Showing posts with label സ്നേഹപൂര്‍വ്വം..... Show all posts
Showing posts with label സ്നേഹപൂര്‍വ്വം..... Show all posts

Wednesday, May 7, 2014

ഒരോര്‍മ്മ...

പെയ്തൊഴിയുന്ന മഴത്തുള്ളികള്‍ക്ക് പറയാന്‍ ഒരുപാടുണ്ട്...
കഴിഞ്ഞു പോയ കാലത്തിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍...
വിട പറഞ്ഞകന്നു പോയ സ്നേഹസൗഹൃദസന്തോഷങ്ങള്‍..
ഒഴുകിയകന്ന നോവും നൊമ്പരവും വേദനയും..
ഇപ്പോള്‍ പെയ്യുന്ന ഈ മഴ നല്‍കുന്നത് 
മനസ്സിന് ആശ്വാസവും സാന്ത്വനവും ശാന്തതയുമാണ്‌...
എത്ര ശാന്തമായാണ് ഇന്നത്തെ മഴ പെയ്യുന്നത്...
ഒരമ്മയുടെ താരാട്ട് പോലെ...
എന്നോ മറന്ന ഏതോ ഒരു പാട്ടിന്‍റെ അറിയാത്ത ഒരീണം പോലെ...
എല്ലാം മറന്നു ജീവിതത്തിന്‍റെ വീഥികള്‍ സൗമ്യമായിരിക്കട്ടെ എന്നാശംസിച്ചു കൊണ്ട്....
ശുഭസായാഹ്നം....

ഓരോ മഴയും ഒരോര്‍മ്മപ്പെടുത്തലാണ്...
നീയിപ്പോഴും ഞാനറിയാതെ എന്നില്‍ തന്നെയെന്നു....
മാനം നിറഞ്ഞു തൂവുന്നതും
മനം നിറഞ്ഞു തൂവുന്നതും നീയറിയുന്നെന്നു..
ഒറ്റ വാക്കില്‍ ഒരു ജന്മം മുഴുവനെന്നു...
പിന്നെയും, പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ..!
സ്നേഹപൂര്‍വ്വം...

Thursday, April 24, 2014

നിനക്ക് നല്കാനുള്ളതില്‍ ഞാനെത്രമാത്രം ദരിദ്രനാണ്....!!

ലാലാ ഇതെനിക്ക് നിന്നോട് പറയാനുള്ളതാണ്... 
ഓര്‍മ്മകളുടെ ഒരേട്‌ മുഴുവനായി നീയെനിക്ക് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്...
നല്ല നിമിഷങ്ങള്‍ ഒരുപാട് നീയെനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം തേടി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്..
എന്നിട്ടും ഒരിക്കല്‍ പോലും ഞാന്‍ നിന്നോട് നന്ദി പറഞ്ഞിട്ടില്ല.. 
കേള്‍ക്കാന്‍ നീ നിന്ന് തന്നിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം...
ഓരോ വട്ടം നമ്മള്‍ അറിയുമ്പോള്‍ എനിക്ക് നല്‍കാനായി നീ ഉപഹാരങ്ങള്‍ കരുതാറുണ്ടായിരുന്നു... 
വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടും പ്രവൃത്തികള്‍ കൊണ്ടും...
ഓരോ വട്ടം പിരിയുമ്പോഴും ഇനിയൊരിക്കല്‍ കാണാം എന്നല്ല..
നമ്മള്‍ പിരിയുന്നില്ല എന്നേ നീ പറയാറുള്ളൂ...
സത്യമാണ്.. നീ അടുത്തില്ലെങ്കിലും, ഒരു വിധത്തിലും നിന്‍റെ സാമീപ്യം ഇല്ലെങ്കിലും.... ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു... ഓരോ നിമിഷവും നീ കൂടെയുണ്ടെന്ന്....
ലാലാ.. നിനക്കറിയുമോ എനിക്ക് നീ എത്രമേല്‍ പ്രിയമെന്ന്....
ഹൃദയത്തോട് നിന്നെ ചേര്‍ത്തു വയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ നേടുന്ന സുരക്ഷിതത്വം.. നിന്‍റെ കരുതല്‍... നിന്‍റെ സ്നേഹം..... 
അതത്ര തന്നെ എന്നെങ്കിലും എനിക്ക് തിരിച്ചു നല്‍കാന്‍ കഴിയുമോ......
എന്തിനാണ് നീയെന്നെ തനിച്ചാകാന്‍ വിടാത്തത്‌...?! 
എന്തിനാണ് നീയെന്നെ ഇത്രയേറെ സ്നേഹിക്കുന്നത്...?!
നിനക്കറിയില്ലേ എന്നെ ഏറെ നോവിച്ചത് ഈ സ്നേഹം തന്നെയാണ്...
ഒരിക്കലും എനിക്ക് നിന്നെ വെറുക്കാനാവില്ല... എങ്ങനെയാണ് നിന്നെ ഞാന്‍ വെറുക്കുക...!!
ലാലാ നിനക്ക് പകരമാവാന്‍ ഒരിക്കലും ആര്‍ക്കും കഴിയില്ല...
അല്ലെങ്കിലും ആരും ഒരിക്കലും ആര്‍ക്കും പകരമാവില്ല... ഹൃദയത്തോട് ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്നവര്‍ ഓരോ വിധത്തില്‍ വ്യത്യസ്തരാണ്... സമാനതകള്‍ ഇല്ലാത്ത സ്നേഹം, സൗഹൃദം... ഓരോരുത്തരും പ്രിയമുള്ളവരാകുന്നത് ആ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ കൊണ്ടാണ്..... എന്നിട്ടും ലാലാ ഞാനെന്നെങ്കിലും നിന്നെ നോവിച്ചോ.... ഉണ്ടാവാം അല്ലേ... ഒരിക്കലും നീയത് പറയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം.. നിനക്കൊരുപാട് നന്ദി.. നിന്നോട് ഒരുപാട് സ്നേഹം... എന്നെക്കാളേറെ...
ഈ സായാഹ്ന മേഘങ്ങള്‍ നീ കാണുന്നുണ്ടോ ലാലാ..  അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യന് അരികില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവയിത്രമാത്രം ചുവപ്പ് നിറം ആകുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടാണ്...? വേര്‍പാടിന്‍റെ വേദനയാണോ... അല്ലെങ്കില്‍ നിനക്ക് മുന്നേ ഞാനെന്നു പറഞ്ഞു പെയ്യാതെ പോയതിന്‍റെ നിരാശയോ.....
ലാലാ.. എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാനുള്ളതെല്ലാം വാക്കുകളില്‍ ഒതുങ്ങുമോ... എന്നെങ്കിലും തീരുമോ... ഒരിക്കലുമില്ല തന്നെ...
നിന്നെ നീയായി മാറ്റുന്നതും എനിക്കിത്രമേല്‍ പ്രിയമുള്ളതുമാക്കുന്ന നിന്‍റെ മനസ്സ്... ആ മനസ്സോളം ഇഷ്ടം നിന്നോട്...
നിനക്ക് ഞാനെന്താണ് നല്‍കുക... നിനക്ക് നല്കാനുള്ളതില്‍ ഞാനെത്രമാത്രം ദരിദ്രനാണ്....!!

പ്രിയമുള്ളവര്‍ക്കായി....

സ്വന്തമായി നില്‍ക്കുന്ന ജന്മബന്ധങ്ങള്‍....
കര്‍മ്മവീഥികളില്‍ ഒന്നിച്ചു നടന്നവര്‍... 
ജീവിതത്തിന്‍റെ വഴിത്താരയില്‍ കണ്ടുമുട്ടിയ സൗഹൃദങ്ങള്‍...
ഒരിക്കലും കാണാതെ ഹൃദയം സ്പര്‍ശിച്ചവര്‍...
ഒരു വാക്കില്‍ എല്ലാം പറയുന്നവര്‍...
ഒരു നിമിഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ഇത്രയും ദൈര്‍ഘ്യം ഉണ്ടെന്നു അറിയിച്ചു തന്നവര്‍..
സ്നേഹം കൊണ്ട് പരാജയപ്പെടുത്തിയവര്‍..
വിരഹം കൊണ്ട് കരുത്തു നല്‍കിയവര്‍...
വിശ്വാസം കൊണ്ട് കൂടെ നിന്നവര്‍...
ഒരിക്കലും അടുക്കാനാവാത്ത വിധം അകന്നു പോയവര്‍...
വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തിയവര്‍..
കൂടെ ചിരിച്ചും വേദനകളില്‍ പങ്കു ചേര്‍ന്നും ഒരുമിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍..
ഇവിടെ ഈ ജീവിതത്തില്‍ എവിടെല്ലാം കടപ്പാടുകള്‍ ഇനിയും 
ബാക്കി കിടക്കുന്നു എന്നറിയാതെ.....
ആരോടൊക്കെ നന്ദിയോതേണ്ടൂ എന്നറിയാതെ...
ആരോടൊക്കെ മാപ്പ് പറയേണ്ടൂ എന്നറിയാതെ...
അറിയാതെ അറിഞ്ഞും, പറയാതെ കൂടെ നിന്നും 
ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നിമിഷങ്ങളില്‍ വിട്ടകന്നും പോയവര്‍...
അടുത്ത നിമിഷം എന്തെന്നറിയാത്ത ഈ യാത്രയില്‍ ഇനിയും വൈകിക്കരുത് എന്നറിയുന്നു...
പറയാന്‍ മറന്ന നന്ദി വാക്കുകളും, ചോദിക്കാതെ പോയ ക്ഷമാപണവും ഇന്നിവിടെ ഹൃദയം കൊണ്ട് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു...

