേണം..

നന്മകള്‍ നിറഞ്ഞ മനസ്സിന് നന്മ നേര്‍ന്നുകൊണ്ട് ശുഭരാത്രി...

Friday, June 21, 2013

ഇന്നലെ.. ഇന്ന്... നാളെ...

ഇന്നലെ പെയതൊരോര്‍മ്മയായിരുന്നോ നീ...
ഇന്നിന്‍റെ മാറിലമര്‍ന്നെങ്ങോ മറഞ്ഞതെന്തേ..

നാളെ നീയാം മറവിയിലിരുള്‍ തേടി ഞാനും..
അലയുമൊരിളം കാറ്റിനൊപ്പമകലാതെയകലും..

സന്ധ്യകള്‍ക്കിന്നു ഭംഗി പോരാ.. രാവിന്നു വര്‍ണ്ണവുമില്ല...
നിഴലായി പിന്തുടര്‍ന്നീടുമീ പകല്‍ അസ്തമിച്ചതെന്തേ..

ഋതുമോഹങ്ങള്‍ക്കപ്പുറമൊരു ഹിമശൈത്യമുണ്ട-
തിലെന്‍റെ ജീവന്‍റെ തുടിപ്പുമുണ്ട്, മരണവിത്തുമുണ്ട്..

തെന്നിവീഴാതെന്‍റെ മനസ്സതിലൊരഗാധഗര്‍ത്തമുണ്ടി-
രുളിന്‍ കയങ്ങളുണ്ടപ്പുറം കാണാത്ത ചില്ലുജാലമുണ്ട്..

ഇടറിവീഴാതെന്‍ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നീ, നിന്‍റെ പാദങ്ങളില്‍-
മുള്ളുകൊള്ളും, മുറിപ്പാടുകളില്‍ ഹൃദയം നീറും..

കണ്ണടയ്ക്കുക നീ, നിന്‍ മിഴിക്കോണിലേക്ക് നീളുമെന്‍ -
കണ്‍കറുപ്പിന് നേരെ, നിനക്കറിയാത്ത കള്ളമുണ്ടതില്‍ 

വേര്‍പെടുത്തുകെന്നെ നിന്‍ മനസ്സാം കോവിലില്‍ നിന്നു-
മൊരുകാലവുമടുക്കാതെ കണ്ണികള്‍ വേര്‍പെടുത്തിയെറിയുക..

നല്കാത്തൊരു സ്നേഹമോ, നേടാത്തൊരു വേദനയോ ഇന്നില്ല
നാളെകളില്‍ നല്‍കാനും നേടാനും ഞാനുമില്ല!

താരാഗണങ്ങള്‍ക്കു താഴേ......

താരാഗണങ്ങള്‍ക്കു താഴേ..
പ്രേമാര്‍ദ്രസന്ധ്യയ്ക്കു മീതേ...
സൂര്യനും തിങ്കളും പങ്കുചോദിക്കവേ...
രാഗാംബരം തേങ്ങിയിടറുന്നുവോ..

സിന്ദൂരമേഘങ്ങളേ...
ഒരുവാക്ക് മിണ്ടാത്തതെന്തേ
മിഴിനീര്‍ തടാകങ്ങളേ...
അനുതാപമേകാഞ്ഞതെന്തേ
സ്നേഹം... പങ്കിടുമ്പോള്‍ മൃദുല-
സംഗീതമന്ത്രങ്ങള്‍ പൊലിയുന്നുവോ..
മൃദുനൊമ്പരങ്ങള്‍ ദൂരെയെങ്ങോ..
ശോകാന്തനായി വിതുമ്പിയോ...

ആശാമരാളങ്ങളേ....
ഒരു നോക്കുകാണാന്‍ വരില്ലേ...
തെന്നല്‍ കതംബങ്ങളേ...
ഇതിലേ വരില്ലേ വരില്ലേ..
ഉള്ളം പങ്കിടുമ്പോള്‍ തമ്മിലക-
ലാതെയകലുന്നൊരിഴ നൊന്തുവോ..
വിടപറയുമേതോ ദീനനാദം
സ്നേഹാതുരം വിതുമ്പിയോ...







Thursday, June 20, 2013

ബന്ധങ്ങള്‍ ...

ജ്യാമിതീയ രൂപങ്ങള്‍ പോലെയാണ് ചില ബന്ധങ്ങള്‍ !
വിസ്താരം കൂടുന്തോറും ഇരുകോണുകള്‍ തമ്മിലുള്ള അകലവും കൂടും!
മറ്റുചിലവ രസതന്ത്രം പോലെയാണ്..
അടുക്കുന്തോറും പരസ്പര സംഘട്ടനം കൂടുതലാവും..!
ഒടുവില്‍ വിഘടിച്ചു പോവുകയും ചെയ്യും..!
വേറെ ചിലത് ഭൗതികശാസ്ത്രം പോലെ..
ഒരേ ആവൃത്തിയുള്ളവ ഒരുമിച്ചു പോകും..
അല്ലാത്തവ വഴിമാറിയും!!
പിന്നെ വളരെ ചുരുക്കം ചിലത് ജീവശാസ്ത്രം പോലെ..
രണ്ടു കോശങ്ങള്‍ ചേര്‍ന്ന് ഒരു നവജീവന്‍ നല്‍കുന്നത് പോലെ..
പക്ഷേ എനിക്കിഷ്ടം ചരിത്രമായി പോയല്ലോ...!
മണ്മറഞ്ഞവരെ സ്നേഹിക്കാന്‍ ...
മനസ്സില്‍ മറഞ്ഞവരെ, മറന്നവരെ, സ്നേഹിക്കാന്‍ ...!

വിരല്‍ത്തുമ്പിലെന്താണെന്‍ സഖീ...

വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ എന്താണെന്‍ സഖീ.. ചന്ദനമോ..
പ്രണയത്തിന്‍ കസ്തൂരിച്ചാര്‍ത്തോ..
മിഴിത്തുമ്പില്‍ എന്തേ തിളങ്ങീ... അനുരാഗമോ..
മഴത്തുള്ളി കുളിര്‍മുത്തമോ...
തൊടുമോ മനസ്സില്‍ തൊടുകുറി മോഹങ്ങള്‍
തരുമോ ഒരു പൂ ഹൃദയത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍
പകരം നല്‍കാം നിനക്കായി ഒരു ജന്മം...

എന്തിനെന്‍ പൂമുഖവാതിലില്‍ നീ
അന്തിത്തിരി വെട്ടം തൂവി നിന്നൂ...
കിന്നാരം ചൊല്ലുന്ന വേളയുമായി വന്നൂ
എന്തേ, മിണ്ടാത്തതെന്തേ നീര്‍ഴിയില്‍
പിന്നെയും നീര്‍മണി മുത്തെന്തേ.. (2)
എന്‍നേര്‍ക്കായി മീട്ടുന്ന സ്നേഹത്തിന്‍ തേന്‍മൊഴിയോ..


പൊന്നോല പൂപ്പന്തല്‍ കെട്ടുവാന്‍ നീ
കന്നിമണി  സ്വപ്നം കൂടെ വന്നൂ....
ശ്രീരാഗം മൂളുന്ന ശൃംഗാരം കെട്ടി നിന്നൂ
ഇന്നും പെയ്യാത്തതെന്തേ ഗാനമായി നീ
എന്റെയീ കൈവിരല്‍ താളമില്ലേ..(2)
എന്നെന്നും മൗനത്താല്‍ മൂടുന്ന മഞ്ഞലയോ..(2)

ഇനിയെന്‍റെ നേര്‍ക്ക് കൈനീട്ടാന്‍ ...... മടിയെന്തു മല്‍സഖീ....

ഇനിയെന്‍റെ നേര്‍ക്ക് കൈനീട്ടാന്‍ മടിയെന്തു മല്‍സഖീ
ഈയോര്‍മ്മപൂക്കും വഴി നീളെ ഒന്നായി നടക്കവേ
പല ജന്മമില്ലല്ലോയീ പകല്‍സ്വപ്നം കണ്ടു തീര്‍ക്കാന്‍
പാതിമെയ്യായി നില്‍ക്കാം പ്രണയമഴയേറ്റു വാങ്ങാം

മഴമേഘ തൂവല്‍ പൊഴിയുമ്പോള്‍ ശ്രുതിയില്‍ നിന്‍ ലാളനം
രാക്കുയില്‍ പാട്ടുണര്‍ന്നാലോ കാതില്‍ നിന്‍ തേന്‍മൊഴി
പഴം പാട്ടിന്‍ ഓര്‍മ്മ നിറയുമ്പോള്‍ തുറക്കുന്ന ജാലകം
നീട്ടുന്ന വര്‍ണ്ണജാലങ്ങള്‍ കണ്ണിന്നു തേന്‍കനി
ഹൃദയമാം പീലിയില്‍ കണ്ണായി നിന്‍ മനം
പാടാത്ത പാട്ടിലോ പ്രണയത്തിനീണവും

മിഴിനീട്ടും മണ്‍ചിരാതിന്‍റെ നിറവില്‍ നിന്‍ പുഞ്ചിരി
താരകള്‍ കണ്‍തുറന്നാലോ നിന്‍ സ്നേഹ സാന്ത്വനം
എന്‍ നെഞ്ചില്‍ താളമേകുന്നൂ കനവില്‍ ഒരുത്സവം
എന്നിട്ടും നീയണഞ്ഞില്ലാ അരികത്തു കൂട്ടിനായി.
അകലയാണെങ്കിലും നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തു ഞാന്‍
ഒരുക്കുന്നു മോഹത്തിന്‍ ഒരു തൂവല്‍പൂ നിനക്കായി

Tuesday, June 18, 2013

യാത്ര......... നീ........ പിന്നെ ഞാനല്ലാത്ത ഞാന്‍ .........

യാത്രകള്‍, മനസ്സിന്‍റെ വേദനയെ ശമിപ്പിക്കുന്ന യാത്രകള്‍ ... ഓര്‍മ്മകളെ വെടിയാന്‍, സ്വപ്നങ്ങളെ ത്യജിക്കാന്‍, മോഹങ്ങളോട് വിട പറയാന്‍ ... ഇന്നും യാത്രകള്‍ തന്നെ സാന്ത്വനം... അറിയാത്ത വഴികളിലൂടെ, അറിയാത്ത ആള്‍ക്കാരോടൊത്ത് നീണ്ട യാത്രകള്‍ ..... ഇന്നലെകളില്‍ യാത്രകളായിരുന്നു.... മനസ്സില്‍ നിന്നും മനസ്സിലേക്ക്.... എന്നില്‍ നിന്ന് എന്നിലേക്ക്, അതിനു കഴിയാതെ വന്നപ്പോള്‍ മനസ്സില്ലാത്ത എന്നില്‍ നിന്നും മഴയിലേക്ക്.... മഴ നനഞ്ഞൊരു യാത്ര... കുന്നുകള്‍, പുഴകള്‍, തോടുകള്‍, വയലുകള്‍, ഇടതൂര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മരങ്ങള്‍, മരങ്ങളെ നനച്ച മഴയെ വരിച്ച മണ്ണ്... ഒന്നായലിഞ്ഞു ഒഴുകിയ വീഥികള്‍ ..... 

