Showing posts with label ഓര്‍മ്മകളിലെ പൂക്കാലം. Show all posts
Showing posts with label ഓര്‍മ്മകളിലെ പൂക്കാലം. Show all posts

Sunday, December 23, 2012

ഒരോര്‍മ്മ മാത്രം ഈ ആഘോഷങ്ങള്‍

ഡാ നാളെ നമുക്കൊരു ടൂര്‍ പോയാലോ...
എങ്ങോട്ട്...?
എങ്ങോട്ടെന്ന് നീ പറ....
തല്‍കാലം എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല.. നീ മിണ്ടാതിരി...
ഓരോ മാസവും നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു ഇനി പോകാന്‍ എവിടെയാ ബാക്കിയുള്ളത്.. നീ തന്നെ പറ...
അതിനു അതെല്ലാം എല്ലാരും ഒരുമിച്ചല്ലേ പോകുന്നേ.. ഇത് നമുക്ക് രണ്ടു പേര്‍ക്ക് മാത്രം...
ങാ കണക്കായി... ന്നാല്‍ ഇപ്പൊ പോയത് തന്നെ..
എന്തിനാടാ... ഇനി ചിലപ്പോള്‍ കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല.. നമ്മള്‍ ഒരുമിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും യാത്ര... വെറുതെ, ദൂരേക്കൊന്നും വേണ്ട.. അടുത്തെവിടെയെങ്കിലും...
ഒരല്പനേരമെങ്കിലും നമുക്ക് മാത്രമായി കുറച്ചു നിമിഷങ്ങള്‍...
ശരിയാ ഇനിയൊരുപക്ഷേ നമ്മള്‍ ഒരുമിച്ചൊരു യാത്ര ഉണ്ടാകില്ല... എന്നാലും വേണ്ടെടാ..
എന്നാല്‍ വേണ്ടാ.. ഒരു പക്ഷെ നമ്മള്‍ പോയാല്‍ നാളെ ഒരു കാലത്ത് വെറുതെ മനസ്സിനെ നോവിക്കലാവും... എന്നാല്‍ വേണ്ടല്ലേ..
ഉം.. വേണ്ട..
എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല... അത് പോട്ടെ നാളെ ക്രിസ്തുമസ് അല്ലെ.. എനിക്ക് കേക്ക് വാങ്ങിച്ചു തരില്ലേ...
അതെന്താ നിനക്ക് മാത്രം... എല്ലാര്‍ക്കും.. നീ ഇപ്പൊ നിന്നെ കുറിച്ച് മാത്രേ ചിന്തിക്കുന്നുള്ളൂട്ടോ..
ഇനി കുറച്ചു ദിവസം കൂടിയല്ലെടാ.. പിന്നെ നിനക്ക് കേള്‍ക്കേണ്ടി വരില്ലല്ലോ...
ങാ അതാ ഒരാശ്വാസം...
ഡാ... ആങ്ഹാ.. വേണ്ടാ.. നിനക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ ഞാന്‍ പോകുന്നതില്‍..
എനിക്കെന്തിനു പ്രശ്നം..?
അല്ലാ ഇനി നമ്മള്‍ കാണുമോ..? എന്നെങ്കിലും..? അന്ന് നീയെന്നെ അറിയുമോ..?
നമ്മളെന്തിനാ ഇനി കാണുന്നത്.. ഇനി കാണാന്‍ പാടില്ല.. അറിയാന്‍ പാടില്ല...
ശ്യാമേ നമുക്കൊരല്പം നടക്കാം...
വാ..
നിനക്കോര്‍മ്മയുണ്ടോ കഴിഞ്ഞ ക്രിസ്തുമസിനു നമ്മള്‍ ഒരുമിച്ചു കേക്ക് മുറിച്ചതും.. ആഘോഷിച്ചതും.... എന്ത് വലിയ കേക്ക് ആയിരുന്നു അന്ന് വാങ്ങിയത്.. അല്ലാ, അതിനു മാത്രം ആള്‍ക്കാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.. എന്റെയും നിന്റെയും ബന്ധുക്കളും കുടുംബക്കാരും ഒക്കെ ആയി... ഈ വര്‍ഷമോ.. ആരുമില്ല... നമ്മള്‍ മാത്രം... നമ്മുടെ കുടുംബം മാത്രം.. ബന്ധുക്കളെല്ലാം ഇന്ന് എവിടെ.. അതെന്താ ഇപ്രാവശ്യം ആരും വരാതിരുന്നത്...
എനിക്കറിയില്ല സന്ധ്യേ... ഞാനെന്താ പറയേണ്ടത്.. കഴിഞ്ഞ തവണ എല്ലാരെയും വിളിച്ചിരുന്നു... ഇത്തവണ ആരെയും വിളിച്ചില്ല അതാവാം..
നിനക്ക് വിളിച്ചു കൂടായിരുന്നോ.. നല്ല രസമായിരുന്നില്ലേ.. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു ശബ്ദവും ബഹളവും ഒക്കെയായി..നന്നായിരുന്നേനെ...
നിനക്കറിയില്ലേ എന്താ ഇത്തവണ ആരേം വിളിക്കാഞ്ഞത് എന്ന്..
ങാ ശരിയാ.. വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങള്‍, മറുചോദ്യങ്ങള്‍ എല്ലാം കൂടി...
ആ അത് കൊണ്ടാ വിളിക്കാഞ്ഞേ.. എന്തിനാ വെറുതെ നമ്മളായിട്ട് നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്.. ചിലപ്പോള്‍ ബന്ധങ്ങള്‍ അകന്നിരിക്കുന്നതാ നല്ലത്..
നമുക്കിപ്രാവശ്യം ഒരു കൊച്ചു കേക്ക് വാങ്ങിക്കാം, നമ്മളല്ലേ ഉള്ളൂ.. ഇത്തവണ നീ നക്ഷത്രവും വാങ്ങിച്ചില്ല...
ഒന്നും ആഘോഷിക്കാനുള്ള മനസ്സില്ല പെണ്ണെ.. പിന്നെങ്ങനെ...
നീ ഇങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ ഞാനെങ്ങനാ സമാധാനത്തോടു കൂടി പോവ്വാ..? നീ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ വേണം എന്നോട് യാത്ര പറയാന്‍..
നീ പോകുന്നത് കൊണ്ടാണെന്ന് ആര് പറഞ്ഞു.. ഞാന്‍ പറഞ്ഞോ.. എന്തോ മൂഡില്ല, അത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞെന്നു മാത്രം...
എന്നാ ശരി അങ്ങനെയാവട്ടെ.. എന്ത് പറഞ്ഞാലും നിനക്ക് തിരിച്ചു പറയാന്‍ എന്തേലും ഉണ്ടാകും...
എനിക്കോ നിനക്കോ.. ആരാ കൂടുതല്‍ പറയാറുള്ളേ..?
അത്.. ഞാന്‍ തന്നെ.. നീയിങ്ങനെ ഇത്രേം വേഗത്തില്‍ നടന്നാല്‍ ഞാന്‍ പിന്നാലെ ഓടേണ്ടി വരുമല്ലോ.. ഒന്ന് പതുക്കെ നടക്കെന്നെ... എത്രോട്ടം പറഞ്ഞിരിക്കണൂ.. എത്ര പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവില്ല..
എത്ര പതുക്കെയാ കൊച്ചെ ഞാന്‍ നടക്കുന്നെ.. നിനക്കൊന്നു വേഗത്തില്‍ വരരുതോ..
പോടാ.. ഞാന്‍ എത്ര വേഗത്തിലാ നടക്കുന്നെ..
എന്നാ ശരി നീ വാ...