Saturday, March 29, 2014

ഒന്നും കുറിച്ചിട്ടില്ലിതേവരെ നിനക്കായി..
ഇന്നിനിയൊട്ടു സമയമില്ലാ താനും...
പിന്തിരിഞ്ഞൊരു വേള നടക്കുകയാണെങ്കിലും
നിന്‍ പിന്‍വിളിക്കായി കാതോര്‍ക്കുമെന്നും..
വെറുതേ...

രാവേറെ നിശ്ശബ്ദം നീങ്ങുമ്പോഴും
നിന്നെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തുറങ്ങാതിരിക്കാന്‍
നിന്‍ ഹൃദയമിടിപ്പ്‌ നീ പറയാതെയറിയാന്‍, 
നിന്നോര്‍മ്മ സ്വന്തമാക്കിയകലാന്‍...
ഇനിയില്ല...

ഇന്നെന്‍റെ വഴികളില്‍, എന്നോര്‍മ്മകളില്‍
നീയുണ്ടെന്നത്തെക്കാളുമേറെ..
ഓര്‍ത്തുവയ്ക്കുവാന്‍ ഒന്നും നല്‍കാതെ..
ഓര്‍ക്കണം എന്നൊരു വാക്കുമോതാതെ..
ഇനിയാത്ര...

Tuesday, March 4, 2014

എന്‍റെ മയില്‍‌പീലീ നിനക്കായി......

ഓരോ യാത്ര കഴിഞ്ഞു വന്നാലും അടച്ചു വച്ച പുസ്തകം തുറന്നു അതില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന മയില്‍‌പീലി അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കും, എവിടെയും പോവില്ല എന്നറിയാമെങ്കിലും വെറുതെ. ഈ യാത്ര കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴും ആദ്യം തിരഞ്ഞത് നിന്നെയായിരുന്നു. പറയുവാന്‍ ഏറെയുണ്ടല്ലോ എന്‍റെ മയില്‍‌പീലി, നിന്നോട്... എനിക്കറിയാം എവിടാണ് പോയത് എന്നറിയാതെ നീ വിഷമിച്ചിട്ടുണ്ടാകും, അല്ലേ......? അല്ലെങ്കില്‍ നിനക്കും എന്നോട് വെറുപ്പായി തുടങ്ങിയോ...? നിനക്ക് എന്നോട് എത്രമാത്രം സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് അന്നേ അറിഞ്ഞതല്ലേ.... എന്നാലും നിന്നെയിങ്ങനെ ഒരു പുസ്തകത്താളുകള്‍ക്കിടയില്‍ അടച്ചിടുന്നതില്‍ എനിക്ക് വിഷമമുണ്ട്....
എങ്കിലും നീയറിയാറില്ലേ അടുത്തുള്ളപ്പോള്‍ ആ പുസ്തകം എന്‍റെ നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തു ഞാന്‍ മയങ്ങുന്ന നാളുകളില്‍ എന്‍റെ ഹൃദയം മന്ത്രിക്കാറുള്ളത് നീ കേള്‍ക്കാറില്ലേ.... എനിക്കും ആഗ്രഹമുണ്ട് ഇത് പോലെ ഒരു പുസ്തകത്താളുകള്‍ക്കിടയില്‍ എന്നെയുമടച്ച് ഒരു നാള്‍, ഒരു നാളെങ്കിലും നീ നിന്‍റെ നെഞ്ചോട്‌ എന്നെ ചേര്‍ത്തു വയ്ക്കണമെന്ന്... നിനക്കോര്‍മ്മയുണ്ടോ മയില്‍‌പീലി  ആ സന്ധ്യയില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ എന്‍റെ കൈവെള്ളയില്‍ വച്ചപ്പോള്‍ ഒരു മഴ വന്നു എന്നെയും നിന്നെയും പുണര്‍ന്നത്.. അന്ന് നമ്മള്‍ എത്രമാത്രം സന്തോഷിച്ചിരുന്നു, നീ പീലി നിവര്‍ത്തിയാടിയത് ഓര്‍ക്കാറുണ്ടോ... അന്ന് മുതലാണോ സന്ധ്യയോടും മഴയോടും ഇത്രമേല്‍ പ്രിയമായി മാറിയത്, ആയിരിക്കാം അല്ലേ... പക്ഷേ എന്നാണു ശലഭങ്ങളെ ഇത്രമേല്‍ പ്രിയമുള്ളതാക്കി നീ മാറ്റിയത്, എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ നീ..... 
മയില്‍പീലീ നിനക്കറിയോ ഇന്നലെകളില്‍ നിന്നെ നീലാകാശം കാണിക്കാതെ വയ്ക്കുമ്പോഴും നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാന്‍ കണ്ടു ആ നീലാകാശത്തെ, ഏറെ നേരം കയ്യില്‍ തല വച്ചു കിടന്നു വാനത്ത് നോക്കി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ മനസ്സ് നിറയെ നീയായിരുന്നു... അടുത്ത യാത്രയില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെയും കൂടെ കൂട്ടും, മതി പുസ്തകത്താളുകള്‍ക്കിടയിലെ ഇരുട്ടില്‍ നീ തനിച്ചിരുന്നത്... ആ നീലാകാശത്തിന്‍റെ സൗന്ദര്യം നീയുമറിയണം, നീയും കാണണം... അന്നത്തെ പോലെ വീണ്ടും ഒരു മഴ പെയ്താലോ... നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു ഒരിക്കല്‍ കൂടി മഴ നനയാലോ.... 
വല്ലാതെ, വളരെ വല്ലാതെ, ആര്‍ദ്രമാകുന്നു മയില്‍പീലി എന്‍റെ ഹൃദയം... നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം, നിന്നെ പിരിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്‍ ഹൃദയത്തില്‍ നീ നിറയുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍.... നീ നല്‍കിയ തലോടലുകള്‍, നീ നല്‍കിയ സാന്ത്വനം... ഇടയ്ക്ക് പിണങ്ങിയത്, പിന്നെ ഇണങ്ങിയത്... വര്‍ണ്ണാഭമായ ഒരു മഴവില്ല് വിരിയുന്നു മയില്‍‌പീലി...
മയില്‍പീലീ നമുക്ക് നാളെ തന്നെ പോകാം... ഒരിക്കല്‍ കൂടി അപ്പൂപ്പന്‍താടികള്‍ പാറിനടക്കുന്ന ആ വീഥികളിലൂടെ, മഞ്ചാടി മണികള്‍ വീണു കിടക്കുന്ന വഴികളിലൂടെ.... മഞ്ഞു വീഴുന്ന പ്രഭാതങ്ങളില്‍...., ഇളംകാറ്റ് വീശുന്ന പുലരികളില്‍.. കയ്യോടു കയ്യ് ചേര്‍ത്ത്.... വീണു കിടക്കുന്ന പൂക്കളെ ചവിട്ടാതെ.... ഒരുറുമ്പിനെ പോലും നോവിക്കാതെ.... ഒരുപാട് പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും... വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നു.... നിന്നോട് പറയേണ്ടതെല്ലാം ആ യാത്രയില്‍ നിന്‍റെ കാതില്‍ പതിയെ പറയണം... പറഞ്ഞു തീരുമ്പോഴേക്കും മഴ പെയ്യണം.... മുഴുവനായി നനയണം... നമ്മുടെ കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ ആരും കാണരുത്.... മഴവെള്ളത്തോടൊപ്പം എല്ലാം ഒലിച്ചുപോകണം.. ദൂരെ ദൂരേക്ക്...
മയില്‍പീലീ അപ്പോഴെപ്പോഴാ....? സംസാരിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ നീയെന്നോട്‌ ഒരുപാട് പറഞ്ഞേനെ, അല്ലേ.... എനിക്കറിയാം മയില്‍പീലി... ഒന്നും പറയാനാകാതെ നീ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് അല്ലേ... സാരമില്ല ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഇന്നും എന്നോട് ചേര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്നില്ലേ നീ...... അപ്പോള്‍ നമുക്ക് നാളെ യാത്രയാകാം അല്ലേ....??????????