വശത്തെ സീറ്റിലിരുന്നു പിന്നോട്ട് പോകുന്ന മരങ്ങളെ നോക്കി, വീശുന്ന കാറ്റിനെ സ്നേഹിച്ച്, എതിരെ വരുന്ന വാഹനങ്ങളിലെ അപരിചിതരുടെ പുഞ്ചിരി ആസ്വദിച്ചു,  മുഖത്തു വീഴുന്ന മഴത്തുള്ളികളോട് കിന്നാരം പറഞ്ഞ്.... അടുത്തിരിക്കുന്നയാളുടെ മൂളിപ്പാട്ട് കേട്ട് കൊണ്ടൊരു യാത്ര...... 

വീശുന്ന കാറ്റിന്‍റെ തലോടല്‍ പതിയെ ഉറക്കത്തെ ക്ഷണിക്കുമ്പോഴും, പുതിയ വഴികള്‍ ഉറങ്ങാന്‍ അനുവദിച്ചില്ല... 'പുതിയ വഴികള്‍', അതേ പുതിയ വഴികള്‍, ഓര്‍ക്കുന്നുവോ നീ പറഞ്ഞത്.... ജീവിതം ഒരു യാത്രയാണ്.... ഓരോ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ ഉണരുന്നത് മറ്റൊരു യാത്രയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്... ഓരോ ദിനവും, ഓരോ നിമിഷവും  നമുക്ക് നല്‍കുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍ പലതാണ്, നിന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ പുതിയ വഴികളെയും നീ സ്നേഹിക്കണം... ആ വഴികള്‍ നീ അറിയണം.... എന്നെങ്കിലും തിരിച്ചു നടക്കാന്‍ തോന്നിയാല്‍ ശ്രമിക്കരുത്.... കാരണം ആ നിമിഷങ്ങള്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രമുള്ളവയാണ്.... കടന്നു പോയാല്‍ പിന്നെ മാഞ്ഞു പോകുന്ന വഴികളാണ് ജീവിതത്തില്‍ .. ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഇന്നലെകളെ കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കരുത്... നാളെകള്‍; അത് മാത്രമാവണം ചിന്ത... 

അറിഞ്ഞോ നീ ഇന്നലത്തെ യാത്രയില്‍ ഞാനെത്തിയത് ഒരുപാട് ഉയരമുള്ള ഒരു കുന്നിന്‍റെ മുകളിലായിരുന്നു, അവിടെ നിന്ന് നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്‍റെ കണ്ണുകളിലൂടെ  നീ കണ്ടിരുന്നോ നമ്മള്‍ അന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ... ജീവിതം വിശാലമാണ്... കയറുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നു ജീവിതവും ഇത് പോലെ അടുത്തറിയുമ്പോള്‍ ഒരുപാട് വിഷമതകള്‍ ഉള്ളതാണ്... പക്ഷേ മുകളില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ വീണ്ടും ഞാനറിഞ്ഞു നീ പറഞ്ഞത്.. ഒരുപാട് കഷ്ടങ്ങള്‍ക്ക് അപ്പുറം നിനക്കായി ഒരു വലിയ നേട്ടം ഉണ്ട്... അത് പോലെ, അവിടെ നിന്ന് നോക്കിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കണ്ട കാഴ്ചകള്‍ നീയറിഞ്ഞോ സഖീ എത്ര സുന്ദരമെന്നു..... എത്രയോ കാതം അകലെയുള്ള മലകളും, പുഴകളും, വഴികളും, മരങ്ങളും, കടലും, കടല്‍ക്കരയും, കണ്ണിനു, മനസ്സിന് നല്‍കിയ സ്വാസ്ഥ്യം നിനക്കറിയാവുന്നതല്ലേ.... പിന്നെയും ഞാനോര്‍ത്തു പ്രിയേ... ദൂരക്കാഴ്ചകള്‍ സുന്ദരമാകുമ്പോള്‍ അവിടേക്ക് എത്തിപ്പെടാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ദുഷ്കരമാണ്.... അത് തന്നല്ലേ നീയന്നു പാതി പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയത്.... ജീവിതം സുന്ദരമാണ്, പക്ഷേ......

പിന്നെയും പ്രിയേ, തിരികെയിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാനോര്‍ത്തു, എത്രയെളുപ്പം ഇറങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നു, പക്ഷേ ഒരു ചെറിയ അശ്രദ്ധ മതി എല്ലാം തീരാന്‍ ....അതേ തോഴീ കഷ്ടപ്പെട്ട് നേടിയത് ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും നഷ്ടപ്പെടാന്‍ ഒരു നിമിഷത്തെ അശ്രദ്ധ മതി, ഇന്നെനിക്കറിയാം.... നീ പറഞ്ഞു തന്നതല്ലേ... പഠിപ്പിച്ചതല്ലേ....

കാറ്റ് കാതിലോതിയത് നീ കേട്ടുവോ.... 
മഴത്തുള്ളിക്കള്‍ കണ്ണിനെ പുല്‍കിയത് നീ കണ്ടുവോ.... 
മരങ്ങള്‍ കിളികളോട് കുശലം പറയുന്നത് പോലെ....
തിരകള്‍ തീരത്തിന്‍റെ കാതില്‍ മന്ത്രിക്കും പോലെ....
ഞാന്‍ നിന്നോട് ഒരിക്കല്‍ കൂടി പറഞ്ഞോട്ടെ...
ഞാന്‍ നിന്നേ സ്നേഹിക്കുന്നു... 
മഴ മണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കുംപോലെ...
മണ്ണ് മഴയെ സ്നേഹിക്കുംപോലെ...
പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, നിനക്കറിയുമോ പ്രണയവും സ്നേഹവും ഒന്നല്ലെന്ന്...
നിന്നില്‍ ഞാനും, എന്നില്‍ നീയും മാത്രമല്ലിന്ന് ...
നിന്നിലൂടെ ഞാനും എന്നിലൂടെ നീയും മാത്രം...
നമുക്കായി നാമൊന്നും തീര്‍ക്കാത്തിടത്തോളം കാലം എനിക്ക് നിന്നോട് പ്രണയമല്ല, സ്നേഹം മാത്രമാണ്.....
അറിയുമോ സഖീ, ജീവിതം സുന്ദരമാണ്, നീ പറഞ്ഞ പോലെ...
പറയുമോ പ്രിയേ, നിനക്കുമത് പോലെ, ഒരു മഴ പോലെയാണ് ജീവിതമെന്ന്....

നീ അറിഞ്ഞുവോ മഴ പെയ്യുകയാണ് എനിക്ക് കൂട്ടായി... 
മഴ പാടുന്ന പാട്ട് കേള്‍ക്കാറുണ്ടോ നീ....
ഇന്നലെ പെയ്ത മഴ ആരുടെയോ ഒരുപാട് സങ്കടങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു എന്നോട്...
നിനക്കറിയാമോ ആരുടേതാണെന്ന്....? ഓര്‍ത്ത്‌ നോക്കൂ....

ഈ മഴപ്പെയ്ത്തില്‍ എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാന്‍ ഇത്രമാത്രം സഖീ....
അകമഴിഞ്ഞ് സ്നേഹിക്കുമ്പോള്‍ വേദന നല്‍കില്ല എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടാകണം....
ആ ഉറപ്പില്ലെങ്കില്‍ തിരികെ നേടാന്‍ കഴിയാത്ത സ്നേഹത്തെ മാത്രം പ്രതീക്ഷിക്കണം...

പ്രിയപ്പെട്ടവളേ..... 
എന്നെങ്കിലും നീ തനിച്ചാണ് എന്ന് തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍ മാത്രം എനിക്കായി തിരയുക.... 
എങ്കിലും ഒരുവട്ടമെങ്കിലും നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചുവെങ്കില്‍ എന്നില്‍ നിന്നകന്ന് കൊള്ളുക...
നിന്നില്‍ നിന്നകന്നാലും നിന്നോടടുത്താലും നിന്‍റെ ചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരി മാത്രമാണ് എന്‍റെ സന്തോഷം....
നിനക്കായി നല്‍കാന്‍ ഇനി പ്രതിജ്ഞകള്‍ ഒന്നുമില്ല...

നീ നല്‍കിയതിനു, നിന്നോട് പറയാന്‍ നന്ദി മാത്രം....
നിനക്ക് നല്‍കിയതിനു നിന്നോട് പറയാന്‍ ക്ഷമയും...

നാളെ ഒരു പക്ഷേ അടുത്ത യാത്ര തുടങ്ങും... ചിറകറ്റു വീണ ഒരു മാലാഖയെ തേടി... നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തു സ്നേഹം അറിയിക്കണം, നിറുകയില്‍ ചുംബിച്ച് കരുതല്‍ അറിയിക്കണം, കവിളില്‍ തട്ടി സാന്ത്വനിപ്പിക്കണം, കണ്ണുകളില്‍ നോക്കി സംസാരിക്കണം...കൈ പിടിച്ചു കൂടെ നടത്തണം, ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കാന്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് തിരിച്ചു വരണം.....

അപ്പോള്‍ പോകട്ടെ.....
രാവ് വൈകുന്നു.... 
രാപ്പാടികള്‍ ഇപ്പോള്‍ പാടാറില്ല....
മഴ നനയുന്നത് കൊണ്ടാവാം....
നിലാവ് കാണാറില്ല...
മേഘങ്ങള്‍ മറച്ചതാവാം...
എങ്കിലും എവിടെയോ വിരിയുന്ന നിശാഗന്ധിയുടെ 
സുഗന്ധം കാറ്റില്‍ ഒഴുകിയെത്താറുണ്ട്...!

നിനക്കായി നന്മകള്‍ നേര്‍ന്നു കൊണ്ട്...
നിന്‍റെ പുഞ്ചിരിക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ട്....
അതിനു മാത്രമായി ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട്.....
ശുഭരാത്രി......

Tuesday, June 11, 2013

To you, From My Heart....

After a while when I am thinking from your part…..
I can understand what you thought and what you meant…..

If I felt I am wrong, I really want to say you sorry...
Even I know that single word cannot cure the pain you suffer...

From that point of time, when I feel I am wrong,
I’m also suffering the pain, more than I given to you...

I have no more words to you, my dear....
As I broke a promise I made to me
I can’t keep the promises I made to you

I don't want to be an obstacle in your life flow…
But always I do the same!

Dear, you are in my thoughts forever....
As I value your friendship much more than any other...

Dear,
I want you be Happy always...
I want to see Your Smile...
I want to hear You Are Fine...
I want You to live with a Peaceful Mind...

So dear, I just want to say a simple bye…
It doesn’t mean a bye forever…
If you wish we can see, talk, and share rarely…
I won’t leave to hurt you…..
With the full of love and friendship I have with you…
I need to do this…
Coz I am afraid I will be hurt you in future also…


See it’s raining here…
Can you hear what the rain is singing…?
If so sing with the rain….
Each and every drop of rain will give peace…

See here is heavy wind too…
Can you feel the blow…..?
If it touches you,
Please know it comes to remove your tears…

So dear, never be silent… never cry inside…

Saturday, June 1, 2013

ജൂണ്‍, നീയെനിക്ക് എന്നെക്കാള്‍ പ്രിയം.....