എത്ര വേഗമാ ഒരു വര്‍ഷം പോയത് അല്ലെ..? എല്ലാം ഇന്നലത്തെ പോലെ...
അതങ്ങനെയാ.. മറക്കേണ്ടതെല്ലാം എളുപ്പത്തില്‍ ഓര്‍ക്കും...
അതെന്തിനാ മറക്കുന്നെ...
അതങ്ങനാ.. നിനക്ക് പിന്നെ മനസ്സിലാകും..
എനിക്കറിയാം...., പലരും ഇപ്പോഴേ അകന്നു തുടങ്ങി അല്ലെ..?
അതാണ്‌ ലോകം.. എന്തിനു വേണ്ടി എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.. എന്നിട്ടും... പോട്ടെ സാരമില്ല അല്ലെ.. നമ്മളെന്തിനു അവരെ കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കണം... കണ്ടില്ലേ നാളെ ഒരിക്കല്‍ നീയും പോകും.. എല്ലാവരും യാത്ര പറയേണ്ടവരാണ് സന്ധ്യേ.. എല്ലാം ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മറയേണ്ടവ..
ഞാനും നാളെ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കും അല്ലെ...?
ഇല്ല ഒരിക്കലുമില്ല.. നിനക്ക് യാത്ര പറയാന്‍ വ്യക്തമായ കാരണമുണ്ട്.. കാരണങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ പോകുന്നവര്‍.. ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോകാമായിരുന്നില്ലേ അവര്‍ക്ക്.. തെറ്റ് എന്റെതാണ് എങ്കില്‍ അത് എന്താണ് എന്നെങ്കിലും ഒന്ന് പറയാമായിരുന്നില്ലേ..
സാരമില്ലെടാ.. നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് ഓര്‍ക്കേണ്ട.. വിട്ടുകള.. ദെ.. സമയമോരുപാടായി.. നമ്മള്‍ ഏറെ ദൂരം നടന്നു.. വാ തിരിച്ചു പോകാം...
നമുക്ക് അവിടുന്ന് ഒരു കേക്ക് വാങ്ങാം എന്നിട്ട് പോകാം...
ശരി വാ.. വേഗം..
അല്ലാ ഇപ്പൊ നിനക്കെവിടുന്നാ ഈ സ്പീഡ് വന്നേ..?
ഒന്ന് പോടാ.. നീ വേഗം വന്നേ.. സമയം വൈകുന്നു...
ഉം.. വാ...