Saturday, March 1, 2014

കണ്ടുമുട്ടുന്ന ചില മുഖങ്ങള്‍ക്ക് നമ്മുടെ നിഴലിനോട്‌ സാദൃശ്യം തോന്നുമ്പോള്‍ തോന്നുന്ന അറിയാത്തൊരിഷ്ടം....
ഓര്‍മ്മകളില്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും ഒന്നും നല്‍കാതെ ഓടിമറയുന്ന ദിനങ്ങള്‍ക്ക് ഒരവസാനം...
നിനക്കോര്‍ക്കാന്‍, നിനക്കോര്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഈ ഒരു ദിനം ഞാനെന്‍റെ, നിന്‍റെ താളുകളില്‍ കുറിച്ചിടട്ടെ...
നീ എനിക്കായി നല്‍കിയ നിമിഷങ്ങളെല്ലാം, ഒന്നൊഴിയാതെ ഇന്നും ഹൃദയത്തില്‍ നിറയുന്നു...
നീ നല്‍കിയ പുഞ്ചിരി, നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍, കണ്ണുകളില്‍ നീ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച നിന്‍റെ കുസൃതി..
സ്നേഹിച്ചതും, പരിഭവിച്ചതും, പിണങ്ങിയതും, ഇണങ്ങിയതും എല്ലാം...
ഒരു ജന്മദിനം നല്‍കുന്നതെല്ലാം നന്മകളായിരിക്കാന്‍...
ഒരു ജന്മം മുഴുവന്‍ സന്തോഷമായിരിക്കാന്‍...
കൂടെയുള്ളപ്പോഴും ഇല്ലാത്തപ്പോഴും ഓര്‍ക്കാറുള്ള മനസ്സിന്..
അകലെയായായും, അരികിലായാലും 
സ്നേഹത്തിനു അതിരുകളില്ലെന്നു ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്ന ഹൃദയത്തിന്...
നന്മകള്‍ നേര്‍ന്നു കൊണ്ട്... നന്മകള്‍ മാത്രം നേര്‍ന്നു കൊണ്ട്....

Wednesday, December 25, 2013

പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്ക്......



പ്രിയപ്പെട്ട നിനക്ക്,


                                                                  സുഖം എന്ന് കരുതുന്നു.. ഒരുപാട് നാളായി എഴുതണം എന്ന് കരുതുന്നു.. ഓരോ തിരക്കുകള്‍ കാരണം വൈകും.. ഒടുവില്‍ ഇന്ന് എഴുതാം എന്ന് കരുതി... ഈ ക്രിസ്ത്മസിന് മുന്‍പായി എങ്കിലും നിനക്ക് കിട്ടണം... പേനയും എടുത്ത് ഇരുന്നപ്പോഴാണ് പഴയത് പോലെ എഴുതാനൊന്നും കഴിയുന്നില്ല എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്... ഒരുപാട് നേരം ആലോചിച്ചിട്ടാണ് ഇത്രയെങ്കിലും എഴുതിയത്.. ഈ എഴുതിയതില്‍ തന്നെ എത്രയോ തിരുത്തുകള്‍... എഴുതാന്‍ തന്നെ മറന്നു പോയത് പോലെ.. അക്ഷരങ്ങള്‍ അന്നെന്ന പോലെ ഇന്ന് വിരലില്‍ എത്തുന്നില്ല... തൂലിക കൊണ്ട് വിപ്ലവം സൃഷ്ടിച്ചവന് എന്ത് പറ്റി...!!! മുദ്രാവാക്യങ്ങളും വാചകങ്ങളും, കവിതകളും, കഥയും വിരിഞ്ഞ മനസ്സും കൈവിരലുകളും കാലത്തിന്റെ ഓട്ടപ്പാച്ചിലില്‍ എവിടെയോ മറഞ്ഞു... ഇന്ന് മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ലജ്ജയാണ്.. വിളിക്കുന്നവരോട് സഹതാപവും... കവിതകളും കഥകളും കോളേജ് മാഗസിനുകളില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങിയാല്‍ പോര കൂടുതല്‍ ഉയരങ്ങളില്‍ എത്തണം എന്ന് പറഞ്ഞ സത്യന്‍ മാഷും കഥകളും കവിതകളും കാലത്തിന്റെ യവനികയ്ക്കുള്ളില്‍... അറിയാത്തൊരു വേദന തന്നു സത്യന്‍ മാഷിന്റെ വിയോഗം, വളരെ വൈകിയായിരുന്നു അറിഞ്ഞത്.. എത്ര മനോഹരമായി കവിത ചൊല്ലുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം... ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ നീ..? എത്ര സുന്ദരമായിരുന്നു ആ കാലം... പിന്നീടെപ്പോഴെങ്കിലും പോയിട്ടുണ്ടോ കോളേജിലേക്ക്...?

                                                              നിന്റെ കത്ത് കിട്ടിയപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത അത്ഭുതം ആയിരുന്നു... ഇതാരാ ഇപ്പോള്‍ കത്തയക്കാന്‍ എന്ന്...!! ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ലല്ലോ, ചാറ്റും, മെയിലും മറ്റുമെല്ലാമായി മിക്കവാറും  കാണുന്നുവെങ്കിലും ഇതൊരു സര്‍പ്രൈസ് ആയിരുന്നു... കുറച്ചു വാക്കുകളില്‍ നീ നന്നായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. നമ്മള്‍ പറയാത്തതെല്ലാം, പറയാമെന്നു പറഞ്ഞു നീ ഒഴിവാക്കിയവയെല്ലാം ഇതിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു അല്ലേ...? അത് കൊണ്ടാ എനിക്കൊന്നും എഴുതാനില്ലാത്തെ... എന്താ എഴുതേണ്ടത്.. എല്ലാം അറിയുന്നില്ലേ... പക്ഷേ ആ കത്ത് വായിക്കുന്ന സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെ, എല്ലാവര്ക്കും  അയച്ചോ...? എന്റെ  കയ്യില്‍ ആരുടേയും അഡ്രസ്‌ ഇല്ല.. നിന്റെ ഫ്രം അഡ്രസ്‌ കണ്ടത് കൊണ്ട് മനസ്സിലായി... പിന്നെ ശരത്തിന്‍റെ മെയിലുകളില്‍ സിഗ്നേചര്‍ ആയി അവന്‍റെ അഡ്രസ്‌ ഉണ്ട്... അത് കൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടു പേര്ക്കും  എഴുതാം എന്ന് കരുതി... ഒരല്പം സമയം ചിലവായാലും സാരമില്ല.. പഴയതെല്ലാം ഓര്‍ക്കാന്‍ ഈ കത്ത് തന്നെയാണ് നല്ലത്.... ഈ വായനയുടെ സുഖം ഇ-വായനയ്ക്ക് കിട്ടില്ല.. 

              പ്രവാസത്തിലെ ഗൃഹാതുരത ഒഴിവാക്കിയാല്‍ സുഖമായിരിക്കുന്നു... ആശ്വാസത്തിന് ഇവിടെ ആലപ്പുഴയില്‍ നിന്നും തലസ്ഥാനനഗരിയില്‍ നിന്നുമായി ഓരോ മലയാളികള്‍ ഉണ്ട്.. പിന്നെ മൂന്നു ബംഗാളികള്‍, രണ്ടു തമിഴര്‍.. തമിള്‍മക്കള്‍ എന്നെ തമിഴ് പഠിപ്പിച്ചേ അടങ്ങൂ എന്ന വാശിയിലാണ്.. കുറച്ചൊക്കെ പഠിച്ചു, അവര്‍ക്ക് മലയാളം മനസ്സിലാകാഞ്ഞിട്ടല്ല.. എന്നാലും തമിഴ് പഠിപ്പിച്ചേ വിടൂ എന്ന്...! ബംഗാളികള്‍, പാവങ്ങള്‍, അവര്‍ അവസാനം മലയാളം പഠിച്ചു...  എല്ലാവരും ഏതാണ്ട് ഒരേ പ്രായക്കാര്‍ ആയത് കൊണ്ട് നന്നായി പോകുന്നു... നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ആരുമില്ല..  ജോലി, വിശ്രമം, ഭക്ഷണം, നെറ്റ്, വായന, ചാറ്റിംഗ്, ഫോണ്കാ്ള്‍, പിന്നെ കുറെ വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കലും... ഓരോ ദിവസവും അങ്ങനെ കഴിയും.. വിരസമാകാതിരിക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരും എന്തെങ്കിലും വഴികള്‍ കണ്ട് പിടിക്കും.. പുതിയ പാചകം, അല്ലെങ്കില്‍ പുതിയ ബുക്ക്‌ വാങ്ങി അത് വായിച്ചു അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കഥ പറഞ്ഞു കൊടുക്കും.. ഇതാണ് ചെന്നൈ ഫ്രണ്ട്സിന്‍റെ പ്രധാന വിനോദം... ഞങ്ങളും കൂടും... അത് കൊണ്ടാ ഭാഷ കുറച്ചു പഠിച്ചു...