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ ...? ഇത് ജൂണ്‍ ..... മഴ നനഞ്ഞു ആദ്യമായി വിദ്യാലയത്തിന്‍റെ പടികള്‍ കയറിയ മാസം.... മഴ പെയ്തു തോരുന്ന പോലെ എത്ര പേരായിരുന്നു അവിടെ കണ്ണീരൊഴുക്കിയത്... എന്തൊരു ബഹളമായിരുന്നു... !ഓരോരുത്തരെയും ബഞ്ചില്‍ ഇരുത്താന്‍ പാടുപെടുന്ന അദ്ധ്യാപികാദ്ധ്യാപകന്‍മാര്‍ .... അമ്മേ.. ഞാനും വരുന്നൂ..... അച്ഛാ.. എന്നേം കൂട്ട്.. എന്ന് വിളിച്ചു ഓടിപ്പോയ നാളുകള്‍, സമാധാനിപ്പിച്ച് തിരിച്ചു കൊണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ അടുത്തിരിക്കുന്നവന്‍റെ കരച്ചില്‍ കണ്ടു വീണ്ടും കരഞ്ഞത്... "ദേ ആ കുട്ടീടെ കയ്യിലെ കളര്‍ പെന്‍സില്‍ കണ്ടോ?" എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോള്‍ ജിജ്ഞാസ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ കുറച്ചു നേരം നോക്കിയത്, പിന്നേം കരഞ്ഞത്.... എന്തേ ഇന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചിരി വരുന്നില്ലേ.....

വേനല്‍ച്ചൂടിന്‍റെയും പൊള്ളുന്ന ദിനങ്ങളുടെയും അവസാനം മഴപെയ്യുന്ന ജൂണ്‍, നീയെനിക്ക് എത്ര പ്രിയം എന്നറിയുമോ... ആദ്യത്തെ വര്‍ണ്ണക്കുട മറക്കുവതെങ്ങനെ.. മഴവെള്ളം തെറുപ്പിച്ച് നടന്ന നാളുകള്‍ ... അഴുക്കു നിറഞ്ഞ വസ്ത്രം കണ്ടു വഴക്ക് പറയുമ്പോഴും, ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തി സ്നേഹത്തോടെ തലതുവര്‍ത്തി തരുന്ന അമ്മയുടെ സ്നേഹം ഇന്നും അത് പോലെ.... ഒരു പനി വരുമ്പോള്‍ ഉടനെ "വാ നമുക്ക് ഡോക്ടര്‍ടടുത്ത് പോകാല്ലോ" എന്ന് പറയുന്ന അച്ഛന്റെ കരുതല്‍ എങ്ങനെ മറക്കും...

ജൂണ്‍ നീയറിഞ്ഞിരുന്നോ, നിന്നിലെ ഓരോ ദിനവും ഞാന്‍ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു... വെറുതെയിരിക്കുമ്പോള്‍, യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ എന്തിനധികം ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ പോലും ഞാന്‍ നിന്നേ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു... നിന്‍റെ മഴമന്ത്രണങ്ങള്‍, നീ പാടുന്ന പാട്ടിന്‍റെ ഈണങ്ങള്‍, മഴത്തുള്ളികള്‍ ഇറ്റുവീഴുന്ന മരങ്ങളെ കണ്ടുണരുന്ന പുലരികള്‍ ... നീയറിഞ്ഞിരുന്നോ പ്രിയപ്പെട്ട ജൂണ്‍ ... നീ നല്‍കിയ സ്നേഹം... നീ നല്‍കിയ ആര്‍ദ്രത .. 

ഒരു കുടയുടെ കീഴില്‍ ഒരു പാട് പേരെ ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തിയ നീയായിരുന്നില്ലേ ജൂണ്‍ എനിക്ക് സൗഹൃദം എന്തെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു തന്നത്... എന്‍റെ ജൂണ്‍, നീയെനിക്ക് നല്‍കിയ സൗഹൃദങ്ങളെല്ലാം ഇന്നും മനസ്സിലുണ്ട്... ഇന്നും അവരോടൊപ്പം പങ്കിടാറുണ്ട്, പങ്ക്  വയ്ക്കാറുണ്ട്... 

ജൂണ്‍, നീയിന്നും എന്‍റെ മനസ്സില്‍ മഴപെയ്യിക്കുന്നല്ലോ... ! പുറത്തു പെയ്യുന്ന മഴത്താരാട്ടില്‍ നീയറിയുന്നുവോ, എനിക്കൊന്നു കൂടി ആ ബാല്യത്തിലേക്ക് പോകാന്‍ തോന്നുന്നു... ഒന്ന് കൂടി.... ആദ്യമായി പടികയറിയ വിദ്യാലയത്തില്‍, ആദ്യം കൈ പിടിച്ച കൂട്ടുകാരന്‍റെയടുത്തേക്ക്... ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തന്ന ഗുരുനാഥന്‍മാരുടെയടുത്തേക്ക്... എന്തേ ജൂണ്‍ നീയും വരില്ലേ എന്‍റെ കൂടെ, ഒരു മാസത്തെ അവധിയില്ലേ നിനക്കും...

നീ നല്‍കിയ, നല്‍കുന്ന ഈ മഴയാണ് ജൂണ്‍ നിന്നെ എനിക്കിത്രമേല്‍ പ്രിയമാക്കുന്നത്,എന്‍റെ സാന്ത്വനം... ഈ മഴ നല്‍കുവാന്‍ നീയില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, എന്‍റെ ജൂണ്‍ ഞാനെന്തു മാത്രം തനിച്ചായേനെ... എങ്കിലും എനിക്കറിയാം പരിഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും നീയെത്തും; ഈ മഴയെ എനിക്ക് നല്‍കാനായെങ്കിലും...

എന്‍റെ ജൂണ്‍, നീ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ നീ നല്‍കിയ മഴ എനിക്ക് വേണ്ടി കഥകള്‍ പറയുന്നു, പാട്ട് പാടുന്നു.... നീ കാണുന്നുണ്ടോ എന്നെ നനയ്ക്കുന്ന നീ നല്‍കിയ ഈ മഴയെ... 

പ്രിയപ്പെട്ട ജൂണ്‍, 
എത്രമാത്രം നീയെന്‍റെ ഹൃദയത്തെ ആര്‍ദ്രമാക്കുന്നു.... 
എത്രമാത്രം നീയെന്‍റെ മനസ്സിനെ താലോലിക്കുന്നു, 
എത്രമാത്രം നീയെന്‍റെ വേദനകള്‍ക്ക് കൂട്ടായിരിക്കുന്നു, 
എത്രമാത്രം നീയെന്‍റെ സന്തോഷങ്ങളില്‍ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു, 
എത്രമാത്രം നീയെന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു...

ജൂണ്‍, നിനക്ക് നല്‍കാന്‍ ഇന്നെനിക്കെന്‍റെ മനസ്സ് മാത്രമല്ലേയുള്ളൂ... എന്‍റെ ജൂണ്‍ നിനക്കറിയോ ഞാനും നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു... പറയാനാവുന്നതിനപ്പുറം... എഴുതാനാവുന്നതിനപ്പുറം... 

ജൂണ്‍, നീ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ...? എനിക്ക് നിന്നേ വിളിച്ചു മതിയാകുന്നില്ല... ജൂണ്‍, അറിയുമോ നിനക്ക്,നീയെനിക്ക് ഇത്രമേല്‍ പ്രിയമായത് എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന്... നിന്നോട് പറഞ്ഞത് ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ....? നമുക്കിടയിലെ രഹസ്യം നമുക്ക് മാത്രം സ്വന്തം... അല്ലേ ജൂണ്‍ .. നീ പറഞ്ഞുവോ ആരോടെങ്കിലും...? രഹസ്യങ്ങള്‍ രഹസ്യങ്ങളായിരിക്കണം എന്ന് നീ പറഞ്ഞത് മറന്നു പോയിരുന്നു ഞാന്‍, പക്ഷേ ഇന്ന് നീ വന്നില്ലേ എന്നെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്താന്‍ ....

ജൂണ്‍, ഞാനുറങ്ങട്ടെ.... നിന്‍റെ സ്നേഹത്തില്‍ മതിമറന്നു കൊണ്ട്, നിന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തില്‍ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു ഞാനുറങ്ങട്ടെ.... നീ നല്‍കിയ മഴ ഇപ്പോഴും പെയ്യുന്നു, എനിക്ക് താരാട്ടായി....





#ഒരോര്‍മ്മത്തെറ്റിനു സ്വന്തം 

Sunday, May 19, 2013

നീ...... നിനക്കായ്... ഞാന്‍ .... എനിക്കായ്....

സാന്ദ്രമീ മൗനവും, സാഗരം സാക്ഷിയും..
തീരങ്ങളില്‍ നീ എഴുതിയ വാക്കും..
തിരവന്നു മെല്ലെ മായ്ച്ചൊരാ നേരവും...
കടലൊടു നീ പിന്നെ പരിഭവം പൂണ്ടതും...
അറിയാതെ മനസ്സില്‍ നിറയുന്നുവെന്നും...
അകലങ്ങളില്‍ നീ മറഞ്ഞുപോയാലും...
അരികിലായി നീ ചേര്‍ന്നൊന്നുനിന്നാലും...
പ്രിയതരമൊരുവാക്കിന്‍ നോവില്‍ മയങ്ങും...
നിന്നീറന്‍ മിഴികളില്‍ നിറയും കണവും...
ഇന്നലെ പാടിയ പാട്ടിന്‍റെയീണവും...
പരിമളം ചൊരിഞ്ഞോരാ പവിഴമല്ലിപ്പൂവും...
നിറയുന്നൊരോര്‍മ്മയില്‍ പിടയുന്ന നേരം...
നീറുന്ന മാനസം കാണാതെ നീയും...
നോവുന്ന വാക്കുകള്‍ നല്കിയതെന്തേ..?

Thursday, May 9, 2013

ഒരു സ്വപ്നം.... മറ്റൊരു വട്ട്.....


ഓര്‍ക്കുന്നോ നീ ആദ്യമായിവിടെ വായിച്ച വരികള്‍,.... ഇതളൂര്‍ന്നു വീണുപോയ പൂവ് പോലെ, നിറം മങ്ങിയ നിലാവ് പോലെ, അറിയാതെ വന്നത്, അറിയാതെ പറഞ്ഞത്... എല്ലാം നീ മാത്രം കേട്ടു.. നീ മാത്രം അറിഞ്ഞു.. പിന്നീടെപ്പോഴോ ആരൊക്കെയോ അറിയാന്‍ തുടങ്ങി, എന്‍റെ, നിന്‍റെയോ, നോവുകള്‍, ജല്‍പനങ്ങള്‍ എല്ലാം കുത്തിക്കുറിക്കുവാന്‍ എന്തിനീ മാധ്യമം തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്ന് ചോദിച്ചു പലരും. അവര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ, ഇനിയറിയുമോ...? ഇല്ല ഒരുനാളും അറിയില്ല..., എനിക്ക് നിന്നോടുള്ളതും, നിനക്ക് എന്നോടുള്ളതും എന്നും നമുക്ക് തന്നെ അജ്ഞാതമായിരുന്നല്ലോ, അപ്പൊ പിന്നെങ്ങനെ അവരറിയാന്‍....?! നീയെന്ന സ്വപ്നവും ഞാനെന്ന മയക്കവും എന്നില്‍ നിറയുമ്പോള്‍ അറിയാതെ വിരലുകളില്‍ വീഴുന്ന വാക്കുകളുടെ അര്‍ത്ഥമറിയാതെ പലപ്പോഴും ഞാനും അലഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... രാവില്‍, പാതിമയക്കത്തില്‍ കറുത്ത ഉറുമ്പുകള്‍ വെളുത്ത താളില്‍ ഇഴയുമ്പോഴും, പുലരിയില്‍ എന്നെ നോക്കി പരിഹസിക്കുമ്പോഴും ഞാന്‍ ആലോചിക്കാറുണ്ട്, ഇതിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം പറഞ്ഞു തരുവാന്‍ എന്‍റെ സ്വപ്നമേ എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കലെങ്കിലും നീ ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ വരുമായിരിക്കും, അല്ലേ?