ഉം.. ഇല്ല ഇല്ല ആദ്യത്തെ കഷ്ണം എനിക്ക്..., നീ തന്നെ തരണം... വേഗം താ...
നിനക്കില്ല, എന്റെ അമ്മയ്ക്ക്...
അതിനു ഇത് എന്റെ അമ്മയല്ലേ.. നിന്റെ അമ്മ എവിടെ...
ആഹാ നിന്റെ അമ്മയോ... അപ്പൊ എന്റെ അമ്മ എവിടെ എന്നോ... എന്റെ അമ്മ ദാ ഇവിടെ..
ങാ അതും എന്റെ അമ്മയാ.. അത് ഒറിജിനല്‍...
എന്തായാലും ആദ്യത്തെ കഷ്ണം നിനക്കില്ല.. അതുറപ്പാ..
എന്നാല്‍ നമുക്ക് നോക്കാലോ...
ഇന്നാമ്മേ ഇത് പിടി.. അവള്‍ക്ക് കൊടുക്കരുത്ട്ടോ...
വേണ്ട വേണ്ട നീ അവള്‍ക്ക് കൊടുത്തേ.. ഇല്ലെങ്കില്‍ നല്ലൊരു ദിവസമായ ഇന്ന് അവള്‍ കുട്ടിച്ചോറാക്കും...
ങാ അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ... എന്റമ്മയ്ക്കറിയില്ലേ എന്നെ..
മം... നിന്നെ ഞാന്‍... ദാ പിടി...
ആ...
പതുക്കെ കഴിക്ക്.. ആരും പിടിച്ചു പറിക്കാന്‍ വരില്ല... നിന്റെ അച്ഛന്‍ എവിടെ..? ഇത് അച്ഛന് കൊടുക്ക്..
കൊണ്ടാ... അച്ഛാ ആ വായ തുറക്ക്... ആ അങ്ങനെ....  ഡാ കത്തി കൊണ്ടാ..
എന്തിനാ..?
നിനക്ക് വേണ്ടേ..?
അത് ഞാന്‍ എടുത്തോളാം..
അത് വേണ്ടാ ഞാന്‍ മുറിച്ചു തരാം..
കൊണ്ടാ.. കത്തി.. ങാ വേഗം വാ.. ഇന്നാ ചെറിയ കഷ്ണമേ ഉള്ളൂ...
ഏയ്‌..ഡീ കളിക്കല്ലേ മുഖത്ത് ആക്കല്ലെന്നു... നിന്നേ...
എന്നോട് കളിച്ചാല്‍ ഇങ്ങനിരിക്കും...