         പിന്നെ, വേറെ എന്തൊക്കെയാണ് വിശേഷങ്ങള്‍...? വീട്ടിലെല്ലാവരും സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് കരുതുന്നു.. ശാരിയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു അല്ലേ... ഇന്‍വിറ്റേഷന്‍ കിട്ടിയിരുന്നു... കൂടണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു... എന്ത് ചെയ്യാന്‍ മടുപ്പിക്കുന്ന, മരവിപ്പിക്കുന്ന ഈ യന്ത്രങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന് ഇനി എന്നാണു മോചനം...! അടുത്ത മാര്‍ച്ചില്‍ നാട്ടില്‍ വരണം എന്നുണ്ട്.. ലീവ് മിക്കവാറും ശരിയാകും.. വന്നാല്‍ പിന്നെ തിരിച്ചു ഇങ്ങോട്ട് വരണമോ എന്ന് രണ്ടു വട്ടം ചിന്തിക്കണം.. ഒരു പക്ഷേ എല്ലാം നിര്‍ത്തി  നാട്ടില്‍ തന്നെ സെറ്റില്‍ ചെയ്യാനും മതി.. നമ്മുടെ നാടിന്‍റെ  സുഖം വേറെ എവിടെ കിട്ടാനാ... ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ മിസ്സ്‌ ചെയ്യാറുണ്ട്.. 
അപ്പൊ പിന്നെ നിര്‍ത്തട്ടെ... എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ ഒരുപാട് ഉണ്ടാകും... പ്രത്യേകിച്ച് ഇവിടെയായിരിക്കുമ്പോള്‍.... പതിയെ എഴുതാന്‍ തുടങ്ങണം, അന്നെന്ന പോലെ... മുദ്രാവാക്യങ്ങള്‍ വേണ്ട.... കഥയും കവിതയും മതി അല്ലേ... 
എല്ലാവരോടും അന്വേഷണം പറയൂ... പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ അഡ്രസ്‌ കൂടി നീ അയക്കൂട്ടോ.... ഇത് പോലെ വല്ലപ്പോഴും അവര്ക്കും  ഒരു സര്‍പ്രൈസ് കൊടുക്കാലോ...

എല്ലാവര്‍ക്കും  ക്രിസ്തുമസ് പുതുവത്സരാശംസകള്‍......


                                                                                                                        സ്നേഹത്തോടെ......

                                                                                                                             ..പ്രബി..

Sunday, December 15, 2013

പ്രണയത്തിനപ്പുറം.....

തെറ്റുകള്‍ക്കപ്പുറമുള്ള ശരികളിലായിരുന്നു ജീവിതം കൊരുത്തത്. ഒരിക്കല്‍ നിന്നെ സ്നേഹിച്ച തെറ്റ് ഇന്ന് മറവികള്‍ കൊണ്ട് ഞാന്‍ പരിഹരിക്കുന്നു, കാലമെന്നെ പരിഹസിക്കുമ്പോഴും, മറക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് വിധിയെഴുതുമ്പോഴും ഞാന്‍ നിന്നെ മറന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുകയായിരുന്നു. പരിധികളില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിനു പറ്റിക്കപ്പെടല്‍ എന്നര്‍ത്ഥം  കൂടി ആരൊക്കെയോ പഠിപ്പിച്ചു തന്നപ്പോള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായി. നല്‍കാന്‍ മാത്രമുള്ളതാണ് സ്നേഹം എന്നറിഞ്ഞ നാള്‍ മുതല്‍ നല്കുകയായിരുന്നു, എന്നും നല്കുന്നവര്‍ അത് നല്കിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും, സ്വീകരിക്കുന്നവരൊട്ട് അറിയുകയുമില്ല. അറിയാന്‍ പാടില്ല. വഴികളില്‍ പൂക്കള്‍ വിതറി കാത്തിരുന്നിട്ടും, മനസ്സ് കൊണ്ടൊരു മണിമാളിക പണിതിട്ടും ഒന്ന് വരാതിരുന്നത് അറിയാതെ പോയത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് എന്ന് വിശ്വസിച്ച് ഞാന്‍ ആശ്വസിക്കാം. എന്തെന്നറിയാത്ത ആകുലതകളില്‍ എന്റെ മനസ്സ് പിടയുമ്പോഴും നീ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു, എന്നെ വിഡ്ഢിയാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ചിരി. സ്വയം വിഡ്ഢിയാവുകയാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ആ വേഷം കെട്ടിയാടിയത് നിന്‍റെ ചുണ്ടിലെ ചിരി മായാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം. അതും നീയറിയാന്‍ വൈകും, എന്നത്തെയും പോലെ. എല്ലാത്തിനുമൊടുവില്‍ കണ്ണീരു കൊണ്ട് നീയെന്നെ വീണ്ടും ജയിക്കും, അപ്പോഴും നീയറിയുന്നില്ല തോറ്റ് തരികയാണെന്ന്, ഇല്ല അതൊരിക്കലും നീയറിയാന്‍ പാടില്ല, നീ ജയിക്കുന്നതാണെനിക്കിഷ്ടം. എല്ലാ ജയത്തിന്‍റെയും ഉന്മാദത്തിനൊടുവില്‍ ഒരിക്കല്‍ നീ വരും, നിന്‍റെ തിരിച്ചറിവിന്‍റെ  കാലങ്ങളില്‍. എന്‍റെ വാശിയോ പ്രവചനമോ അല്ല, അനിഷേധ്യമായ ഒരു സത്യം മാത്രം. കാലങ്ങളായി ആവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്നതൊന്ന്. അന്ന്, അന്നൊരിക്കല്‍ മാത്രം നീ ചോദിക്കുന്നത് നല്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിയാതെയാവുകയും ചെയ്യും. എങ്കിലും ഞാനറിയും നിന്റെ മനസ്സിലെ കനല്‍, ആ കനല്‍ മാത്രമാണ് നിന്നെ പിരിയാതെ നില്ക്കുന്ന എന്റെ ആത്മാവിനെ ദഹിപ്പിക്കാന്‍ പാകത്തിലുള്ളത്. അവിടെ ഞാന്‍ ജയിക്കും, അവിടെങ്കിലും എനിക്ക് ജയിച്ചേ മതിയാകൂ. 

ഒരിക്കലും പങ്കിടരുത് എന്ന് കരുതിയതില്‍ ചിലതെല്ലാം അറിയാതെ ഇന്ന് പകര്‍ത്തപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഇന്നലെകള്‍ അതിക്രമിച്ചു കടന്നപ്പോള്‍, അറിയാതെ വീണ്ടുമെഴുതി പോകുന്നു, അരുതെന്ന് മനസ്സ് വിലക്കിയിട്ടും. വെറുമൊരു പ്രണയവിരഹത്തിന്റെ  പരിധി നല്‍കി  ഞാനെന്നെ പകര്‍ത്തുമ്പോള്‍  അതിലപ്പുറം കടക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. എന്നിട്ടും അടച്ചിട്ട മനസ്സിന്റെ ചില വാതിലുകള്‍ പാതി തുറന്നപ്പോള്‍ പുറത്തു വന്നതെല്ലാം എന്നെ മുറിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ ഏറെ മൂര്‍ച്ചയുള്ളവയായിരുന്നു. ഇനിയൊരിക്കലും തുറക്കില്ലെന്ന് കരുതി അടച്ചു വച്ച അദ്ധ്യായങ്ങള്‍, തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ ഇന്നും ഞാനിവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത് എന്നെ തന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന വസ്തുതയാണ് (എന്നെ മാത്രം*). *ആ നോവിലൊന്നും ഒരു കാര്യവുമില്ലെന്ന് അതിനേക്കാള്‍ വലിയ നോവുള്ളവര്‍ പറയാതെ പറഞ്ഞു തന്നത് പിന്നൊരു കാലം.