കുനുകുനെ നീയെഴുതിയ വരികളല്ലാതെ ഞാനറിഞ്ഞ കഥകള്‍ എന്തുണ്ട് വേറെ...; പക്ഷേ എന്നിട്ടും ഇല്ല, ഇന്നും എനിക്കതിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം മനസ്സിലായില്ല!! വരികളില്‍ വാക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ നാം ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചതൊന്നും നമ്മള്‍ പോലും അറിഞ്ഞില്ല, അപ്പോള്‍ പിന്നെ നമ്മെ അറിയാത്തവരെങ്ങനെയറിയാന്‍!! വാക്കുകള്‍ക്ക് ഒരായിരം അര്‍ത്ഥം ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും, കണ്ണുകള്‍ അതിനെക്കാളേറെ സംവേദിക്കുമെന്നും നീ പറഞ്ഞത് ഞാനിന്നും മറന്നില്ല, നിനക്കോര്‍മ്മയുണ്ടോ..? പറയുന്ന ആയിരം വാക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു വാക്ക് മാത്രം തിരഞ്ഞു, നീയും ഞാനും. വക്ക് പൊട്ടിയ ആകാശത്തിലെ മേഘക്കീറുകള്‍ പോലെ താഴെ വീഴാന്‍ വെമ്പി നില്‍ക്കുന്ന നിന്‍റെ കണ്ണുകളിലെ മഴത്തുള്ളികള്‍ ആ ഒരു വാക്കില്‍ പിന്‍വലിയുന്നത് അകലെ നിന്ന് കാണുമ്പോള്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നുവോ നീ എന്‍റെ മനസ്സും ശാന്തമാകുന്നത്.... ആഴിയിലാഴുന്ന അര്‍ക്കന്‍റെ ശോണിമയില്‍ എന്‍റെയും നിന്‍റെയും ദുഃഖങ്ങളെ, വേദനകളെ തിരകള്‍ക്ക് നല്‍കി ഇരു തീരങ്ങളില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട് കാണാതെ കഥകള്‍ പറഞ്ഞു നമ്മള്‍,... കാലം അണിയിച്ചൊരുക്കിയ കോമാളികള്‍,....! ഇനിയും അവിടിരുന്നു ചിരിക്കണമെനിക്ക്.. ഒരു കടലിനെ മുഴുവന്‍ മനസ്സ് കൊണ്ട് വലിച്ചു കുടിച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിക്കണമെനിക്ക്.... മനസ്സിലെ ചങ്ങല പൊട്ടുന്നത് വരെ.... പൊട്ടിയകലുന്ന മനസ്സിനെ നോക്കി പിന്നെയും ചിരിക്കണം, ഭ്രാന്തമായ ആ ചിരി തന്നെ!!

ഹാ, എന്‍റെ സ്വപ്നമേ നീയറിയുന്നുവോ കാല്പനികതയുടെ തേരിലേറി നീ പറന്ന വഴികള്‍..., പോകുന്ന വഴിയില്‍ നീ കണ്ടിരുന്നോ അശ്വവും ചക്രവും നഷ്ടപ്പെട്ട് രഥത്തില്‍ തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന എന്‍റെ ലോകത്തെ രാജാവിനെ...? എനിക്കറിയാം നീ കണ്ടുകാണില്ലെന്ന്.... ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ മാത്രം ഉണരുന്ന നിന്നേ എനിക്ക് വെറുക്കാനും ആവുന്നില്ലല്ലോ, ഉറക്കത്തില്‍ എനിക്ക് കൂട്ടായിരിക്കാന്‍ നീ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന സത്യം; എങ്കിലും എന്‍റെ സ്വപ്നമേ നീ കാണാതെ പോകരുത് ഞാന്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞ എന്‍റെ മോഹങ്ങളെ, ഒരു നാള്‍ അവയും നിന്നേ പോലെ എന്‍റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു.....

പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, നീയെന്‍റെ സ്വപ്നമായിരുന്നോ...? മോഹമായിരുന്നോ....? അതോ മോഹഭംഗമായിരുന്നോ....? എവിടെയാണെങ്കിലും ഉറക്കത്തില്‍ ഞാനെന്നും ഒരു താരാട്ട് പാടാറുണ്ട് നിനക്കായി.... സ്വപ്നവും മോഹവും മോഹഭംഗവുമല്ല നിന്‍റെ ജീവനായിരുന്നു എന്ന് നീയവിടെ നിന്‍റെ മനസ്സില്‍ പറയുമ്പോള്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നുവോ പാടിയ താരാട്ടില്‍ ഞാന്‍ തന്നെ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു നിന്നേ സ്വപ്നവും കണ്ടുകൊണ്ട്... നീയുറങ്ങിയോ....? ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും അല്ലേ.....? എനിക്കറിയാം നിനക്ക് മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന ചിലതുണ്ട്... എനിക്ക് പോലും മനസ്സിലാകാത്തത്...! എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കുറക്കം വരുന്നു.... ശുഭരാത്രി!!!

Saturday, April 27, 2013

വഴികള്‍ .............

വഴിവീഥികള്‍ വിജനമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. ഓരോ യാത്രികരും അവരവരുടെ കൂടാരങ്ങളില്‍ മറയുന്നു... അണയുന്ന ഓരോ വെളിച്ചവും മുന്നോട്ടുള്ള നടത്തത്തിന്‍റെ വേഗത കൂട്ടുന്നു... അവസാന വെളിച്ചം അണയുന്നതിനും മുന്നേ ലക്‌ഷ്യം കാണാന്‍ കഴിയുമോ.. ഇല്ല; ഇനിയെന്ത് ലക്ഷ്യം , എന്ത് മാര്‍ഗ്ഗം.... മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും ജീവിതത്തില്‍ അപ്രസക്തമായി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു... 

വഴികള്‍ തെറ്റണം എന്നത് എന്നോ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണ്... അല്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ നേരിന്‍റെ വഴികളില്‍ നിസ്സഹായതയും, നിരാലംബതയും കാണാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.. നിരാശയുടെ മുഖങ്ങള്‍ തളര്‍ത്തില്ലായിരുന്നു... ആ കാഴ്ചകളായിരുന്നോ വഴികള്‍ തെറ്റിയതിന്റെ കാരണം... ആയിരിക്കാം, അവയെ കണ്ണടച്ചു നോക്കിക്കണ്ടതിനാലാവാം നിന്‍റെ വഴികള്‍ ഇതല്ല എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞത്.. വഴി തിരിച്ചു വിട്ടത്.. തിരിച്ചുവിട്ട ആ വഴികളില്‍ സ്വന്തം സന്തോഷവും പൊട്ടിച്ചിരികളും കണ്ടു... 

ഏറെ ചിരികള്‍ക്കും സന്തോഷങ്ങള്‍ക്കും ഒടുവില്‍ വെറുതേ ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടം നടത്തണോ എന്ന് പലവട്ടം ചിന്തിച്ചതാണ്.. വേണ്ടെന്നു മനസ്സ് പറഞ്ഞിട്ടും അറിയാതെ നോക്കിപ്പോയി...! പിന്നിട്ട വഴികള്‍ ശൂന്യമാണ്.. നിഴലുകള്‍ പോലും അന്യം... വല്ലാതെ ദാഹിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു കൈകള്‍ പോക്കറ്റിലേക്ക് പോയത്... കിട്ടിയ ഒരു രൂപാ നാണയം കൊണ്ട് ദാഹമകറ്റാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു... അത് കൊണ്ടാവാം അടുത്തൊരു മരച്ചുവട്ടില്‍ ഒരു വൃദ്ധന്‍റെ ദയനീയമായ മുഖം അവനു കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. അവശേഷിച്ച ആ നാണയം അയാള്‍ക്ക് നല്‍കി വീണ്ടും നടന്നപ്പോള്‍ ആ വഴികള്‍ നേര്‍ത്തുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... തെറ്റിന്‍റെതോ ശരിയുടേതോ എന്നറിയാതെ അവസാനിക്കുന്ന ആ വഴികളില്‍ ഇപ്പോഴും അയാള്‍ തനിച്ചായിരുന്നു... പിറകില്‍ വൃദ്ധന്‍റെ ഭ്രാന്തമായ പരിഹാസച്ചിരിയും...

Thursday, April 18, 2013

A story to learn something......


Dear Friends,

Before I am going I want to post a story for you, a story sent by my dear friend Nandu. Nandu, a good companion for me, in my happy, in my sorrow he is here near to me to share, to console. If you have enough time you can read, I hope it's worthy...... Then can we start...?

Sure let's start..

****************************************************************
Story of Appreciation

One young academically excellent person went to apply for a managerial position in a big company. He passed the first interview; the director did the last interview, made the last decision. The director discovered from the CV that the youth's academic achievements were excellent all the way, from the secondary school until the postgraduate research, never had a year when he did not score good grades. 
The director asked, "Did you obtain any scholarships in school ?" the youth answered "None." 
The director asked, “Was it your father who paid for your school fees?"
The youth answered, "My father passed away when I was one year old, it was my mother who paid for my school fees."
The director asked, "Where did your mother work?"
The youth answered, "My mother worked as clothes cleaner."
The director requested the youth to show his hands. The youth showed a pair of hands that were smooth and perfect. 
The director asked, “Have you ever helped your mother wash the clothes before?”
The youth answered, "Never, my mother always wanted me to study and read more books. Furthermore, my mother can wash clothes faster than me."
The director said, "I have a request. When you go back today, go and clean your mother's hands, and then see me tomorrow morning."
The youth felt that his chance of landing the job was high. When he went back, he happily requested his mother to let him clean her hands. His mother felt strange, happy but with mixed feelings, she showed her hands to the kid.
The youth cleaned his mother's hands slowly.
His tear fell as he did that.
It was the first time he noticed that his mother's hands were so wrinkled, and there were so many bruises in her hands. Some bruises were so painful that his mother shivered when they were cleaned with water.
This was the first time the youth realized that it was this pair of hands that washed the clothes everyday to enable him to pay the school fee. The bruises in the mother's hands were the price that the mother had to pay for his graduation, academic excellence and his future.
After finishing the cleaning of his mother hands, the youth quietly washed all the remaining clothes for his mother.
That night, mother and son talked for a very long time.
Next morning, the youth went to the director's office.
The Director noticed the tears in the youth's eyes, asked: "Can you tell me what have you done and learned yesterday in your house?"
The youth answered, "I cleaned my mother's hand, and also finished cleaning all the remaining clothes."
The Director asked, "Please tell me your feelings."
The youth said,
  • I know now what appreciation is. Without my mother, there would not be the successful me today.
  • By working together and helping my mother, only I now realize how difficult and tough it is to get something done.
  • I have come to appreciate the importance and value of family relationship.

The director said, "This is what I am looking for to be my manager."
I want to recruit a person who can appreciate the help of others, a person who knows the sufferings of others to get things done, and a person who would not put money as his only goal in life. You are hired.
Later on, this young person worked very hard, and received the respect of his subordinates. Every employee worked diligently and as a team. The company's performance improved tremendously.

Lessons to be learnt:

A child, who has been protected and habitually given whatever he wanted, would develop "entitlement mentality" and would always put him first. He would be ignorant of his parent's efforts. When he starts work, he assumes that every person must listen to him, and when he becomes a manager, he would never know the sufferings of his employees and would always blame others. For this kind of people, who may be good academically, may be successful for a while, but eventually would not feel sense of achievement. He will grumble and be full of hatred and fight for more. If we are this kind of protective parents, are we really showing love or are we destroying the kid instead?