 
വര്‍ഷങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നു..
ഓര്‍മ്മകള്‍ തിരിച്ചും...!!!
ഇന്നലെ എന്നത് പോലെ ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു നിന്നെ...
നിന്റെ കൊച്ചു വര്‍ത്തമാനങ്ങളെ.. കുസൃതികളെ...
നീ പോയതിനു ശേഷം എത്ര ഓണം, വിഷു, ക്രിസ്തുമസ് ഇവയൊക്കെ വന്നു പോയ്‌...
ഒന്നും അറിഞ്ഞതില്ല ഞാന്‍..
അല്ല മനപൂര്‍വ്വം മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു...
ഓരോ ആഘോഷവും ഒരു സാധാരണ ദിനം പോലെ കടന്നു പോയ്ക്കഴിയുമ്പോള്‍ ആശ്വാസമായിരുന്നു...
നിന്നെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാതെ പോയല്ലോ എന്ന്...
മറന്നു മറന്നു എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്ന ഓരോ നിമിഷവും നീ എന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഉണ്ട് എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു..
പക്ഷെ ഓര്‍ക്കാനും മറക്കാനും പറ്റാത്ത ഒരവസ്ഥയില്‍ ഞാന്‍...


 
 
ദൂരെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ കാണുന്നുണ്ടോ നീ...?
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കാട്ടുന്ന വഴിയെ സഞ്ചരിക്കാറുണ്ടോ..?
ക്രിസ്തുമസ് മരം ഒരുക്കിയോ നീ...?
പുല്‍ക്കൂടുകള്‍ അലങ്കരിച്ചുവോ?
ഏറെ നീ കേള്‍ക്കണം എന്നാഗ്രഹിച്ച കരോള്‍ ഗാനം കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ...?
ഉണ്ണിയേശുവിനെ വരവേല്‍ക്കാറുണ്ടോ?

 
 
 
അറിയുന്നുവോ നീ മറ്റന്നാള്‍ ക്രിസ്തുമസ്...
അയക്കാനോരുങ്ങിയ കാര്‍ഡുകള്‍ ചിലതിന്നും ചില്ല്കൂട്ടിനുള്ളില്‍...
മുറിക്കാന്‍ ഒരു ചെറുകേക്ക് പോലും വാങ്ങീല...
ഒരു കുഞ്ഞു നക്ഷത്രം പോലും തെളിച്ചീല...
ഇടയന്റെ പാട്ട് കേട്ടുമില്ല..
ഒന്നിച്ചു നടന്ന വഴികള്‍ തിരഞ്ഞുമില്ല...
കുസൃതി കാണിക്കാന്‍ നീയില്ലാതെ വിഷമിച്ചവളെ മാത്രം കണ്ടു ഞാന്‍..

 
 
 
അറിയുന്നുവോ നീ മനസ്സില്‍ ഇന്ന് സന്തോഷമുണ്ട്...
നീയവിടെ ആദ്യത്തെ കേക്ക് മുറിച്ച നിമിഷത്തെ ഓര്‍ത്തു ഞാന്‍..
പങ്കിടാന്‍ ഒരുപാട് പേര്‍ ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് മനസ്സ് നിറഞ്ഞു..
ഒരു കുഞ്ഞു നക്ഷത്രത്തിന്റെ ചിരി കണ്ടുണരുന്ന നിന്നെ കാണുന്നു ഞാന്‍..
അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വേദനിക്കുന്നതെങ്ങനെ...