തിരക്കുകളില്‍ നിന്നും തിരക്കുകളിലേക്ക് യാത്രയാവുമ്പോഴും, സ്വന്തമായി ഒരു ലോകം കെട്ടിപ്പടുത്തപ്പോഴും, ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്, തനിച്ചാകുന്ന ഏതാനും ചില നിമിഷങ്ങള്‍, ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ എന്ത് നേടി എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും നേടിയില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് (അതാണ്‌ സത്യം ആരും ഒന്നും നേടുന്നില്ല, നേടി എന്നത് തോന്നല്‍ മാത്രമാണ്), ഇല്ല അതൊരിക്കലും എന്നെ പിന്തിരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല, കാരണം നേടാനല്ല നല്‍കാന്‍ മാത്രമുള്ളതാണ് ജീവിതം. സ്വന്തമായത് ഒന്നും നമ്മള്‍ കൊണ്ട് വന്നിട്ടില്ല, ഇനിയൊട്ടു കൊണ്ട് പോവുകയുമില്ല, ഇതിനിടയ്ക്ക് കൈവരുന്നതെല്ലാം കൈമാറാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണ്, ഒരിക്കല്‍ ആരുടെയൊക്കെയോ ആയിരുന്നവ, ഇനിയൊരിക്കല്‍ ആര്‍ക്കൊക്കെയോ ആകേണ്ടവ.

അപ്പോള്‍ പിന്നെ ഇനി യാത്രയില്ല, വഴികളില്‍ നിനക്കായി വിടരുന്ന പൂവുകളെത്ര, നിനക്കായി പാടുന്ന കിളികളെത്ര, ഉദയം നിനക്കായി പ്രഭചൊരിയുന്നു. മുഖമുയര്‍ത്തുക, നേരെ നോക്കുക, ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നടക്കുക.

സ്നേഹത്തോടെ, ആശംസകളോടെ.....

പ്രിയപ്പെട്ടവളേ നിനക്കായി ഒരു വാക്ക് കുറിക്കാതെ പോവതെങ്ങനെ.. ഓര്‍മ്മകളില്‍ നീയുണ്ട്, നിന്നെ നല്‍കിയ നിമിഷങ്ങളുണ്ട്... നിന്നെ അകറ്റിയ നിമിഷങ്ങളുമുണ്ട്, മറവിയുടെ അരികിലായി.... നീയവളോട്‌ കാട്ടിയ കരുതല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ അറിയാതെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. എത്ര ഭാവഭേദങ്ങളില്‍ നീയെന്നില്‍ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നെന്നോ സഖീ, ജീവിതത്തിന്‍റെ വഴികളില്‍ പ്രണയമായി, സൗഹൃദമായി, സഹോദരിയായി....... കാലം ഇനിയും നിന്നെ പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്തേക്കാം, എന്നെ ഞാനായി നിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ... പ്രിയമുള്ളവളെ നിനക്ക് സുഖമല്ലേ......? ഈ രാവില്‍ പൊഴിയുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍ നിന്‍റെ  മനസ്സ് പോലെ പരിശുദ്ധം.................... കുറിക്കാതെ പോകുന്ന വരികളാണ് പ്രിയേ നല്ലത്....... നിനക്ക് നല്‍കാന്‍ ഇന്ന് മൗനം മാത്രം...... ഈ മൗനം പോലും കടംകൊള്ളേണ്ടി വരുന്നല്ലോ......

Saturday, June 1, 2013

ജൂണ്‍, നീയെനിക്ക് എന്നെക്കാള്‍ പ്രിയം.....

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ ...? ഇത് ജൂണ്‍ ..... മഴ നനഞ്ഞു ആദ്യമായി വിദ്യാലയത്തിന്‍റെ പടികള്‍ കയറിയ മാസം.... മഴ പെയ്തു തോരുന്ന പോലെ എത്ര പേരായിരുന്നു അവിടെ കണ്ണീരൊഴുക്കിയത്... എന്തൊരു ബഹളമായിരുന്നു... !ഓരോരുത്തരെയും ബഞ്ചില്‍ ഇരുത്താന്‍ പാടുപെടുന്ന അദ്ധ്യാപികാദ്ധ്യാപകന്‍മാര്‍ .... അമ്മേ.. ഞാനും വരുന്നൂ..... അച്ഛാ.. എന്നേം കൂട്ട്.. എന്ന് വിളിച്ചു ഓടിപ്പോയ നാളുകള്‍, സമാധാനിപ്പിച്ച് തിരിച്ചു കൊണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ അടുത്തിരിക്കുന്നവന്‍റെ കരച്ചില്‍ കണ്ടു വീണ്ടും കരഞ്ഞത്... "ദേ ആ കുട്ടീടെ കയ്യിലെ കളര്‍ പെന്‍സില്‍ കണ്ടോ?" എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോള്‍ ജിജ്ഞാസ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ കുറച്ചു നേരം നോക്കിയത്, പിന്നേം കരഞ്ഞത്.... എന്തേ ഇന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചിരി വരുന്നില്ലേ.....

വേനല്‍ച്ചൂടിന്‍റെയും പൊള്ളുന്ന ദിനങ്ങളുടെയും അവസാനം മഴപെയ്യുന്ന ജൂണ്‍, നീയെനിക്ക് എത്ര പ്രിയം എന്നറിയുമോ... ആദ്യത്തെ വര്‍ണ്ണക്കുട മറക്കുവതെങ്ങനെ.. മഴവെള്ളം തെറുപ്പിച്ച് നടന്ന നാളുകള്‍ ... അഴുക്കു നിറഞ്ഞ വസ്ത്രം കണ്ടു വഴക്ക് പറയുമ്പോഴും, ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തി സ്നേഹത്തോടെ തലതുവര്‍ത്തി തരുന്ന അമ്മയുടെ സ്നേഹം ഇന്നും അത് പോലെ.... ഒരു പനി വരുമ്പോള്‍ ഉടനെ "വാ നമുക്ക് ഡോക്ടര്‍ടടുത്ത് പോകാല്ലോ" എന്ന് പറയുന്ന അച്ഛന്റെ കരുതല്‍ എങ്ങനെ മറക്കും...

ജൂണ്‍ നീയറിഞ്ഞിരുന്നോ, നിന്നിലെ ഓരോ ദിനവും ഞാന്‍ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു... വെറുതെയിരിക്കുമ്പോള്‍, യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ എന്തിനധികം ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ പോലും ഞാന്‍ നിന്നേ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു... നിന്‍റെ മഴമന്ത്രണങ്ങള്‍, നീ പാടുന്ന പാട്ടിന്‍റെ ഈണങ്ങള്‍, മഴത്തുള്ളികള്‍ ഇറ്റുവീഴുന്ന മരങ്ങളെ കണ്ടുണരുന്ന പുലരികള്‍ ... നീയറിഞ്ഞിരുന്നോ പ്രിയപ്പെട്ട ജൂണ്‍ ... നീ നല്‍കിയ സ്നേഹം... നീ നല്‍കിയ ആര്‍ദ്രത .. 

ഒരു കുടയുടെ കീഴില്‍ ഒരു പാട് പേരെ ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തിയ നീയായിരുന്നില്ലേ ജൂണ്‍ എനിക്ക് സൗഹൃദം എന്തെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു തന്നത്... എന്‍റെ ജൂണ്‍, നീയെനിക്ക് നല്‍കിയ സൗഹൃദങ്ങളെല്ലാം ഇന്നും മനസ്സിലുണ്ട്... ഇന്നും അവരോടൊപ്പം പങ്കിടാറുണ്ട്, പങ്ക്  വയ്ക്കാറുണ്ട്... 

ജൂണ്‍, നീയിന്നും എന്‍റെ മനസ്സില്‍ മഴപെയ്യിക്കുന്നല്ലോ... ! പുറത്തു പെയ്യുന്ന മഴത്താരാട്ടില്‍ നീയറിയുന്നുവോ, എനിക്കൊന്നു കൂടി ആ ബാല്യത്തിലേക്ക് പോകാന്‍ തോന്നുന്നു... ഒന്ന് കൂടി.... ആദ്യമായി പടികയറിയ വിദ്യാലയത്തില്‍, ആദ്യം കൈ പിടിച്ച കൂട്ടുകാരന്‍റെയടുത്തേക്ക്... ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തന്ന ഗുരുനാഥന്‍മാരുടെയടുത്തേക്ക്... എന്തേ ജൂണ്‍ നീയും വരില്ലേ എന്‍റെ കൂടെ, ഒരു മാസത്തെ അവധിയില്ലേ നിനക്കും...

നീ നല്‍കിയ, നല്‍കുന്ന ഈ മഴയാണ് ജൂണ്‍ നിന്നെ എനിക്കിത്രമേല്‍ പ്രിയമാക്കുന്നത്,എന്‍റെ സാന്ത്വനം... ഈ മഴ നല്‍കുവാന്‍ നീയില്ലായിരുന്നെങ്കില്‍, എന്‍റെ ജൂണ്‍ ഞാനെന്തു മാത്രം തനിച്ചായേനെ... എങ്കിലും എനിക്കറിയാം പരിഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും നീയെത്തും; ഈ മഴയെ എനിക്ക് നല്‍കാനായെങ്കിലും...