You can let your kid live in a big house, eat a good meal, learn piano, watch a big screen TV. But when you are cutting grass, please let them experience it. After a meal, let them wash their plates and bowls together with their brothers and sisters. It is not because you do not have money to hire a maid, but it is because you want to love them in a right way. You want them to understand, no matter how rich their parents are, one day their hair will grow gray, same as the mother of that young person. The most important thing is your kid learns how to appreciate the effort and experience the difficulty and learns the ability to work with others to get things done.


Thanks & Keep Sharing!
Harry.

****************************************************************

Dears hope all of you are read it well...., isn't it? Let me know what do you feel....?

Wednesday, April 17, 2013

ഇനിയെന്ന് കാണുമെന്നായി പിടഞ്ഞുപോയ്....


പ്രണയം എങ്ങനെ ഞാന്‍ പറയേണ്ടൂ.. നിന്നോടുണ്ടായിരുന്നതെല്ലാം... നമ്മള്‍ അറിഞ്ഞതെല്ലാം, നമ്മുടെ മാത്രം സ്വന്തമായതെല്ലാം. മനസ്സില്‍ നിന്നും അറിയാതെ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു യാത്ര.. കണ്ട ആദ്യനാള്‍ ഇന്നും ഓര്‍മ്മയില്‍ ഒരു മഴ പോലെ.. കൗമാരത്തില്‍ നിന്നും യൗവനത്തിലേക്കുള്ള നാളുകള്‍.,... പ്രണയത്തിന്റെ വസന്തകാലം.. ആ കാലത്ത് പോലും തോന്നാതിരുന്ന പ്രണയം  മനസ്സിലേക്ക് ഒരു മഴയായ് പെയ്തത് എപ്പോഴായിരുന്നു.. ജീവിതം യൗവനതീഷ്ണവും മനസ്സ് പ്രേമസുരഭിലവുമാകുന്ന ദിനങ്ങള്‍ എന്നായിരുന്നു മഥിച്ചത്.. നിന്നിലുണര്‍ന്നു നിന്നില്‍ മയങ്ങിയ നാളുകള്‍ ... ഓര്‍ക്കുന്നുവോ നീയുമാ നാളുകള്‍ .. ആരോ, അറിയാത്തൊരാളാരോ നിന്നെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.. അകലേ നിന്ന് കൊണ്ട് നീയത് കണ്ടുവോ..? പക്ഷേ നിനക്ക് പകരം നീ മാത്രം.... 

സമയമാകുന്നുവല്ലേ, തമ്മില്‍ കാണുവാന്‍ .... മറന്ന കഥകള്‍ വീണ്ടും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാന്‍ കാലത്തിനും എന്തുത്സാഹമെന്നോ!! അനിവാര്യതയുടെ അകല്‍ച്ചയും അനിവാര്യതയുടെ കണ്ടുമുട്ടലും... അറിയുന്നുവോ നിന്‍റെ മിഴികള്‍ നനയാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.... നിന്‍റെ കണ്‍കോണുകളിലെ ഓരോ മിഴിനീര്‍ത്തുള്ളിയും നോവിക്കുന്നതെന്‍റെ മനസ്സിനെയാണ്‌ .... നിന്‍റെ അഭാവത്തിലും ഞാന്‍ സന്തോഷിക്കുന്നു, ഒരിക്കലും മരിക്കാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ നല്കിയല്ലേ നീ പോയത്... 

നീയറിയുമോ ഇനി കണ്ണുകള്‍ക്ക് പറയാന്‍ കഥകള്‍ ബാക്കിയില്ല, തുടിക്കുന്ന ഹൃദയവും, പിടയ്ക്കുന്ന മനസ്സുമില്ല.... നരച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ഓര്‍മ്മകള്‍ ... 

പരസ്പരബന്ധമില്ലാതെ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നൂല്ലേ... ശരിയല്ല, മനസ്സ് ശാന്തമല്ല.. നാളെ പോവുകയാണ്... ഓര്‍മ്മയില്ലേ സമാധാനം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോള്‍  പോകാറുണ്ടായിരുന്നയിടം.. അങ്ങോട്ട്‌ തന്നെ... ദൂരം ഒരുപാടുണ്ട്.. അന്നത്തെതിനേക്കാള്‍ അകലെയാണ് ഇന്ന്... ഒരു ദിനം അവിടെ... തിരികെയെത്തുമ്പോള്‍ ശാന്തമാകുന്ന മനസ്സിനെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു... 

അപ്പോള്‍ ഇനി യാത്രയില്ല... തിരികെ വരുമ്പോള്‍ ..... ഓര്‍മ്മയുണ്ട്, നിനക്കേറെ പ്രിയമുള്ളത്... മറക്കില്ല... നേരില്‍ കാണുമ്പോള്‍ നല്‍കാന്‍ അത് മാത്രം... സ്നേഹം പോലും പ്രതീക്ഷിക്കരുത്..... വെറുപ്പ് ഒട്ടുമില്ലാതെ..... ഇപ്പൊ പൊക്കോട്ടെ.... പിന്നെ കാണാം....

Monday, April 15, 2013

Sunday, April 14, 2013

വിഷുദിനാശംസകള്‍ .......

പ്രിയരേവര്‍ക്കും നന്മയുടെ, ഐശ്വര്യത്തിന്‍റെ, സമൃദ്ധിയുടെ വിഷു ആശംസകള്‍ .....



ഒരു വിഷുദിനം കൂടി....


കണി കണ്ടോ....?

പടക്കം പൊട്ടിച്ചോ....?


ഓര്‍മ്മകളില്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍ ഒത്തിരി നിമിഷങ്ങള്‍ നല്‍കിക്കൊണ്ട് ...

മനസ്സില്‍ സന്തോഷവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞു കൊണ്ട്.....

സമൃദ്ധിയുടെ നല്ല നാളെകള്‍ നേര്‍ന്നു കൊണ്ട്....

ഈ ദിനം, വരും ദിനങ്ങളും,  മനോഹരമാകാന്‍ പ്രിയപ്പെട്ടവരേ നിങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു....

സ്നേഹപൂര്‍വ്വം.....

Tuesday, April 9, 2013

അവള്‍, എന്നിലേ പ്രണയത്തെ ഉണര്‍ത്തിയവള്‍ ....

അവള്‍, എന്നിലെ പ്രണയത്തെ ഉണര്‍ത്തിയവള്‍ ...  ഒരുനാള്‍ അടുത്തുനിന്നും ഇന്നകലങ്ങളില്‍ നിന്നും എന്‍റെ എല്ലാമായവള്‍ .... പ്രണയത്തിനു മഴവില്ലിന്‍റെ നിറവും, പാരിജാതത്തിന്‍റെ ഗന്ധവും, നിലാവിന്‍റെ തണുപ്പുമാണ് എന്നോതിയവള്‍ .... നമുക്ക് പ്രണയിക്കാന്‍ ഒന്നായി തീരുന്ന നമ്മുടെ രണ്ടു മനസ്സുകള്‍ മാത്രം മതി എന്ന് പറഞ്ഞവള്‍ ... പ്രണയിക്കുമ്പോള്‍ നീ ഞാനായും ഞാന്‍ നീയായും മാറും എന്ന് അറിയിച്ചവള്‍ ... പ്രണയത്തിനു വേണ്ടി അവനവന്‍റെ മൂല്യങ്ങളെ, ആശയങ്ങളെ, മനസ്സിനെ ത്യജിക്കരുതെന്നു പഠിപ്പിച്ചു തന്നവള്‍ ... നമുക്ക് പ്രണയിക്കാം എല്ലാം മറന്നു പ്രണയിക്കാം... എന്നില്‍ നീ നിറഞ്ഞു നിന്നില്‍ ഞാന്‍ നിറഞ്ഞു തമ്മില്‍ അലിഞ്ഞു തീരുന്നത് വരെ പ്രണയിക്കാം.... പ്രിയപ്പെട്ടവനേ ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാളേറെ നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കരുത് എന്നാദ്യമായും അവസാനമായും പറഞ്ഞവള്‍ ...... അവള്‍ എന്‍റെ പ്രിയ പ്രണയിനി...

അവളെ മറ്റുള്ളവരില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തയാക്കിയത്‌? ഇല്ല; ഒന്നുമില്ല, മറ്റുള്ളവരേക്കാള്‍ പോരായ്മയല്ലാതെ എടുത്തുപറയത്തക്ക നേട്ടങ്ങള്‍ ഒന്നും അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല... പക്ഷേ ഒന്നുണ്ട്, മറ്റാര്‍ക്കുമില്ലാത്തത്രയും കൂടുതലായ് ഒന്ന്...!!! സ്നേഹിക്കാനറിയുന്ന ഒരു മനസ്സ്... മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിവുള്ള അറിവ്..  തെറ്റുകളില്‍ നിന്നും ശരികളെ വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കാനുള്ള വൈദഗ്ദ്ധ്യം.. വേദനയിലും പുഞ്ചിരി നല്‍കാനുള്ള സവിശേഷത.. ഓരോ വട്ടം പിരിയുമ്പോഴും അടുത്തവട്ടം കാണുന്നത് വരെ ഓര്‍ക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ നല്‍കുന്ന ചില ചിന്തകള്‍ ... അഭാവത്തിലും സാമീപ്യം നല്‍കുന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍ ..... മറവികള്‍ക്കപ്പുറവും നിലനില്‍ക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍, ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത സ്നേഹം .. 

പനിനീര്‍ദളങ്ങള്‍ പോലെ കവിളുകള്‍ ...  ചിരിക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ വിടരുന്ന നുണക്കുഴികള്‍, പലവട്ടം ചിമ്മിത്തുറക്കുന്ന വലിയ കണ്ണുകളില്‍ നിറയുന്ന നീലാകാശം... കാര്‍മേഘം പോലെ കറുത്ത് ഇടതൂര്‍ന്ന അവളുടെ മുടിയിഴകള്‍ ... ചുവന്ന ചുണ്ടില്‍ നക്ഷത്രംപോല്‍ മിന്നുന്ന പുഞ്ചിരി... നീണ്ടു ഭംഗിയുള്ള നാസിക... ഒരു കാറ്റേറ്റാല്‍ ഞാന്‍ വീഴും എന്ന് പറഞ്ഞവള്‍ ചിരിക്കുമ്പോള്‍, നീണ്ട രണ്ടു വിരലുകള്‍ കാണിച്ച് ഇതിലൊന്ന് തൊട്, കാണട്ടെ നിനക്കെത്രമാത്രം സ്നേഹം എന്നോടുണ്ടെന്നു പറയുമ്പോള്‍, നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം മുഴുവനും എന്‍റെ രണ്ടു കണ്ണുകളില്‍ ഉണ്ട് നീയത് നോക്കിയിരിക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞു പിടിച്ചിരുത്തുമ്പോള്‍, അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിഴലിച്ച സ്നേഹം, കുസൃതികള്‍  .. കൊച്ചുവാശികള്‍ കാട്ടി ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ച്, വഴക്ക് പറയുമ്പോള്‍ പിണക്കം നടിച്ച്, പോട്ടെ സാരമില്ല ഞാനല്ലേന്നു  പറയുമ്പോള്‍ കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്ന തൊട്ടാവാടി... 

പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, അറിയുമോ നിനക്ക്,  നീയെനിക്ക് എത്രമേല്‍ പ്രിയപ്പെട്ടതെന്നു.... ഓര്‍മ്മകളില്‍, ചിന്തകളില്‍, ഓരോ നിമിഷങ്ങളിലും നീയെന്നില്‍ നിറയുമ്പോള്‍ അറിയുന്നുവോ നീ? ഞാനെന്‍റെ ദുഃഖങ്ങളും വേദനകളും എല്ലാം മറക്കുന്നു... ഉറക്കമില്ലാത്ത രാവുകളിലും, തിരക്കുകള്‍ നിറഞ്ഞ പകലുകളിലും എന്നില്‍ നിറയുന്ന നീ തന്നെയാണ് ഇന്നും (എന്നും) മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തില്‍ എനിക്ക് കൂട്ടായുള്ളത്....  നീയെന്ന ഓര്‍മ്മയില്‍ മാത്രമാണ് എന്‍റെ ഓരോ മാത്രയും നിറയുന്നത്... എവിടെയായാലും, ആരുടെ സ്വന്തമായാലും എന്നില്‍ നീയും നിന്നില്‍ ഞാനും തീര്‍ത്തതൊന്നും കാലത്തിനോ, വിധിക്കോ, മറ്റാര്‍ക്കുമോ മായ്ക്കാനാവില്ല... എന്തെന്നാല്‍  നമ്മുടെ പ്രണയം മനസ്സുകള്‍ തമ്മില്‍ മാത്രമായിരുന്നു... ഒരിക്കലും മരിക്കാത്ത മനസ്സുകള്‍ തമ്മില്‍, കാലത്തിനോ, വിധിക്കോ തോല്‍പ്പിക്കാനാകാത്ത മനസ്സുകള്‍ തമ്മില്‍ ... 

പ്രിയപ്പെട്ടവളേ നീ നല്‍കിയ സ്നേഹത്തെക്കാള്‍ കൂടുതലായി നല്‍കാന്‍ ഇനിയാര്‍ക്കുമാവില്ല....
പ്രിയപ്പെട്ടവളേ നീ നല്‍കിയ സാന്ത്വനത്തെക്കാള്‍ അധികമായ്‌ ആശ്വാസമാകാന്‍ ആര്‍ക്കും  ഇനിയും കഴിയില്ല...
പ്രിയപ്പെട്ടവളേ നിന്‍റെ കണ്ണുകളിലെ കുസൃതികളോളം കുസൃതികള്‍ മറ്റാരിലും കാണാന്‍ ഇനിയും എനിക്കാവില്ല...
പ്രിയപ്പെട്ടവളേ കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ ഒരു ജന്മം മുഴുവന്‍ കൂട്ടിരുന്നാലും പറയാന്‍ മറ്റാര്‍ക്കുമാവില്ല...
അത് കൊണ്ടെല്ലാം തന്നെ....
പ്രിയപ്പെട്ടവളേ നീ നല്‍കിയ വിരഹത്തേക്കാള്‍ വലുതായൊനും ഇനി തരാന്‍ ആര്‍ക്കുമാവില്ല....

നിനക്കറിയാമോ ഇന്ന് കൂട്ട് പുഴയായിരുന്നു.... ഓളങ്ങള്‍ ഒഴുകിയൊഴുകി പോകുന്നത് എത്ര നേരമെന്നോ നോക്കിനിന്നത്.... അസ്തമയസൂര്യന്‍റെ ചെങ്കിരണങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ വിരിയിച്ചത് നിന്നേ കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകളായിരുന്നു... പഴയൊരു പാട്ട് മൂളുന്നുണ്ടായിരുന്നു മനസ്സ്, നിനക്കറിയില്ലേ അത്... ആ പാട്ട് തന്നെ... 

പ്രിയേ അറിയുമോ ഈ ജീവിതം നിന്നേപോല്‍ സുന്ദരമെന്നു, ഓരോ നിമിഷവും സൌഖ്യമെന്നു.... 

മറക്കാതിരിക്കുക, നക്ഷത്രങ്ങള്‍ വിണ്ണില്‍ ഉദിക്കുന്നത് നിനക്ക് വേണ്ടിയെന്നു...
നിലാവ് പൂക്കുന്നത് നിന്‍റെ ചിരി കാണാന്‍ വേണ്ടിയെന്നു... 

അപ്പോള്‍ സഖീ നിന്‍റെ ചുണ്ടിലെ പുഞ്ചിരി മായാതിരിക്കുക, നിനക്ക് വേണ്ടിയുരുകുന്ന ഒരു ഹൃദയം ഇവിടെയുണ്ടെന്നു മറക്കാതെ മറക്കുക.... നാളെകള്‍ നിനക്കായ് കാത്തുവച്ചതൊന്നും ഇനിയെനിക്ക് നല്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നറിയുക... പകലിന്‍റെ ഭംഗിയും രാവിന്‍റെ സംഗീതവും നിനക്കായ് ആശംസിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ പൊയ്ക്കോട്ടേ, നിന്നില്‍ നിന്നേറെ ദൂരത്തേക്ക്.... 

ശുഭരാത്രി പ്രിയേ....

ശുഭരാത്രി പ്രിയരേ...

Saturday, April 6, 2013

ഒരു ഗാനം വെറുതേ....


അറിയാ വഴികളിൽ നിറയാ മനവുമായ്
എന്തേ എന്നോടീ  മൗനം (2)

ഒഴുകാ കണ്ണീരിൽ..... തെളിയാ പുഞ്ചിരി
ഇരുളിലുറഞ്ഞോ..... നിശ്ചലം

അറിയാ വഴികളിൽ നിറയാ മനവുമായ്
എന്തേ എന്നോടീ മൗനം

അരികേ വരികിലും അകലം പെരുകിയോ
കണ്ണും കണ്ണും ഇടഞ്ഞു വഴുതുന്നോ
തൊടുവാൻ വിരൽതുമ്പിൽ
കലമ്പലോ..... വിതുമ്പലോ

അറിയാ വഴികളിൽ നിറയാ മനവുമായ്
എന്തേ എന്നോടീ മൗനം

അടയും മിഴികളിൽ ഉടയും കനവുകൾ
തുള്ളി തുള്ളി പിടയും തുളുമ്പലായ്
ഒടുവിൽ തടം തല്ലി ഒടുങ്ങുമോ അടങ്ങുമോ

അറിയാ വഴികളിൽ നിറയാ മനവുമായ്
എന്തേ എന്നോടീ മൗനം


**********************************************

ചിത്രം : മഞ്ചാടിക്കുരു (2012)
ചലച്ചിത്ര സംവിധാനം : അഞ്ജലി മേനോന്‍
ഗാനരചന : കാവാലം നാരായണ പണിക്കര്‍
സംഗീതം : രമേഷ് നാരായൺ
ആലാപനം : കെ ജെ യേശുദാസ്



**********************************************

Thursday, April 4, 2013

അജ്ഞാതര്‍ ...

നിഴലുകള്‍ക്ക് നീളമേറുന്ന സായാഹ്നത്തില്‍ ...
ഇടവഴികളിലെ തണല്‍ മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ...
നിന്‍റെ കൈ കോര്‍ത്തു കൊണ്ടൊരു യാത്ര ...
പറയാതെ പറഞ്ഞും, അറിയാതെ അറിഞ്ഞും കൊണ്ട്...
പരസ്പരം നോക്കാതെ, കാണാതെ...
നിഴല്‍ വീണ വഴികളില്‍ ഏകരായി...
നിഴലുകള്‍ക്ക് മാത്രം കൂട്ടായി നമ്മള്‍ .... അജ്ഞാതര്‍ !!!!

Wednesday, April 3, 2013

ശുഭരാത്രി!!


വാക്കുകള്‍ക്കപ്പുറം വരച്ചിടുന്ന ചിലതുണ്ട് മനസ്സില്‍ ...
വസന്തം പോലെ വന്നു വര്‍ഷം പോലെ പൊഴിഞ്ഞ്...
ശിശിരം പോലെ കൊഴിഞ്ഞ്....
ഒടുവില്‍ അലിഞ്ഞില്ലാതാകുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന, വിശ്വസിപ്പിക്കുന്ന ചിലത്....
ഒരു വസന്തകാലത്തിന്‍റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്..
വര്‍ഷകാലപ്പെയ്ത്തിനു....
മറവിയില്‍ മയങ്ങുന്ന മന്ദഹാസത്തിനു....
നന്ദി...
നല്‍കിയതിനും നേടിയതിനും, നല്‍കാതിരുന്നതിനും, വിട്ടുതന്നതിനും...
മാപ്പ്...
അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും ഉള്ള തെറ്റുകള്‍ക്ക്..
പറഞ്ഞും പറയാതെയും പോയ പരിഭവങ്ങള്‍ക്ക്...

സായാഹ്നത്തിന്‍റെ തണുപ്പില്‍ നിന്നും രാവിന്‍റെ നിശ്ശബ്ദതയിലേക്ക്....


ശുഭരാത്രി!!

ഇനിയൊന്നുറങ്ങണം!!! എല്ലാം മറന്നു കൊണ്ട്!!!


നിമിഷ വേഗങ്ങള്‍ മിനുട്ടുകളായും, മണിക്കൂറുകളായും ദിവസങ്ങളായും, മാസങ്ങളായും, വര്‍ഷങ്ങളായും, ഒരു ജീവിതമായും കടന്നു പോകുമ്പോള്‍ നിനക്കോര്‍ക്കാന്‍, നിന്നെയോര്‍ക്കാന്‍ നീ നല്‍കിയ സ്നേഹവും, നിനക്ക് നല്‍കിയ സ്നേഹവും മാത്രം.... 

ഓര്‍മ്മകളില്‍ സൂക്ഷിക്കാനും, മറവികളില്‍ മറക്കാനും ഒന്നും നല്‍കിയില്ലെങ്കില്‍ ഒരു യാത്രാമൊഴി പോലും വേണ്ടെന്നത് തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ മനസ്സിനെ പഠിപ്പിക്കാനും, സ്വയം അറിയാനും ഈ സായാഹ്നസൂര്യന്‍ ഇന്നെന്നോടു പറയുന്നു... ഇനിയൊരു പുലരിക്കായ്‌ കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ലെന്നു!!!

രാവിന്‍റെ കറുത്ത മൂടുപടം കൊണ്ട് ഞാനെന്‍റെ മനസ്സിനെ പുതപ്പിക്കട്ടെ....
ഇനിയൊന്നുറങ്ങണം ...... എല്ലാം മറന്നു കൊണ്ട്... ഉണരുന്നുവെങ്കില്‍ ഒരു പുതുജന്മം നേടിക്കൊണ്ട് മാത്രം....