 



***....ഹാര്‍ദ്ദവമായ ക്രിസ്തുമസ് ആശംസകള്‍....***

Saturday, August 25, 2012

ഓണം ഓര്‍മ്മകളില്‍

ഓണം...
പൂക്കളായി ഓര്‍മ്മകള്‍ നിറമണിഞ്ഞു വിരിയുന്ന വസന്തം....
ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊണ്ടൊരു പൂക്കളമൊരുക്കാന്‍, ആ കളങ്ങളില്‍ നിറമേഴും പകരാന്‍...
ആ നിറങ്ങളില്‍ മനസ്സിനെ കൊരുക്കാന്‍... ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഗൃഹാതുരത നിറയ്ക്കാന്‍...
ഒരു പൊന്നോണം കൂടി....

ഓണവെയില്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ തെളിച്ചം നല്‍കുന്നു...
പൂക്കള്‍ ചിരിക്കുന്നു, കിന്നാരം പറയുന്നു, പരസ്പരം തല്ലുകൂടുന്നു...
പ്രഹ്ലാദപൗത്രനെ വരവേല്‍ക്കേണ്ടതോര്‍ത്ത് ഇടയ്ക്ക് ലജ്ജയോടെ തല താഴ്ത്തുന്നു...
അതിനായി  ഓരോ ചെടിയും പുഷ്പങ്ങളാല്‍ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു..
ഹരിതാഭമായ  വയലേലകള്‍ നിറയെ പേരറിയുന്നതും അറിയാത്തതുമായ എത്രെത്ര കിളികള്‍....
മണ്ണിലെ പച്ചയും വിണ്ണിലെ നീലയും ചേര്‍ന്ന് പകലില്‍ മനസ്സ്  കുളിര്‍കോരുന്നു...
ഓണനിലാവിന്‍റെ നിര്‍മ്മലത രാവില്‍ മനസ്സിനെ ആര്‍ദ്രമാക്കുന്നു....
ഒരിക്കല്‍ കൂടി ആ ബാല്യം തിരിച്ചു കിട്ടിയെങ്കില്‍ എന്നാഗ്രഹിക്കാത്തവരാരുണ്ട്...

വയലും, തെളിനീരൊഴുകുന്ന തോടുകളും, ചെറിയ ചെറിയ കുളങ്ങളും...
തുമ്പയും, തുമ്പിയും, കൊറ്റിയും, പിന്നെ ചിറകടിച്ചുയരുന്ന പ്രാവുകളും
ഓര്‍മ്മകളില്‍ കൂടുകൂട്ടുമ്പോള്‍ ആ നഷ്ടങ്ങള്‍ ഇനി തിരിച്ചു കിട്ടുമോ...

കൂട്ടം കൂടി നടന്ന കൂട്ടുകാരും, കുസൃതിയാല്‍ പരസ്പരം ചെളിവാരിയെറിഞ്ഞ നാളുകളും...

അതിനു കിട്ടുന്ന തല്ലിന്‍റെ വേദന പങ്കു വച്ച നിമിഷങ്ങളും...
ഓര്‍മ്മകളിലിന്നു നിറയുമ്പോള്‍ അറിയാതൊരു ചെറു പുഞ്ചിരി ചുണ്ടില്‍ ഒരു ഓണപൂ പോലെ....

ആര്‍പ്പുവിളികള്‍ കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ... പൂക്കള്‍ പറിക്കാനായി വേലികള്‍ ചാടിക്കടന്ന്, കുറ്റിക്കാടുകള്‍

അരിച്ചുപെറുക്കി, പൂക്കൂടയുമായി ഓടിയ നാളുകള്‍....
എനിക്കേറെ, എനിക്കേറെ എന്ന് മത്സരിക്കുമ്പോഴും അവസാനം എല്ലാം കൂടി പങ്കിട്ടതും...
ഒരുമിച്ച് പൂക്കളമിട്ടതും, നീയാ നന്നായിടുന്നത് നീയിട്ടാല്‍ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞതും... കേട്ടതും... ഒരുമിച്ചിട്ടതും...
അതിലെ സ്നേഹവും നിഷ്കളങ്കതയും ഇന്നും മറക്കാനാകുമോ...  ഒന്ന് കൂടി തിരിച്ചു കിട്ടിയെങ്കില്‍....