എന്‍റെ ജൂണ്‍, നീ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ നീ നല്‍കിയ മഴ എനിക്ക് വേണ്ടി കഥകള്‍ പറയുന്നു, പാട്ട് പാടുന്നു.... നീ കാണുന്നുണ്ടോ എന്നെ നനയ്ക്കുന്ന നീ നല്‍കിയ ഈ മഴയെ... 

പ്രിയപ്പെട്ട ജൂണ്‍, 
എത്രമാത്രം നീയെന്‍റെ ഹൃദയത്തെ ആര്‍ദ്രമാക്കുന്നു.... 
എത്രമാത്രം നീയെന്‍റെ മനസ്സിനെ താലോലിക്കുന്നു, 
എത്രമാത്രം നീയെന്‍റെ വേദനകള്‍ക്ക് കൂട്ടായിരിക്കുന്നു, 
എത്രമാത്രം നീയെന്‍റെ സന്തോഷങ്ങളില്‍ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു, 
എത്രമാത്രം നീയെന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു...

ജൂണ്‍, നിനക്ക് നല്‍കാന്‍ ഇന്നെനിക്കെന്‍റെ മനസ്സ് മാത്രമല്ലേയുള്ളൂ... എന്‍റെ ജൂണ്‍ നിനക്കറിയോ ഞാനും നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു... പറയാനാവുന്നതിനപ്പുറം... എഴുതാനാവുന്നതിനപ്പുറം... 

ജൂണ്‍, നീ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ...? എനിക്ക് നിന്നേ വിളിച്ചു മതിയാകുന്നില്ല... ജൂണ്‍, അറിയുമോ നിനക്ക്,നീയെനിക്ക് ഇത്രമേല്‍ പ്രിയമായത് എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന്... നിന്നോട് പറഞ്ഞത് ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ....? നമുക്കിടയിലെ രഹസ്യം നമുക്ക് മാത്രം സ്വന്തം... അല്ലേ ജൂണ്‍ .. നീ പറഞ്ഞുവോ ആരോടെങ്കിലും...? രഹസ്യങ്ങള്‍ രഹസ്യങ്ങളായിരിക്കണം എന്ന് നീ പറഞ്ഞത് മറന്നു പോയിരുന്നു ഞാന്‍, പക്ഷേ ഇന്ന് നീ വന്നില്ലേ എന്നെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്താന്‍ ....

ജൂണ്‍, ഞാനുറങ്ങട്ടെ.... നിന്‍റെ സ്നേഹത്തില്‍ മതിമറന്നു കൊണ്ട്, നിന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തില്‍ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു ഞാനുറങ്ങട്ടെ.... നീ നല്‍കിയ മഴ ഇപ്പോഴും പെയ്യുന്നു, എനിക്ക് താരാട്ടായി....





#ഒരോര്‍മ്മത്തെറ്റിനു സ്വന്തം 

Thursday, February 14, 2013

അന്നൊരുനാള്‍..... ഇന്നും.....



ജീവിതം....!!! അനുസ്യൂതമായ അതിന്റെ പ്രവാഹം തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു... നിമിഷങ്ങളില്‍ നിന്നും മിനുട്ടുകളിലേക്കും, മിനുട്ടുകളില്‍ നിന്നും മണിക്കൂറുകളിലേക്കും, മണിക്കൂറുകളില്‍ നിന്നും ദിവസങ്ങളിലേക്കും, ദിവസങ്ങളില്‍ നിന്നും ആഴ്ചകളിലേക്കും, മാസങ്ങളിലേക്കും, വര്‍ഷങ്ങളിലേക്കും... ഒടുവില്‍ നിന്നിലേക്കും.... അതെ! നിന്നിലേക്ക്‌ തന്നെ... നിത്യസത്യമായ നിന്നിലേക്ക്‌... അനിവാര്യമായ നിന്നിലേക്ക്‌..... എന്നെ ത്യജിക്കാത്ത, ഒരു പൊടിയോളം പോലും വെറുപ്പ് കാണിക്കാതെ എന്നെ പുണരുന്ന നിന്നിലേക്ക്‌...

ആ ഒഴുക്കിന്റെ ഓളങ്ങളില്‍, ഞാനും നീയും കല്പാന്തകാലത്തോളം നമ്മളാഗ്രഹിച്ച പലതും ഒരു കളിയോടം പോലെ... തുഴയാനാരുമില്ലാതെ... കാറ്റിന്റെ ദിശയ്ക്കനുസരിച്ച് ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു... ഇന്നലെകളെ ത്യജിച്ച്, ഇന്നിനെ പുണര്‍ന്നു, നാളെകളെ ആഗ്രഹിക്കാത്ത നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഇനിയൊരു തുള്ളി മിഴിനീരിന് പോലും സ്ഥാനമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ നാളുകള്‍... അന്നും ഇന്നും ഞാനും നീയും നിലനില്‍ക്കുന്നു.. അകന്നു പോയത് ആ നിമിഷങ്ങള്‍ മാത്രം.. പറഞ്ഞതും കേട്ടതും അറിഞ്ഞതുമായ ആ നിമിഷങ്ങള്‍... ഇന്നതെല്ലാം വെറുമൊരോര്‍മ്മ.. തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ പുഞ്ചിരി തൂകാനും ഒരല്പം കണ്ണുനീര്‍ വാര്‍ക്കാനും സുഖമുള്ള ഒരു നീറ്റല്‍ നല്‍കുന്ന വെറും ഒരോര്‍മ്മ!

നിന്നെ മറക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു തിരക്കുകളില്‍ നിന്നും തിരക്കുകളിലേക്ക് ജീവിതത്തെ വലിച്ചിട്ടത്... ഒരു നിമിഷം പോലും നിന്റെ ചിന്തകളെ മനസ്സിലേറ്റാതിരിക്കാന്‍ ആയിരുന്നു പലതും ഏറ്റെടുത്തത്.. എന്നിട്ടും ഇന്നലത്തെ യാത്രകളില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ ഓര്‍ത്തു.. എന്തിനെന്നു അറിയാതെ.. അരുതെന്ന് വിലക്കിയിട്ടും.. ഏറെ സമ്മര്‍ദ്ദം നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളില്‍ മനസ്സറിയാതെ നിന്റെ മുഖം കടന്നു വന്നു.... അരുതെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞവരോടൊക്കെ ഞാനെന്ത്‌ മറുപടി പറയും.. എങ്ങനെ ഞാന്‍ അവരോടൊക്കെ...... പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ പാലിക്കാതെ വരുമ്പോള്‍ എന്നോട് തന്നെ ദേഷ്യം വന്ന നിമിഷങ്ങള്‍.. എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം ഞാന്‍ നിന്നോട് തീര്‍ക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍ നീയെന്നെ വെറുത്തുകൊള്‍ക... വേദനിപ്പിക്കരുത് എന്ന് മനസ്സ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു വേദനിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്യുന്ന എന്നെ സ്നേഹിക്കാന്‍ നീയെന്തിനു വീണ്ടും... വയ്യ ഈ ആവര്‍ത്തനങ്ങള്‍... എന്നെ വെറുക്കാന്‍, വേദനിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രമേ എനിക്കറിയൂ.. നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനാവില്ല.. ആരെയും.. എന്നിട്ടും ചിലപ്പോള്‍... പലപ്പോള്‍.... വേദനിപ്പിക്കുന്നു.... ഇനി നിന്നോടുള്ള വാക്കുകള്‍ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് പറഞ്ഞതായിരുന്നു.. എന്നിട്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും നീ മാത്രം മനസ്സില്‍, വാക്കുകളില്‍.. അത് കൊണ്ട്.. ഇനിയും പറയുവാന്‍ എനിക്ക് വാക്കുകളില്ല... വാക്കുകളില്‍ നീ മാത്രമാകുമ്പോള്‍, ഞാന്‍ ഞാനല്ലാതാവുന്നു.. എന്റെ ചര്യകള്‍ തെറ്റുമ്പോള്‍ ഞാനെന്ന സത്യം മരിക്കുന്നു....

ഇന്ന് നീയറിയുന്നു എന്ന് അറിയുന്നതില്‍ സന്തോഷമുണ്ട്... അത് കൊണ്ട് തന്നെ സമാധാനവുമുണ്ട്... നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാന്‍ നീ പഠിച്ചു എന്ന് അറിയുന്നതില്‍.... അകന്നേ മതിയാകൂ എന്ന നിന്റെ തിരിച്ചറിവില്‍ ഞാന്‍ സന്തുഷ്ടനാണ്... എന്തെന്നാല്‍ നഷ്ടങ്ങളെ പ്രണയിക്കാന്‍ മാത്രമായിരുന്നു ഞാന്‍ പഠിച്ചത്....