Tuesday, April 2, 2013

മകളേ മനസ്സിന്‍ മധുമൊഴിയേ കരളിലെ അനുപമ കണിമലരേ
അഴകേ നിറവിന്‍ കതിരൊളിയേ മധുരിമ വിതറിയ തളിരിതളേ...
നീയറിയില്ലെന്നരികില്‍ സ്വരദളമായ് വിരിയും
ഒരു മൊഴിയായി നറുമൊഴിയായെന്നുള്ളില്‍ പടരും
പ്രിയമകളേ, പെണ്‍മണിയേ മെല്ലെയൊന്നു മിണ്ടുമോ
കൊതിതീരും വരെയിന്നു കുഞ്ഞുമോളെ കാണണം
                                                                   (മകളേ മനസ്സിന്‍ )

കായലോരം നമ്മളൊന്നായി കഥകള്‍ ചൊല്ലി നിന്നതും
കന്നിയോടം മെല്ലെ നമ്മള്‍ തുഴതുഴഞ്ഞു പോയതും
രാഗതാരം കണ്ണുചിമ്മി സ്നേഹമോടെ തൊട്ടതും
നാട്ടുമാവിന്‍ കൊമ്പിലച്ഛന്‍ ഊയലിട്ടു തന്നതും
നിനവുകളനുദിനമിടറീ ഞാ..........................ന്‍ 
കാത്തിരിപ്പുയെന്‍ മകളേ................................. (2)
എന്നരികില്‍ വരും വേളയിലോ.. എന്ത് നല്‍കുമെന്‍ മകളേ..
ഈ ജന്മം ഞാന്‍ എന്‍ കണ്‍മണിയെ കാണാതുള്ളം പിടയുന്നൂ
ചെറുപരിഭവവും നറുകളിചിരിയും നെഞ്ചില്‍ തേങ്ങി മയങ്ങുന്നൂ..
                                                                   (മകളേ മനസ്സിന്‍ )

തൊടുവിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ തൂങ്ങിയെന്നും നീ നടന്ന നിമിഷങ്ങള്‍
കുഞ്ഞു പാദത്തള കിലുക്കി നീ പകര്‍ന്ന പുണ്യങ്ങള്‍
മണ്‍ചിരാതിന്‍ പൊന്‍വെളിച്ചം നീ തെളിച്ച സന്ധ്യയില്‍
നിന്‍റെ കിളിക്കൊഞ്ചല്‍ കേള്‍ക്കുവാനായ് കാത്തുനിന്നു ചാരെ ഞാന്‍
പട്ടുചേല തുന്നിത്തന്നുവെന്നാ.....................................ല്‍ 
കവിളിലുമ്മ നല്‍കുമോ..................................................(2)
കളിചിരികളിലുള്ളം നിറയും പരിഭവ സ്വരത്തെന്നലേ
നീയില്ലാതെ ഒരു ജീവിതമോ.. വേദനകിനിയുമോര്‍മ്മകളാല്‍
ഹതഭാഗ്യം ഈ അച്ഛനു സ്വന്തം വേര്‍പെട്ടുഴലും പ്രിയമകളേ
                                                                   (മകളേ മനസ്സിന്‍ )
                                                                   (മകളേ മനസ്സിന്‍ )

*****************************************************************************

ആല്‍ബം: മുത്ത്.

*****************************************************************************

ഒരു രാത്രിയില്‍ ഋതു രാത്രിയില്‍
തിങ്കള്‍ കിടാവിനു  കൂട്ടിരുന്നൂ...       (2)
അകലേ പെയ്തൊഴിയും മഴയില്‍
അണയാന്‍ പോകും മണ്‍ചിരാതില്‍
ഒരുനാളമേകിയോ നിഴല്‍ മാത്രം
                                                                      (ഒരു രാത്രിയില്‍ )
അലതല്ലി പോകും പുഴയുടെ ഗദ്ഗദം
കവിഭാവനകള്‍ ചിരിയായ് കണ്ടുവോ (2)
നഷ്ടവസന്തത്തിന്‍ സ്മൃതികളിലൂടെ     (2)
തൂവല്‍സ്പര്‍ശമായ് മറയുകയോ
ജീവിത നൗകയില്‍ പോരുകില്ലേ..
ഒരു ജന്മം എനിക്കിനി തരുകില്ലേ..
                                                                      (ഒരു രാത്രിയില്‍ )
പകലിനെ കൈവിടും സന്ധ്യായാമങ്ങള്‍
പാതിരാ പൂവിനു കൂട്ടിരിക്കും   (2)
തളിരിട്ട ശിശിരങ്ങള്‍ പോയ്‌ മറഞ്ഞൂ
സ്വരരാഗജതികള്‍ കേള്‍ക്കുകില്ലേ..
ജന്മജന്മാന്തരം നിന്നേ തേടി ഞാന്‍
ഏകാന്തതീരത്ത്‌ നില്‍ക്കുകയായ്..
                                                                      (ഒരു രാത്രിയില്‍ )


**********************************************************************
കടപ്പാട്

ആല്‍ബം : മിഴിയില്‍ ....

**********************************************************************

Monday, April 1, 2013

നിനക്കായ് പ്രിയേ...


നിലാവിനെ നോക്കി ഈ രാവും...
നക്ഷത്രങ്ങളോട് കിന്നാരം പറയാന്‍ ...
കാറ്റിന്‍റെ തലോടല്‍ ഏല്‍ക്കാന്‍ ...
രാപ്പാടികളുടെ പാട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ ...
രാവിന്‍റെ ഈണം മൂളാന്‍ ...

ഓര്‍ക്കുന്നോ നീ ആ രാവില്‍, പുഴക്കരയില്‍ ഓളങ്ങളുടെ പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ക്ക് കാതോര്‍ത്തിരുന്ന നിമിഷങ്ങളെ..

രാപ്പാടികളോടൊപ്പം കുയിലുകള്‍ പാടില്ല എന്ന് നീ പറഞ്ഞത്...

തളര്‍ന്നു മയങ്ങുന്ന രാപ്പാടികളെ ഉണര്‍ത്താന്‍ പുലരിയില്‍ പാടുന്ന കുയിലുകളെ നമ്മളൊരുമിച്ചു കണ്ടത്... മഴ കൊണ്ടത്...

ഒടുവില്‍ ഒരു നാള്‍ രാപ്പാടികളോടൊപ്പം ഞാനും
കുയിലുകളോടൊപ്പം നീയും യാത്രയായത്....

അതില്‍ പിന്നെ നമ്മള്‍ കണ്ടുവോ...?
മറന്നല്ലോ ഞാന്‍ .....!!!

ശുഭരാത്രി

നീയൊന്നു മിണ്ടാതിരുന്നാല്‍ ...
നിന്നേ ഒന്ന് കാണാതിരുന്നാല്‍ ...
അറിയാതെ വിതുമ്പുമെന്‍ ഹൃദയം
അറിയില്ലാദ്യമതെന്തിനെന്നൂ....!
അറിയില്ല നീയെനിക്കാരെന്ന്
അറിയില്ല നീയെനിക്കാരെന്ന്..
                                                                      (നീയൊന്നു ....)
ഒരുനാളെന്‍ കണ്ണുനീരൊപ്പീ
അന്നെന്‍റെ മാതാവുമായ്
പലനാളെന്‍ കൂടെ നടന്നൂ
പിന്നെന്‍റെയെല്ലാമായ്.....(2)
കൊതിച്ചെങ്കിലും...
കൊതിച്ചെങ്കിലും... ചന്ദ്രികേ നിന്നെ..
ഞാന്‍ വിധിച്ച രാവിനു നല്‍കീ..(2)
                                                                      (നീയൊന്നു ....)
അന്നുനീയെന്‍റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരീ
അന്നെന്‍റെ മാത്രമായി
ഒരുനാളില്‍  ദൂരെ പറന്നൂ
പിന്നെന്‍റെയോര്‍മ്മയായി.....(2)
അകന്നെങ്കിലും....
അകന്നെങ്കിലും..സ്നേഹമേ നിന്നെ
മറക്കില്ലൊരുനാളും ഞാന്‍ മറക്കില്ലൊരുനാളും
                                                                      (നീയൊന്നു ....)
                                                                      (നീയൊന്നു ....)
മറന്നെന്നു തോന്നുമ്പോള്‍ പ്രിയമുള്ളൊ-
രോര്‍മ്മയായി മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നു നീ... (2)
ഒരുമിച്ചു പങ്കിട്ട നിമിഷങ്ങളെല്ലാം
ഒരുമാത്രയെന്നുള്ളില്‍ നിറയുന്നല്ലോ...(2)

                                                                             (മറന്നെന്നു....)

ഇരുള്‍ പടരുമ്പോള്‍ ... നിറയുമെന്‍ മിഴികള്‍ ..
ആരും കാണാതേയൊളിച്ചു വച്ചൂ ഞാന്‍ മറച്ചു വച്ചൂ         (2)
അത്രമേല്‍ സ്നേഹിച്ചിട്ടും അകന്നു നീ പോയിട്ടും(2)
അടുക്കാന്‍ കൊതിച്ചില്ല ഞാന്‍ സ്വന്തമാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല ഞാന്‍ (2)

                                                                             (മറന്നെന്നു....)


ഇന്നു നീ സുമംഗലി... ഇനിയെന്നും പതിവ്രത
എന്തിനായോര്‍ക്കുന്നു നിന്നേയ്...
എന്നിട്ടുമോര്‍ക്കുന്നു വെറുതേ....(2)
ഇനിയൊന്നു ചേരുമോ നമ്മള്‍ (2)
ഈ ജന്മം കഴിയില്ലല്ലോ... മറുജന്മം ഇനിയില്ലല്ലോ...

                                                                             (മറന്നെന്നു....)
                                                                             (മറന്നെന്നു....)




ചെല്ലക്കാറ്റും വഞ്ചിപ്പാട്ടും ദൂരെ
കുന്നിന്‍ ചാരത്തെങ്ങോ മഞ്ഞായ്‌ മാഞ്ഞു
ചന്നം പിന്നം ചാറ്റല്‍ മഴയിലുറങ്ങി
ചക്കരമാവിന്‍ ചോട്ടില്‍ നമ്മുടെ റോജാ..
എന്തിനു വന്നു പിറന്നത് കുഞ്ഞേ ഭൂമിയില്‍
എങ്ങിനെ നിന്നുടെ ജീവന്‍ കാക്കും ഭാവിയില്‍
ആരിരോ പാടാനാര് ചാരത്തുണ്ടാവാന്‍
സാന്ത്വനമോതി തന്നു തലോടാന്‍ ആരുണ്ടാവാന്‍..
                                                                   (ചെല്ലക്കാറ്റും വഞ്ചിപ്പാട്ടും)

ഓരോ വേനല്‍ മഴയായി വരുമോ
സുഖവും ദുഃഖവുമാര്‍ക്കറിയാം
ഓരോ ചുവടും മുന്നില്‍ വയ്ക്കാന്‍
കുഞ്ഞേ വൈകരുതൊരു നിമിഷം
ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ തനിയെ പെടുമൊരു
കാലം മുന്നില്‍ മറക്കരുതേ
കാല്‍ച്ചുവട്ടിലൊരുക്കിയ കുഴിയില്‍
കുഞ്ഞേ ചെന്ന് പതിക്കരുതേ
എന്തെല്ലാം ജാലങ്ങള്‍ കണ്ടു വേണം
പൊന്‍കുരുന്നേ നീ..... വളരാന്‍..
                                                                   (ചെല്ലക്കാറ്റും വഞ്ചിപ്പാട്ടും)

കാറ്റും കോളും കടലായി മാറ്റും
ജീവിതമെന്ന മഹാനരകം
നീ തുഴഞ്ഞ തുഴകള്‍ പോയാല്‍
ആരുമില്ലൊരു തുണ നല്‍കാന്‍
പൂജാമുറിയില്‍ നീ തിരക്കും
ദൈവം പോലുമകന്നേ പോം...
ഇന്ന് നുകര്‍ന്നോരമ്മിഞ്ഞപ്പാല്‍
അന്ന് നിനക്ക്കരുത്തേകാന്‍
എന്തെല്ലാം മായങ്ങള്‍ കണ്ടു വേണം
പൊന്‍കുരുന്നേ നീ വളരാന്‍ .....
                                                                   (ചെല്ലക്കാറ്റും വഞ്ചിപ്പാട്ടും)


**************************************************************************


Courtesy: East Coast Audios


**************************************************************************

Sunday, March 31, 2013

ഒരു നുള്ള് കുങ്കുമം നിറുകയില്‍ ചാര്‍ത്തി
അരികിലായണയുമ്പോള്‍ .... സന്ധ്യേ..
വിരഹവിഷാദമോ പരിഭവമോയെന്‍
സഖിയുടെയാര്‍ദ്ര നയനങ്ങളില്‍
                                                                                    (ഒരു നുള്ള്...)