ഇറുത്തെടുത്തിട്ടും, ഇതളുകളായി വേര്‍പെടുത്തിയിട്ടും ഇന്നുമാ പൂക്കള്‍ ചിരിക്കുന്നു...
ജീവന്‍ വേര്‍പെടുമ്പോഴും നിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് ആനന്ദം പകരുമെങ്കില്‍...
ആ ആനന്ദം ഈ മുറ്റത്തേക്ക് പ്രജാതത്പരനെ എത്തിക്കുമെങ്കില്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു
നില്‍ക്കുന്ന ഞങ്ങളെ കാണാന്‍, ആ  സന്തോഷത്താല്‍
നിനക്കനുഗ്രഹവര്‍ഷം ചൊരിയുമെങ്കില്‍ അതിനായി പ്രാര്‍ഥിച്ചു കൊണ്ട്....

ഓര്‍മകളും മനസ്സും ഒരിക്കലും മുഴുവനായും പങ്കുവയ്ക്കാനാകില്ലെങ്കിലും...
ഐശ്വര്യത്തിന്‍റെ, സമൃദ്ധിയുടെ, നന്മയുടെ, ഒരു ഓണത്തെ വരവേല്‍ക്കാന്‍....
ഏവര്‍ക്കും ഹൃദ്യമായ ഓണം ആശംസകള്‍...

Thursday, August 16, 2012

വരവായി പൊന്നിന്‍ ചിങ്ങം....

നന്മയുടെ, അഭിവൃദ്ധിയുടെ, സന്തോഷത്തിന്‍റെ, പങ്കുവയ്ക്കലിന്‍റെ, ഓര്‍മ്മകളുടെ ഒരു പുതു വര്‍ഷം കൂടി

പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് പുതുവസ്ത്രങ്ങളെടുത്തും സമ്മാനങ്ങള്‍ നല്‍കിയും ബന്ധങ്ങളെ വിളക്കിചേര്‍ക്കാന്‍ ഒരവസരം കൂടി

ഏവര്‍ക്കും നന്മ നിറഞ്ഞ, സമൃദ്ധമായ, ഒരു വര്‍ഷം കൂടി ആദ്യമേ നേരട്ടെ.... പൊന്നിന്‍ ചിങ്ങം എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യം ഓര്‍മ്മ വരിക ഓണവും പൂക്കളുമാണ്. അത് കൊണ്ട് ഹൃദ്യമായ ഓണാശംസകളും ഒരുമിച്ചു നല്‍കട്ടെ...

നിറങ്ങള്‍ പൂക്കളായി നൃത്തമാടുമ്പോള്‍, പൂക്കൂടയുമായി കൂട്ടരോടൊത്ത് ആര്‍പ്പുവിളിച്ചു നടന്ന കുട്ടിക്കാലം...

ആരാണ് കൂടുതല്‍ പറിക്കുക എന്ന മത്സരവുമായി പറമ്പിലും, പാടത്തും, അടുത്ത വീടുകളിലും പിന്നെയും പിന്നെയും തളര്‍ച്ചയില്ലാതെ ഓടിയത്.....

തുമ്പയും, തെച്ചിയും, അരിമുല്ലയും, പിന്നെ പേരറിയാവുന്നതും അറിയാത്തതുമായ എത്രയെത്ര പൂവുകള്‍ ഇറുത്തെടുത്തു...

ചെടികള്‍ക്കും സന്തോഷമായിരുന്നു പൂക്കള്‍ തരാന്‍, അതുകൊണ്ടല്ലേ അന്നൊക്കെ കൂടുതല്‍ പൂക്കളെ വിരിയിച്ചു കൊണ്ട് എത്താ കൊമ്പുകള്‍ താഴ്ത്തി തല കുമ്പിട്ടു തന്നത്... എന്ത് രസമായിരുന്നു ആ ദിനങ്ങള്‍... അവധിക്കാലം ഇത് പോലെ ആസ്വദിക്കുന്ന ദിനങ്ങള്‍ ഇനിയുമുണ്ടാവുമെന്ന് വെറുതെയെങ്കിലും ആശിക്കട്ടെ...