ഇന്ന് പ്രണയദിനം... കണ്ണുകള്‍ കഥ പറഞ്ഞ നാളുകള്‍... മനസ്സ് മന്ത്രിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍.. ഓരോ ശ്വാസഗതിക്കും ഒരായിരം അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളെ ഓര്‍ക്കാന്‍... എത്ര അകലെ ആയാലും മനസ്സ് കൊണ്ട് അടുത്തിരിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ടവളെ/നെ ഒന്ന് വിളിക്കാന്‍, ആ സ്വരമൊന്നു കേള്‍ക്കാന്‍, ഒരു വാക്ക് പറയാന്‍... എന്നും കൂടെയുണ്ട് എന്ന് ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്താന്‍, ധൈര്യപ്പെടുത്താന്‍... ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീര്‍ പോലും പൊഴിക്കാന്‍ നിന്നെ അനുവദിക്കില്ല എന്ന സ്നേഹം നല്‍കാന്‍.. പ്രിയമുള്ളവരേ... നിങ്ങള്‍ക്കേവര്‍ക്കും, നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്കേവര്‍ക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ പ്രണയദിനാശംസകള്‍...

പ്രണയം അത് പ്രകൃതിയോടാവാം... പ്രകൃതിയിലെ സുന്ദരമായതും അല്ലാത്തതുമായ മറ്റേതൊരു സൃഷ്ടിയോടുമാവാം.... ചിലര്‍ക്ക് പ്രണയം പൂക്കളോടാവാം.. മറ്റുചിലര്‍ക്ക് മഴയോടാവാം.. നിലാവിനോടാവാം.. നീല വാനിനോടാവാം... ഇളംകാറ്റിനോടാവാം.... പുഴയോടാവാം.. ഋതുക്കളോടാവാം... അങ്ങനെ എന്തിനോടും ആവാം..... അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരിക്കലെങ്കിലും പ്രണയിക്കാത്തവര്‍ ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം..
തെറ്റുകള്‍ക്കും ശരികള്‍ക്കും എനിക്ക് നിന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം എന്ന് തോന്നി.... ചോദിക്കുന്നു... നല്‍കരുത് എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു... നല്‍കാതിരിക്കുക...

എന്നെങ്കിലും അറിയും എന്ന് നീ പറഞ്ഞതും... എന്നെങ്കിലും അറിയും എന്ന് ഞാനറിഞ്ഞതും സത്യമാണ്... അന്നും ഇന്നും ഒരു പോലെ ഞാനറിഞ്ഞ സത്യം.... ഇന്നറിയുന്നു നീയെന്നെ....!! ഞാന്‍ നിന്നെയും..??
ഓര്‍മ്മകളില്‍ നീ ചിരിക്കുക.. അത് കൊണ്ട് എന്നെ കുറിച്ചുള്ള ഓര്‍മ്മകളെ നീ മറക്കുക... 

പ്രണയം ഇന്നതോരോര്‍മ്മ മാത്രം... എങ്കിലും ഇന്നും പ്രണയിക്കുന്നു.... അന്ന് നിന്നെ എന്ന പോലെ.... ഇന്ന് മറ്റു പലതിനെയും.... നഷ്ടങ്ങളെ.... കണ്ണുനീരിനെ.... നോവിനെ... നൊമ്പരത്തെ... പൂവിനെ പുലരിയെ, പുഴയെ, സൂര്യനെ.... എല്ലാം പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.. അത് കൊണ്ട് ഈ പ്രണയദിനവും എനിക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്... ഞാനും പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ....

പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തെ നിന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു പ്രണയം ഇല്ലേ... കള്ളം പറയേണ്ട ഉണ്ട്... ഓരോ നിമിഷവും നീ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.. നീയറിയാതെ... ആരെയും അറിയിക്കാതെ.... അത് കൊണ്ട് നിനക്കും ഈ പ്രണയദിനം മനോഹരമാകട്ടെ എന്നാശംസിച്ചുകൊണ്ട്....

ഒരുവേള അറിയാതിരുന്നാല്‍ നിനക്കും എനിക്കും ഇടയിലെ അകലം കൂടുമായിരുന്നില്ല.. നീയെനിക്കും ഞാന്‍ നിനക്കും അന്നത്തെ പോലെ ഇന്നും പ്രിയമുള്ളതാകുമായിരുന്നു.... എങ്കിലും അറിഞ്ഞതില്‍, അടുത്തതില്‍, അകന്നതില്‍, പറഞ്ഞതില്‍, പറയാത്തവയില്‍... എല്ലാം സന്തോഷം... നിനക്കായ് നല്‍കുവാന്‍ നന്മകള്‍ മാത്രം... വാക്കുകളില്ല... ഹൃദയത്തിന്റെ നേര് മാത്രം.. സ്വീകരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും നല്‍കിക്കഴിഞ്ഞു...

ഞാനെന്ന മറവിയില്‍ നീ നിന്റെ മനസ്സിനെ കൊരുക്കുക... എന്നെ മറക്കുക... എന്നെ മാത്രം... നീയായി തന്നെയിരിക്കുക... ഞാനാവാതെയാവുക... നല്ലത് അകലുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് നഷ്ടം... അല്ലെങ്കില്‍ നേട്ടവും... നിന്റെ നേട്ടമാണ് എന്റെ സന്തോഷം...... അത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ അകലുന്നു... നീ നേടുന്നു... ഞാന്‍ സന്തോഷിക്കുന്നു.. നീയും സന്തോഷിക്കുക....

ഓരോ ചിരിയിലും ഞാന്‍ നിന്നെ ഓര്‍ത്തുപോകാം പ്രണയമേ... നിന്റെ മാസ്മരികത നിറഞ്ഞ ലോകത്ത് കാലത്തിനു എന്തൊരൊഴുക്കായിരുന്നെന്നോ... അറിയുവാനാകില്ല വര്‍ഷങ്ങള്‍ മറയുന്നത്.... സുഹൃത്തെ പ്രണയത്തെ പോല്‍ തീവ്രമായ വികാരമില്ല.... (അമ്മയുടെ സ്നേഹം മാറ്റി വച്ചോട്ടെ...) അത് കൊണ്ട് ആത്മാര്‍ഥമായി പ്രണയിക്കുക... സ്വന്തമെന്നത് പോലെ... അകലങ്ങള്‍ക്കോ പിണക്കങ്ങള്‍ക്കോ അകറ്റാനാവാത്ത വിധം പ്രണയിക്കുക.... പ്രണയത്തെ അതിന്റെ മുഴുവന്‍ വിശുദ്ധിയോടെയും സ്നേഹിക്കുക.... കാപട്യമില്ലാതെ, വഞ്ചനയുടെ മുഖംമൂടികളില്ലാതെ ജീവിതാവസാനം വരെ പ്രണയിക്കുക.... പ്രണയം ത്യാഗമാണ്.. എന്ന് കരുതി പ്രിയമുള്ളവരെ അകാരണമായി ത്യജിക്കാതിരിക്കുക... പ്രണയത്തിനായി ഒരു ദിവസം എന്നത് (പ്രണയത്തിനു മാത്രമല്ല മറ്റു പലതിനും) നല്ലത് എന്ന അഭിപ്രായം ഇല്ലെങ്കിലും എന്നും പ്രണയിക്കുക ആത്മാര്‍ത്ഥമായി (ഓരോ ദിനത്തിന് പിന്നിലും ഓരോ കഥകള്‍, കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്ന വസ്തുത മറക്കുന്നില്ല..)

പ്രണയം മനസ്സില്‍ കാത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്നവര്‍ക്ക് (എത്രയും പെട്ടെന്ന് പറയെട്ടോ..), തുറന്നു പറഞ്ഞവര്‍ക്ക് (ആത്മാര്‍ഥമായി തുടരുക..), സ്വന്തമാക്കിയവര്‍ക്ക് (കൈവിടാതിരിക്കുക...), നഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് (ഓര്‍മ്മകളില്‍ ജീവിക്കാതിരിക്കുക...) ഏവര്‍ക്കും ഹൃദ്യമായ പ്രണയദിനാശംസകള്‍....

Saturday, January 19, 2013

നീയും.... നിലാവ് പോലെ നിന്‍ ചിരിയും...