കൈക്കുമ്പിള്‍ നിറയെ സ്വപ്നങ്ങളും
മിണ്ടാതെ മിണ്ടിയ നിമിഷങ്ങളും..
മനസ്സിലെ ചിപ്പിയില്‍ ഒളിപ്പിച്ചു ഞാന്‍
കടന്നതല്ല എങ്ങോ മറഞ്ഞതല്ല
നിന്‍ മിഴികളിലലിയും നീല നിലാവും
പ്രണയിനീ ഞാന്‍ മറന്നതല്ല...
                                                                                    (ഒരു നുള്ള്...)

കാര്‍ത്തിക നാളിലെ കനക പ്രഭയില്‍
ഉലയും നാളം പോല്‍ വിറയാര്‍ന്നതും
പുളയുന്ന ലജ്ജയാല്‍ മുഖം താഴ്ത്തിയരിയ
നെയ്താമ്പല്‍ പോല്‍ നീ കൂമ്പിയതും
വിതുരവിഷാദമായി സാന്ദ്രസ്മൃതിയായി
പടരുന്നൂ.... എന്നില്‍ നിറയുന്നൂ.....
                                                                                    (ഒരു നുള്ള്...)
വെറുതെയിനിയും കാത്തു നില്‍പൂ
വിരഹസന്ധ്യേ നിന്‍ പാട്ട് ഞാന്‍
ദൂരെയെങ്ങോ മറഞ്ഞു നീയും
വിലോലമായി നീ മൊഴിഞ്ഞ വാക്കും
പരിഭവങ്ങള്‍ പകര്‍ന്ന മഴയും
                                                                (വെറുതെയിനിയും..)

രാത്രി മേഘം പെയ്തൊഴിഞ്ഞൂ
രാഗവേണുവില്‍ ഹിന്ദോളമായി
മണ്‍ചിരാതിന്‍ നാളമെല്ലാം
മിഴിയടഞ്ഞൂ നിശബ്ദമായി..
തനിയെ നില്‍ക്കും എന്‍ നെഞ്ചിലേ
കിളി കരഞ്ഞൂ അരുണാര്‍ദ്രമായി
മടങ്ങി വരുമോ തൂവല്‍ നിലാവേ..
                                                                (വെറുതെയിനിയും..)

മൂടല്‍മഞ്ഞില്‍ മാഞ്ഞുപോയി
സ്നേഹതാരം പോല്‍ നിന്‍ മുഖം
ഓര്‍മ്മ നീറും ജന്മമായി
ഇവിടെയിനിയും ഞാന്‍ മാത്രമായി
വിരല്‍ തലോടും നിന്‍ വീണയില്‍
വിദുരമായീ  ശ്രീരാഗവും.
മടങ്ങി വരുമോ കാവല്‍ നിലാവേ..
                                                                (വെറുതെയിനിയും..)
F - ഉദയം കഴിയാറായി പ്രിയതമനേ
      കാലമെത്ര പിറകേ പോയ് അറിയില്ലയോ..
      ഈന്തപ്പനക്കാടുകളില്‍ പൊന്നുരുകും നാടുകളില്‍
      ഈടുവച്ച നമ്മുടെയീ മോഹപുഷ്പമെത്രവട്ടം
      വാടിക്കൊഴിഞ്ഞൂ....

M - സദയം കഥ കേള്‍ക്കൂ പ്രിയതോഴീ...
      കാലം തലനാരില്‍ നര ചേര്‍ത്തൂ..
      പൊന്നുരുകും നാട്ടിലെന്റെ
      നെഞ്ചുരുകും നൊമ്പരങ്ങള്‍ (2)
      ഓമലാള്‍ക്കുമറിയില്ലെന്നോ..
      പിന്നെയെന്തിനീ വിഷാദചിന്തകളെല്ലാം

F - പൂത്തുലഞ്ഞി കാവിപ്പോള്‍ പത്തുവട്ടം പൂത്തുലഞ്ഞൂ..
      പൂത്തുലഞ്ഞ യൗവനത്തില്‍ ദാഹമങ്ങറിഞ്ഞില്ലെന്നോ
      കാലത്തിന്‍റെ കൈവിരലാല്‍ പ്രായത്തെ തഴുകുമ്പോളും
      കാത്തിരിപ്പിന്‍ നാളുകളില്‍ കണ്ണേ മടങ്ങുക നീ
      പൊന്നഴികള്‍ക്കുള്ളിലെന്‍റെ പൊന്നുംകുടം തകരും മുന്നേ..(2)
      ഒന്ന് വന്നു കണ്ടെങ്കില്‍ എന്‍റെ ജന്മം എത്ര മാത്രം സഫലമല്ലയോ

M - സദയം കഥ കേള്‍ക്കൂ പ്രിയതോഴീ...
      കാലം തലനാരില്‍ നര ചേര്‍ത്തൂ..
      പൊന്നുരുകും നാട്ടിലെന്റെ
      നെഞ്ചുരുകും നൊമ്പരങ്ങള്‍ (2)
      ഓമലാള്‍ക്കുമറിയില്ലെന്നോ..
      പിന്നെയെന്തിനീ വിഷാദചിന്തകളെല്ലാം



M - പൊന്നണിഞ്ഞ നെഞ്ചകത്തിന്‍ നൊമ്പരങ്ങളറിയുന്നു ഞാന്‍
      മുത്തമിട്ട പൂങ്കവിളില്‍ നീര്‍ച്ചോല കാണുന്നു ഞാന്‍
      സ്വപ്നത്തിന്‍റെ കണക്കുബുക്കില്‍ അക്കങ്ങള്‍ നിരത്തുമ്പോഴും
      ബന്ധമെന്ന ബന്ധനത്തിന്‍ കെട്ടുനൂല്‍ മുറുകുന്നൂ
      പുസ്തകത്തിന്‍ താളുകളില്‍ ലാഭനഷ്ടമെഴുതുമ്പോഴും (2)
      ജീവിത വസന്തമെല്ലാം നഷ്ടസ്വര്‍ഗ്ഗമായി മാറും
      അറിയൂ പൊന്നേ...



F - ഉദയം കഴിയാറായി പ്രിയതമനേ
      കാലമെത്ര പിറകേ പോയ് അറിയില്ലയോ..
      ഈന്തപ്പനക്കാടുകളില്‍ പൊന്നുരുകും നാടുകളില്‍
      ഈടുവച്ച നമ്മുടെയീ മോഹപുഷ്പമെത്രവട്ടം
      വാടിക്കൊഴിഞ്ഞൂ....

M - സദയം കഥ കേള്‍ക്കൂ പ്രിയതോഴീ...
      കാലം തലനാരില്‍ നര ചേര്‍ത്തൂ..
      പൊന്നുരുകും നാട്ടിലെന്റെ
      നെഞ്ചുരുകും നൊമ്പരങ്ങള്‍ (2)
      ഓമലാള്‍ക്കുമറിയില്ലെന്നോ..
      പിന്നെയെന്തിനീ വിഷാദചിന്തകളെല്ലാം
സന്ധ്യേ സന്ധ്യേ നിന്നേ കാണുമ്പോള്‍
ഉള്ളില്‍ തേങ്ങും ഈറന്‍ മേഘങ്ങള്‍
തീരഭൂമിയില്‍ നാമിരുന്നോരീ
ഭൂതകാലമേ.. പോയകാലമേ
ഇത് പ്രേമശോകതീരം

മോഹങ്ങളില്‍ ... ഇനിയിരുള്‍ മൂടുമോ
അവളുടെ രൂപങ്ങളില്‍ ഇനി നിഴല്‍ വീശുമോ..
ഋതുസംഗീത സാന്ദ്രമെന്നുള്ളിലെയോമലേ
അറിയാതെ നീ പോകവേ നീറുമെന്‍ ജീവിതം..
സ്വരമൂകമായ് വഴി ശൂന്യമായ്
ഇത് പ്രേമശോകതീരം....
                                                                         (സന്ധ്യേ.. സന്ധ്യേ..)

മൗനങ്ങളില്‍ ഇനി കിളി പാടുമോ
അവളുടെ ഭാവങ്ങളില്‍ ഇനിയഴല്‍ വീശുമോ
വഴിയൊന്നായ് നാം പോയ നാളിലെയോമലേ
വിടയോതി നീ പോകവേ നീറുമെന്‍ ജീവിതം..

സ്വരമൂകമായ് വഴി ശൂന്യമായ്
ഇത് പ്രേമശോകതീരം....
                                                                         (സന്ധ്യേ.. സന്ധ്യേ..)
സാഗരം നീല സാഗരം, സുന്ദരം എന്തു ഭീകരം.... (2)
എവിടെയാണ് നിന്‍ യാത്രയെവിടെയോ..
ഒഴുകുമെന്‍റെ ജീവിതം പോലേ...
അവയിലുയരുമലിയുമോരോ തിരകളെന്‍റെ മാനസമാം
തംബുരുതന്‍ തന്ത്രികളില്‍  ശ്രുതി ചേര്‍ക്കുന്നൂ... (2)
                                                                                                     (സാഗരം)

മണല്‍ത്തരികളില്‍ തലതല്ലും തിരമാലകളേ...
നിങ്ങളേത് മൗനദുഃഖം പേറിടുന്നൂ (2)
അകലെയെവിടെയോ എന്‍റെ പ്രേമചകോരം...(2)
ചിറകടിച്ചു പറന്നു പോയതും
കദനകഥകളവള്‍ മൊഴിഞ്ഞതും കേട്ടുവോ..
                                                                                                     (സാഗരം)
അവനിയിലീ ജീവിതമെനിക്കാര് തന്നുവോ...
പാനപാത്രമെന്നില്‍ നിന്നുമേറ്റ് വാങ്ങുമോ....(2)
ഉദയമെവിടെയോ എന്‍റെ പുലരിയെവിടെയോ...(2)
വഴിയറിയാതകന്നു പോയതും
ഭ്രമണപഥത്തിലത് നിലച്ചതും കണ്ടുവോ....
                                                                                                     (സാഗരം)
                                                                                                     (സാഗരം)
സ്നേഹം വിട പറയും.....
ആത്മാവില്‍ ശോകം കര കവിയും..(2)
പ്രിയനേ നിന്‍... ഹൃദയം അറിയാതെ
കേഴുന്നൂ..................
                                                                                (സ്നേഹം...)
കളിചിരി തന്‍ മണി നൂപുരമേതോ
ഇരുളലയില്‍ സ്വയം തേങ്ങുന്നൂ...(2)
നീയെന്തേ........ആ.... ആ....
നീയെന്തേ ഒരു പാട്ട് പാടാതെ പോകുന്നൂ.....
                                                                                (സ്നേഹം...)
സ്വരമിടറും കളകൂജനമേതോ..
മറവികളില്‍ സ്വയം മായുന്നോ...(2)
നീയെന്നില്‍ ഒരു നാളും മായാതെ
പോകുന്നോ...... ഓ.... ഓ....
                                                                                (സ്നേഹം...)
                                                                                (സ്നേഹം...)