പിന്നെ പൂക്കളമിടാനായി മത്സരം.. അത് വീട്ടില്‍ തന്നെ.... ആരിടും, എങ്ങനെയിടും.... നൂറഭിപ്രായങ്ങളാണ്... ഒടുവില്‍ ആദ്യം തീരുമാനിച്ചത് തന്നെ വലിയൊരു കളമായി മുറ്റത്ത് വിരിയും... ആദ്യം തീരുമാനിച്ചത് എന്താണെന്നോ, വേറൊന്നുമല്ല എല്ലാരും കൂടി ഇടണമെന്ന് തന്നെ... പങ്കിടലും പങ്കുവയ്ക്കലും തന്നാണല്ലോ എല്ലാ ആഘോഷങ്ങളുടെയും അന്തസ്സത്ത....

വീട്ടിലെ പൂക്കളമിട്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഒരോട്ടമാണ് അടുത്ത വീട്ടിലേക്ക്... അവിടെ ഒരു അമ്മൂമ്മ മാത്രേ ഉള്ളൂ... അതുകൊണ്ട് അവിടെ പൂക്കളിടുന്നത് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെല്ലാരും കൂടിയാണ്... അമ്മൂമ്മയും സഹായിക്കും ഒപ്പം ഒട്ടേറെ കഥ പറഞ്ഞുതരികയും ചെയ്യും... മഹാബലിയും വാമനനും ദാനം കിട്ടിയ മൂന്നടി മണ്ണുമെല്ലാം ഇന്നും ഓര്‍മ്മകളില്‍ നില്‍ക്കുന്നതു ആ അമ്മൂമ്മയുടെ വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് തന്നെ... കഥകള്‍ കേട്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ വിശപ്പ്‌ മറന്നുപോകും. പിന്നെ ഓരോരുത്തരുടെയും അമ്മമാര്‍ അമ്മൂമ്മയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണവുമായി ഞങ്ങളെ വിളിക്കാന്‍ എത്തും. അവരെ ഊട്ടിയത്തിനു ശേഷം മാത്രം പ്രഭാത ഭക്ഷണം.....

പിന്നീട് ഊണൊരുക്കുവാനുള്ള തിരക്ക്.... പുന്നെല്ലു കൊണ്ടുള്ള ചോറ്, സാമ്പാര്‍, പച്ചടി, കാളന്‍, ഓലന്‍, അവിയല്‍, അച്ചാര്‍, പപ്പടം, ഉപ്പേരി, ഹാ... വിഭവസമൃദ്ധമായ ഊണ് ഒരുങ്ങി വരുമ്പോഴേക്കും വയറ്റില്‍ തായമ്പക തുടങ്ങിയിരിക്കും.... ഊണും കഴിഞ്ഞ് പായസവും കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ നല്ല ക്ഷീണമാണ്, പൂ പറിക്കാനും, പൂക്കളമിടാനും ഓടിയതിന്‍റെതാണോ, അല്ല  മത്സരിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന്‍റെതാണോ എന്നറിയില്ല...

ഇന്ന് ഓണം ഓര്‍മ്മകളില്‍ മാത്രം ആയിപ്പോകുന്നോ എന്ന് സംശയം... പൂക്കള്‍ പറിക്കാന്‍ പോകാതെ കമ്പോളത്തില്‍ ലഭ്യമായ അന്യ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നു വരുന്ന പൂക്കള്‍ വിലകൊടുത്തു വാങ്ങി വയ്ക്കും തലേന്ന് തന്നെ... ഉച്ചഭക്ഷണം പഞ്ചനക്ഷത്ര ഭക്ഷണശാലകളില്‍... ബന്ധങ്ങളുടെ ഒത്തൊരുമിക്കല്‍ ടെലിഫോണ്‍ സംഭാഷണങ്ങളില്‍ മാത്രം....

നഷ്ടപ്പെട്ട ആ നല്ല ഇന്നലെകള്‍ ഇനിയൊരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ലെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ കൂടി അതുപോലൊന്ന് സത്യമായെങ്കില്‍...

ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഏവര്‍ക്കും ഹാര്‍ദ്ദവമായ പുതുവര്‍ഷം...... നേരിന്‍റെയും നന്മയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെയും തുമ്പ പൂക്കള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കേവര്‍ക്കുമായി നേര്‍ന്നുകൊണ്ട്....

സ്നേഹപൂര്‍വ്വം....