ഇന്നലത്തേത് പോലെ ഈ രാവും മൌനം...
മാനത്ത് തെളിഞ്ഞ ചന്ദ്രക്കലയും...
കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മറഞ്ഞ നക്ഷത്രങ്ങളും..
നിലാവിന് കൂട്ടായി ഇളംതണുപ്പും.. നേര്‍ത്ത മഞ്ഞും..
ഈ രാവില്‍ ഇത്ര വൈകിയും വാനത്തിനു എന്ത് ഭംഗിയെന്നോ...!
അത് നോക്കിയിരിക്കാന്‍ എന്ത് രസമെന്നോ...!
ആരുടെയോ കാര്‍ക്കൂന്തല്‍ കെട്ടഴിഞ്ഞ പോലെ...
വീശിയടിക്കുന്ന ഇളംകാറ്റില്‍ തണുപ്പ് ദേഹത്ത് അരിച്ചിറങ്ങുമ്പോഴും...
ദൂരെ രാപ്പാടിയുടെ സംഗീതം കേള്‍ക്കുമ്പോഴും
ഞാന്‍ നിന്നെ പറ്റി ഓര്‍ക്കുകയായിരുന്നു...
ഒരു തെന്നലായി വന്നു.. മനസ്സില്‍ അറിയാതെ വീശിയടിച്ച്..
ഒരു മഞ്ഞു പോല്‍ പൊഴിഞ്ഞു, ഹൃദയത്തില്‍ നന്മ നിറച്ച്..
അറിയാതെ നമ്മള്‍ അറിഞ്ഞു.. അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാതെ പോയി..
മറഞ്ഞാലും മറക്കാതെയായി.. മറന്നാലും വെറുക്കാതെയും...
ഞാന്‍ കാണുന്ന ഈ ആകാശം തന്നല്ലേ അവിടെയും..?
കാണുന്നുണ്ടോ മേഘങ്ങള്‍ ചന്ദ്രനെ മറയ്ക്കുന്നത്...?
തെന്നല്‍ ആ മേഘങ്ങളെ ഒഴുക്കി മാറ്റുന്നത്..
ചന്ദ്രന്‍ വീണ്ടും ചിരിക്കുന്നത്, വെണ്‍നിലാവ് പൊഴിക്കുന്നത്.......
നിന്റെ പുഞ്ചിരി മായ്ക്കുന്ന മേഘങ്ങളേക്കാള്‍ എനിക്കിഷ്ടം
ആ മേഘങ്ങളെ ഒഴുക്കിയകറ്റുന്ന  തെന്നലിനെയാണ്...
ഒരു തെന്നലാവാന്‍ കഴിയാതെ പോകുന്നതില്‍ വേദനയുണ്ടെനിക്ക്..
മൌനമായ് പൊഴിയുന്ന വാക്കുകള്‍ മനസ്സിന്റെ ഭാഷയാണെന്നാരോ പറഞ്ഞു...
കേള്‍ക്കുമോ നീ.. അറിയുമോ..? കഴിയില്ലാല്ലേ.. സാരമില്ല...
സുഖല്ലേ നിനക്ക്.... സുഖമായിരിക്കുക എന്നും...
നിലാവുദിക്കുന്നതും പൂക്കള്‍ വിരിയുന്നതും നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ..
ഓരോ പൂ വിരിയുമ്പോഴും നീ പുഞ്ചിരിക്കുക...
നിന്റെ ഓരോ പുഞ്ചിരിയിലും സന്തോഷം കൊള്ളുന്ന മനസ്സുകള്‍ ഉണ്ടെന്നറിയുക..
കണ്ണുകള്‍ നിറയാതിരിക്കുക... മനസ്സിടറാതെയും...
യാത്ര പറഞ്ഞോട്ടെ ഞാന്‍ നിന്റെ ദുഃഖങ്ങളോട്.. നോവുകളോട്..
സ്വാഗതമോതട്ടെ നിനക്ക് പുഞ്ചിരി നല്‍കാന്‍ ഒരു പ്രഭാതത്തിനെ...

ദൂരെ നിലാവും മയങ്ങീ... കണ്ണുകളില്‍ ഉറക്കവും...
ഒരു നേര്‍ത്ത സ്വപ്നത്തെയുറക്കാന്‍ എനിക്കുറങ്ങിയേ മതിയാവൂ...
ഉദയസൂര്യനെ കണ്‍പാര്‍ത്ത് നീ നിന്റെ ചുണ്ടില്‍, മനസ്സില്‍ ഒരു പുഞ്ചിരി നിറയ്ക്കൂ..
നന്മ നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങള്‍ നിനക്കായ് നല്‍കിക്കൊണ്ട്....
ശുഭരാത്രി....

Monday, September 10, 2012

ഇതൊരു പോസ്റ്റെ അല്ല...

തീരത്തെ തഴുകിയുറക്കുന്ന തിരമാലകളുടെ സംഗീതം അമ്മയുടെ താരാട്ട് പോലെ കാതില്‍ മുഴങ്ങുമ്പോള്‍ ആ തോളത്തിരുന്നു ചുമലില്‍ തലവച്ച് ഇതാണെന്‍റെ ലോകം എന്ന് കരുതിയ ബാല്യം... ഇന്നും അത്രയും സുരക്ഷിതമായ മറ്റൊരിടം കണ്ടിട്ടില്ല... അമ്മയുടെ സ്നേഹം പോലെ  അലകളും താരാട്ട് പാടുന്നു...  ആ താരാട്ടില്‍ തീര്‍ച്ചയായും ദൈവത്തിന്‍റെ സാനിദ്ധ്യമുണ്ട്... മനസ്സില്‍ പോസിറ്റീവ് എനര്‍ജ്ജി തരുമെന്നത് സത്യം തന്നെ.... ദൂരെ നിന്നും ഇളംകാറ്റിന്‍റെ ഈണത്തോടൊപ്പം കരയെ പുല്‍കാനെത്തുന്ന അലകള്‍......  ആ സമാഗമത്തില്‍ നിറയുന്ന മനസ്സ് പറയാറില്ലേ... ഈ കാറ്റ് എന്‍റെ പ്രിയമുള്ളവനെയും തഴുകി വരുന്നതാണല്ലോന്ന്...
 
ആര്‍ത്തലച്ചു വരുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ പിന്നോട്ട് പോകാറുണ്ട്... മറ്റുചിലപ്പോള്‍ ആ കൈകളില്‍ ഭാരമില്ലാതെ കിടന്നു തൊട്ടിലാടാന്‍ കൊതിക്കാറുണ്ട്.. പിന്നില്‍ നിന്നും മതി മതി എന്നാരൊക്കെയോ വിളിച്ചു കൂവുമ്പോഴും മുന്നോട്ട് പോകാറുണ്ട്... അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിലല്ലേ...

ഏഴാം കടലിനും അക്കരെ നിന്ന് വരുന്നൊരു രാജകുമാരനെയും കാത്തിരിക്കുന്നൊരു രാജകുമാരി...ആ സ്വപ്നങ്ങളിലെ രാജകുമാരന്‍ എന്നും എത്താറുണ്ട്... സ്വകാര്യമോതാറുണ്ട്...  ഏതോ ഒരു പാട്ട് ഓര്‍മ്മവരുന്നല്ലോ....

വര്‍ണ്ണപ്പൊലിമ ആഭരണങ്ങളാക്കി നവവധു കണക്കെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന സാഗരസൗന്ദര്യം കാണുന്നു ആ വാക്കുകളിലൂടെ...

ആര്‍ത്തലച്ചു വരുന്ന തിരമാലകളെ ഭയക്കേണ്ട തന്നെ..., അത്  രൗദ്രതയല്ല കടലിന് കരയോടുള്ള പ്രണയത്തിന്‍റെ തീവ്രതയാണ്... അന്ധമായ ആ പ്രണയത്തില്‍ നനയുമ്പോള്‍ അറിയാറുണ്ട് പ്രിയനോടുള്ള പ്രണയം ഇതിനേക്കാള്‍ തീവ്രമെന്ന്..... കേള്‍ക്കാറുണ്ട് ആ വാക്കുകള്‍.. അറിയാതെ പോയതല്ലോരിക്കലും.... നിശ്ശബ്ദമായ ഇരവുകളില്‍ ഒരു സ്നേഹപൂമൊട്ട് വിരിയുന്ന സംഗീതം കേള്‍ക്കാറുണ്ട്.... പുലരിയിലത് പുഞ്ചിരിച്ചു നില്‍ക്കുന്നത് കാണാറുണ്ട്... അകലെ നിന്നൊഴുകിയെത്തുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ നിമിഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഒരു ജന്മത്തിന്‍റെ കാത്തിരിപ്പിന് നല്‍കുന്ന വിരാമത്തിന്‍റെ സാഫല്യം അറിയാറുണ്ട്... ഒരു മഴയായി നനയാറുണ്ട്.....

ആ കടലില്‍ തുഴ കയ്യിലേന്തി പ്രിയ തോഴിയോടൊപ്പം  കൂടെ വരുന്ന പ്രിയനെ കാണുന്നു.... പ്രണയത്തോടൊപ്പം ബാല്യത്തിന്‍റെ സുരക്ഷിതത്വവും സ്വന്തമാകട്ടെ...